Be Quick Dokkum na bijzonder sterke tweede helft naar laatste zestien in Noordelijke Districtsbeker

Bekervoetbal houdt vaak veel sensatie in en dat was afgelopen avond in een der Friesche Elfsteden, Dokkum, ook het geval. Tegenstander Dalen had zich al rijk gerekend met de volgende ronde, want dacht er na een 3-1 voorsprong bij rust al te zijn. Onder het mom 'we wisselen vier keer' en 'we spelen het rustig uit' betraden de rood-witten in de tweede helft het veld in windering Dokkum, maar dat moet je tegen Friezen nooit doen, want dan ga je eraan. Het deed wat denken aan de WK-finale van 1974 toen Nederland na een vroege 1-0 dacht dat ze er wel zouden zijn, maar toen kwamen Breitner en Müller en wonnen de Duitsers. In Dokkum werd het van 1-3 zelfs 6-2 en dat is Fries voetbal pur sang.

Typisch Fries

Ik herinner me het nog van de vele wedstrijden die ik met mijn club 'Nieuw Buinen' in Friesland meemaakte. Voetballend veel beter, maar niet altijd de overwinning en zelfs nederlagen tegen 'De Readsjes' uit Zwaagwesteinde, de harde Liwwadders van FVC en de altijd sterke Bergumers met de man die altijd scoorde: Klaas de Boer. Als jonge twintiger dacht ik 'hoe kan dat'?, want 'we zijn toch veel beter' en 'wij worden toch kampioen?' Het liep vaak anders omdat Friezen nooit opgeven en uit verloren positie toch kunnen winnen.

Dat was toen ook al zo in Zwaagwesteinde dus. Nu zoek je je het lazerus als je die plaats wilt vinden, maar in De Westereen tref je het sportpark. 'Foar' en 'tsjin' stond er op een scorebord dat met een soort stok werd bediend. Het had iets.

Dalen naar 3-1 voorsprong

Dat was er niet in Dokkum, want electronisch zoals ze dat in Dalen ook hebben. Binnenkort zelfs een fonkelnieuw led-scorebord met alle sponsorgemakken van dien. Dalen-speler Tijmen Venhorst heeft daar een rol in, maar in de wedstrijd tegen Be Quick Dokkum kreeg hij vooral na rust geen centimeter ruimte meer en was het de thuisploeg die vol gas gaf, veel duels won, strijd leverde en nog mooie goals maakte ook. En dat het uiteindelijk 6-3 werd is iets dat nooit mocht gebeuren. Dalen kreeg er in de tweede helft vijf om de oren en zelfs vier in de laatste achttien minuten. 

Dat kan en mag niet, zeker niet als je met 3-1 voor staat. Het gebeurde en het verschil na rust was daar: Dalen dacht te gemakkelijk, Be Quick Dokkum kwam geweldig uit de kleedkamer en scoorde rap de aansluitingstreffer door Robin de Jong die na de 1-0 door Danny Post na een kwartier spelen zag dat Dalen door Ruben Sinnema op gelijke hoogte kwam, zijn team de 2-1 had moeten maken, maar nog voor de warme thee Jelle Nikkels en later Venhorst vanaf de stip zagen scoren. Toen zat er al meer in, want Dalen speelde niet heel goed, de gastheren waren link vanuit de omschakeling, maar maakte te veel fouten waardoor de achterstand ontstond en Dalen was voetballend iets handiger.

Broekster Boys?

Maar dan die tweede helft. Eerst dus De Jong die de 2-3 maakte en daarna een dik kwartier aandringen van Be Quick Dokkum dat op het keurig net sportpark allang de 3-3 had moeten maken. In de 72ste minuut scoorde De Jong nog eens, maakte Rudolf Banga een juweel van een goal en schoten Gregory Daraji en wederom Post het half dozijn vol. Een stunt omdat de ploeg uit Dokkum derdeklasser is en Dalen tweede? Nee hoor, wat de geel-blauwen horen niet op dit niveau thuis en spelen er een soort van per ongeluk. Volgens een fan komen ze wel terug en dat moet ook voor deze ploeg. Nog niet lang geleden kwam men zelfs in de eerste klasse uit. De accommodatie is er, het achterland ook, nu nog minder blessures en het komt helemaal goed. De laatste zestien in de beker is een feit en wie weet gaat Be Quick wel voor een echte sensatie door de kwartfinale te bereiken en treft het een grote tegenstander. Broekster Boys zou natuurlijk een geweldig affiche zijn, want een derby en een sterke tegenstander. Hoe dan ook zijn de Friezen door en is het voor Dalen over en uit.

