'SVE' am Ende des Spiels zum Unentschieden

Der SC Blau-Weiß Papenburg testete am heutigen Nachmittag im Papenburger Waldstadion gegen den SV Eintracht Nordhorn. Es war ein turbulentes Spiel mit vielen Aus- und Einwechslungen. Beide Mannschaften spielten mit nur wenigen Stammspielern. Der Nordhorner Trainer Ralf Cordes: ,,Nur die Stammspieler Fabian Pley, Baris Yilmaz und Kevin Kamp spielten. Es gab viele junge Spieler die gegen Papenburg gespielt haben." Cordes war froh, dass das Spiel Unentschieden endete. In den letzten vier Minuten traf sein Team dreimal zum 4:4.

Wedstrijd twee van vandaag, namelijk die in het Waldstadion van Papenburg: een mooi oud stadion met sintelbaan en nog meer. Een echt atletiekstadion dus. Erg leuk! Zien we bij ons niet meer. Blau-Weiß Papenburg, de kersverse Oberligist, oefende tegen Bezirksligist, SV Eintracht Nordhorn. Een krankzinnig duel waarin bij de vleet werd getest, want er ontbraken nogal wat vaste krachten bij beide ploegen. Na een 4-1 achterstand zorgden de Bentheimer gasten in de laatste vier minuten alsnog voor de 4-4.

Zeer apart, maar des te knapper van het team van Ralf Cordes. Alleen zijn keeper Fabian Pley, middenvelder Baris Yilmaz en aanvaller Kevin Kamp deden als 'Stammspieler' mee.

Björn Bakker de beste in jubileumeditie Lus van Roden

Rick Ottema deed niet mee en dus was de weg vrij voor de Fries Björn Bakker. De absentie van de winnaar van de Wielermeerdaagse Noordenveld Westerkwartier was hem vrij gauw duidelijk. Dat liet Bakker zich geen twee keer zeggen en dus dacht hij 'hier moet ik bij zijn' en na honderd kilometer koers trok hij dan ook aan het langste eind. Sjors Dekker en Adne Koster legden beslag op de tweede en derde plaats.

Daarmee kreeg de jubilerende 'Lus' een prachtpodium met de man die goed reed in de Wielermeerdaagse die een week eerder werd afgerond op het hoogste schavot, Björn Bakker dus, de Andijker Dekker op de zilveren plek en Rodenaar Koster die derde werd. Dekker heeft er een lange schorsing opzitten, maar liet zich dus weer gelden. Hij was erg fanatiek en was constant in de aanval. Een rood nummer kwam hem dus wel toe, maar Bakker was dermate sterk in de eindsprint dat de Noord-Hollander het nakijken had.

Thuisrijder Koster is de 'Koning van de Col du Vam' en reed die 'berg' ooit driehonderd keer op een dag op. Bijna negenduizend hoogtemeters en vergelijkbaar met het bedwingen van de hoogste berg op aarde, de Mount Everest. En dus een podium met mensen met een verhaal. Het maakt wielerkoersen zo leuk. In Roden is het al een halve eeuw knotsgezellig als de Lus wordt verreden. Veel volk langs de kant, veel vertier ook en na twee coronajaren eindelijk weer als vanouds. Drie keer toeteren was toegestaan, zo meldden borden in het dorp, want een jarige mag het weten. En die heeft het geweten: heel Roden en mensen die van ver daarbuiten naar het dorp kwamen genoten van deze Lus van Roden die bol stond van de spanning en er werd loeihard gereden.

Rick Ottema wint voor derde keer op rij de Wielermeerdaagse Noordenveld Westerkwartier

Rick Ottema flikte het. De Groninger die in Leeuwarden woont hield tijdens de slotetappe van de Wielermeerdaage Noordenveld Westerkwartier in De Wilp keurig stand en heerste als een vorst. Hij zat constant van voren, liet een aantal mensen gaan, maar zat altijd bij de eerste tien zodat zijn eindzege nooit in het gedrang zou komen. Een sterk staaltje controle dus en vanaf dag 1 in Nieuw-Roden kwam zijn zege nooit in gevaar.

Moeten we dan concluderen dat Ottema na zijn drie zeges op rij te goed is voor dit soort werk? Drie keer winnen is niet niks en zelfs een fenomenale prestatie. Waar zijn teller stokt? Wie weet. Ottema is net dertig en kan nog wel even mee. De semi-professional was na afloop natuurlijk dolblij met zijn overwinning en klom voor de vierde keer binnen een week het podium op. Hij is het inmiddels gewend en komt graag een keer terug. Dan weer in uitgebreidere vorm, want voorzitter Hindrik Aalders van de Wielermeerdaagse Noordenveld Westerkwartier gaf aan dat er dan weer zes dagen zullen worden gekoerst. Net als vroeger dus en dus een volle sportweek wielrennen in de twee gemeentes. 

De winnaar in De Wilp was Michiel Kok die meer dan tien ronden alleen reed en zijn handen de lucht in stak. Een niet gestolen overwinning derhalve. Ottema stond het allemaal toe en volgde zoals hij dat kan. Een fantastische winnaar, want onder deze druk zo goed presteren is een hele kunst. Björn Bakker werd tweede in het eindklassement en - een andere Fries - Harry Sweering eindigde op de derde plaats. Drie inwoners van Friesland dus op het podium. Ook dat is best knap. 

Bij de vrouwen was de eindwinst voor Femke Beuling. 

Etappe drie Wielermeerdaagse Noordenveld Westerkwartier werd een prooi voor een Zuid-Hollander

 Afgelopen avond stond de derde etappe van de Wielermeerdaagse Noordenveld Westerkwartier op het programma. In een knotsgezellig Leek waar de hele dag al genoeg was te doen met een braderie, een hardloopwedstrijd, de vrouwenkoers en als klap op de vuurpijl de heren die voor de winst in de koers over tachtig kilometer streden. In het Groningse Leek was het podium erg gemelangeerd: een Zuid-Hollander die won, een Tukker die tweede werd en een ervaren rot uit Friesland legde beslag op de derde podiumpek, ofwel winst voor Sten Verzijl, plek twee voor de Nederlands kampioen voor de elite-renners zonder contract, Jelle Johannink en Sneker Harry Sweering als nummer drie.

Geen Groninger dus, maar wel een rasechte Groninger als leider in het klassement: Rick Ottema, de geboren en getogen Muntendammer werd negende en behaalde daarmee genoeg punten om zijn leidende positie te behouden. Vanavond zal hij in De Wilp strijden om zijn derde eindwinst in deze meerdaagse te behalen. Het zou een grootse prestatie zijn en het rekenwonder Ottema weet dat hij er erg dicht bij is. De winst in Leek was dan wel niet voor hem, maar dat maakt de inwoner van Leeuwarden niets uit; het is hem om de eindwinst te doen.

En dus kon het gebeuren dat een man uit Berkel en Rodenrijs won: Sten Verzijl. Hij reed weg uit de kopgroep en kwam alleen over de meet. Erg knap, want het tempo was in de slotfase moordend met de teller tegen de zestig in het uur. Ottema stond het toe. Hij zag toe dat alles naar wens verliep en duldde er nóg zeven voor zich. Genoeg immers om mogelijk met een kopie van de klassering van 'Leek' in De Wilp zijn handen omhoog te mogen houden en dan ook in de gele trui.

Het doet een beetje aan Miguel Indurain denken, maar dan anders: de Spanjaard deelde een tik uit in de tijdritten in de Tour de France en volgde daarna om de eindwinst vijf keer te pakken. Ottema won de eerste rit in Nieuw-Roden en reed 'kort' in de overige twee ritten door te volgen. Hierbij wel een kanttekening, want dat volgen is niet zomaar even gedaan. Als Ottema echt wil dan kan hij de rit in De Wilp nog winnen ook en dan zou zijn eindzege nog meer glans krijgen.

Hoogland wacht nog een zware dobber in Noord-Brabant

Twee seizoenen speelde Hoogland in de Derde Divisie. Onderin weliswaar en nu vecht de ploeg ervoor om zich te handhaven. In een tweeluik met OJC Rosmalen moet het vege lijf gered zien te worden. Het kan, want na gisteravond staat het 2-1, maar in Noord-Brabant wordt het beslist. Een klein voordeel voor de Utrechters dus en op grond van de hele wedstrijd niet eens onverdiend.

Zondag zal het gaan spoken net zoals het gisteravond in Hoogland deed. Hoogland, een dorp van 10.000 inwoners net boven Amersfoort, waar ze vier decennia lang in de derde en vierde klasse speelden en waar de grote amateurclubs tot een dik decennium geleden nog nooit van hadden gehoord. Ook vv Hoogeveen niet, de Drentse topamateurclub die door de Hooglanders de weg naar de Derde Divisie werd versperd. Vanaf 2011 ging het hard met de club: heel snel werd de hoofdklasse bereikt en dus zelfs de Derde Divisie.

Een man of duizend waren gisteravond getuige van de overwinning van de ploeg die het eerst vrij lastig had. Een strafschop brak de wedstrijd voor hen open: de ervaren Bas Wobbes schoot tegen de felle zon in vanaf de stip raak. Het bleek ook de ruststand, al waren de gasten een paar keer dicht bij de gelijkmaker en dan vooral via standaardsituaties.

Pas na rust kwam die gelijkmaker van de voet van Dennis Knuiman. Een heel mooie en goede aanval werd afgerond. Het is ook echt de kwaliteit van de Noord-Brabanders: heel snel combineren in de voorhoede en zo proberen de tegenstander in de luren te liggen. Achterin zijn de Hooglanders ook kwetsbaar en dus probeerden ze meer en meer de aanval te zoeken en ervoor te zorgen dat de bezoekers de middellijn niet over konden komen. Dat lukte vrij aardig en de 2-1 vlak voor tijd van Coen Heus was dan naast een heel bevrijdende ook een erg belangrijke voor de ploeg van trainer Rick Hoogendorp.

Hoogland-OJC Rosmalen 2-1

31. Wobbes 1-0 (strafschop), 57. Knuiman 1-1, 89. Heus 2-1.

Dorpsclubje Reutum kan maar zo tweedeklasser worden

Het is het verhaal van een dorpsclubje dat geschiedenis kan schrijven: iets meer dan twaalfhonderd inwoners en op de drempel van de tweede klasse, dat geldt voor vv Reutum in Twente. Ergens Tussen Ootmarsum en Tubbergen gelegen en wie dat niet kent? Rechts van Almelo. De club dendert maar door en moet zondag alleen nog ‘even’ wilskracht tonen en winnen van Avanti Wilskracht uit Enschede, ook uit Twente dus. Wie dat duel wint is volgend seizoen tweedeklasser.

Afgelopen woensdag won de ploeg op eigen veld van een tweedeklasser, namelijk Wijhe’92. Een puike prestatie: 5-1 liegt er immers niet om en het moet al raar lopen wil de ploeg de sprong niet maken. Zóveel kwaliteit voorin. Sam Holsink bijvoorbeeld: jong, snel, sterk en een enorm Torinstinct. Dertig maakte ie er in dit seizoen. En ja, dat er dan clubs op de loer liggen is niet zo gek. En dus is de kans groot dat dit soort spelers snel vertrekt. Stevo, Quick’20, HSC’21? Zeg het maar. Hoe dan ook zal Holsink het eerst wel even in de tweede klasse willen proberen. En waarom ook niet? Nog nooit lukte de club uit ‘zijn Reutum’ dat. Woensdag schoot de spits er weer twee in. Net als Stijn Slaghekke. Er was geen houden aan voor de verdediging van de bezoekers uit het dorp aan de IJssel. Voor de thee was dat al zo: een aanvallend Reutum en Wijhe’92 dat er af en toe uitkwam. Halfweg koers stond het echter nog 0-0.

Na rust ging het hard: twee goals aan het begin van die speelhelft en daarna de tegentreffer. Eerst de goal van Stijn Slaghekke, daarna Sam Holsink. Holsink had een grote rol in al die goals en ook in de latere penalty die door Slaghekke om zeep werd geholpen. Een half dozijn goals zat er dus in, maar het bleef bij een kwintet. Uiteraard schoten Holsink en Slaghekke dat vol en hielp Wout Mensink ook mee.

Komende zondag zullen ze voor een groot publiek de degens met Avanti Wilskracht gaan kruisen. Op neutraal terrein uiteraard, maar het vuurwerk ligt al klaar en de stembanden van de supporters zijn alvast gesmeerd. Als de club promoveert dan is het dubbel feest; een week later is in het dorp namelijk een feestweekend. En feest in Twente is echt geen ‘heanig an doon’.

ZatUno op drempel tweede klasse na winst op SC Loppersum

Ze wachten er al jaren op op De Esserberg: het zaterdagteam zal en moet naar de tweede klasse. Be Quick 1887 Zaterdag, door de spelers ZatUno, genoemd is er dichterbij dan ooit, want won gisteravond op eigen veld van SC Loppersum. 2-0 werd het. Een degelijk potje, bijna niets weggegeven en klaar voor promotie.

Nog even de drempel overstappen die FC Klazienaveen heet en het is gelukt. FC Klazienaveen dus, dat is de tegenstander komende zaterdag als op neutraal terrein de sprong naar de tweede klasse kan worden gemaakt. Die ploeg is het gewend om op dat niveau te spelen, de formatie uit Haren nog niet. Een mooi team met spelers die al in het ‘grote’  Be Quick Zondag-team speelden. Namen? Willem Lanjouw, een decennium geleden nog een van de beste amateurspitsen van ons land, Aron Strengholt, een betrouwbare middenvelder en de ijzersterke verdediging met Thomas Mak en Jelte van den Berg. Er kwam nauwelijks een muisje door, ook de ervaren Jacob Havinga niet en dus was het voor ‘Be Quick’ zakelijk voetballen en de kansen afwachten. Ze deden het bekwaam. Voor de rust scoorde Lanjouw en laat in de wedstrijd Mick Dollenkamp: echte stad-Groninger namen die dus niet in het eerste van Be Quick Zaterdag misstaan.

Loppersum wilde wel, maar kon niet beter en hoopte op dat ene goaltje. Het bleef lang spannend, maar dat deed thuisploeg zelf; voor de thee hadden ze de voorsprong allang moeten uitbouwen naar 3-0. Doelman Sebastiaan Meijwaard had een eenvoudige avond al moest hij een paar keer redding brengen. Hij deed dat goed en ziet de finale tegen de Drenten met vertrouwen tegemoet. Een veld moet dan nog wel worden gevonden, maar dat komt vast goed. “Wij hopen op ACV. Kunstgras immers.” Trainer Patrick Beek van FC Klazienaveen: “Wij niet. Wij spelen liever op gras. Be Quick is denk ik de favoriet, maar wij hebben gisteren ook een goede pot gespeeld.”

Be Quick 1887-SC Loppersum 2-0

25. Lanjouw 1-0, 85. Dollenkamp 2-0.
Scheidsrechter: Aartsen.
Toeschouwers: 200.