'Haaland' schiet Peize naar de laatste zestien

Het kan niet op in de zestiende finales van de Noordelijke Districtsbeker, want de ene sensatie volgt de andere op en dus was het niet zo raar om een avondje Peize mee te maken. Dat deden er meer en dus stond de parkeerplaats boordenvol. Tegenstander was immers het Friese Jubbega dat in de eerste klasse op zaterdag uitkomt. Het sterrenensemble dacht het 'varkentje' wel even te wassen, maar kwam bedrogen uit: 'Paais' won met 2-1 door een fraaie winnende goal van de topscorer en het grote talent van de Noord-Drenten: Maurijn Timmer, maar ze kennen hem in Peize als' 'Haaland'.

Liewes

Tot en met de eerste goal van Geertjan Liewes die overkwam van Be Quick 1887 was het Jubbega dat de klok sloeg: kansen genoeg, fraai spel en proberen zich steeds een weg door de hechte defensie van de thuisploeg te banen. Het was lastig, maar het lukte. Liewes is een goaltjesdief, scoort altijd en dus ook in Peize, heel dicht bij huis. 

Kregel de spil

Jubbega voetbalde op een manier dat ze er nog wel een paar zouden maken en dan het appeltje eitje-idee, maar het liep heel anders. De ervaren Danny Kregel, een van de beste spelers van de avond, scoorde de 1-1 na een prima omschakelmoment net nadat een verdediger van Peize zei dat 'ze nog met vakantie zijn'. Niet wakker, Luilekkerland en niet actief genoeg in de linies voor hem. Kregel dacht 'ho even maat, ik scoor' en zo was het ook. Na rust was hij ook de man van de controle, het overzicht en de inleiding tot de winnende van 'de Peizer Haaland'. 

Derde klasse-haat

Kregel (35) is mister Peize en speelt met zijn team veel te laag. Peize was abonnementhouder op de tweede klasse, maar wordt dit jaar vast kampioen met zijn team. Dat overkwam de Drenten al twee keer eerder toen ze na een verblijf in de tweede na de degradatie meteen kampioen werden in de derde klasse. Ze hekelen er de derde klasse en omdat ze er goed voor staan in zowel de competitie als dus het bekertoernooi gaat het lekker met Peize. Wat heet: een club waar nooit echt wat loos is en het goed botert. 

Tegen Jubbega deden ze het voortreffelijk. Het team van trainer Elte Hofman speelde heel gegroepeerd, verdedigde vooral na rust sterk al kreeg Jubbega zeker kansen, maar er werden heel wat ballen uitgehaald en ze hielden stand: een puike prestatie.

Toppers van weleer slepen Dwingeloo erdoor

Dat het nog een ware veldslag op het sportpark van HHCombi in Hooghalen zou worden hadden vast niet veel mensen na een helft spelen gedacht. Het stond immers 4-1 voor Dwingeloo in het allesbeslissende nacompetitieduel tegen Nieuw-Roden en er waren er zelfs die het over ‘dubbele cijfers’ hadden. Dat laatste gebeurde zeker niet, sterker nog het werd nog billenknijpen op het laatst. Dwingeloo won wél met 4-3 en blijft dus in de 3e Klasse.

Te gemakkelijk

Ze kregen het dus niet cadeau en de spelers van tijdelijk trainer Roland Bouw moesten echt nog vol aan de bak om het klassenbehoud zeker te stellen. Na afloop spraken de supporters woorden als dat het niet nodig was en ze zich henzelf onnodig moeilijk hebben gemaakt, maar feit is dat Dwingeloo aan het begin van de tweede helft veel te gemakkelijk dacht en er rap twee om de oren kreeg. Daardoor werd het een tweede helft om de vingers bij af te likken.

‘Oude garde’

Dat gold ook voor de beginfase toen na een kwartier al vier keer was gescoord: drie keer door Dwingeloo en één keer door de Noord-Drenten. Guus Huisman ramde de bal na drie minuten al tegen de touwen en vier minuten later deed oudgediende Sander Nijstad dat. Nog geen vijf minuten later scoorde Jeroen Gooijert met een droge knal voor Nieuw-Roden en Nijstad schoof daarna beheerst binnen voor de 3-1. Hij was er wel klaar mee en dacht ‘we zijn beter en we moeten het afmaken’. Nijstad dus, 34 jaar, nog lang niet versleten en net als Dennis Koning (35) inmiddels spelers van het tweede met daarin nog meer toppers van weleer zoals Frits Nijstad. Ze speelde niet veel in het eerste dit jaar, maar als men hen echt nodig heeft dan zetten ze zich voor hun club in. Dat was gisteren ook zo toen het moest gebeuren, want Dwingeloo is abonnementhouder op de 3e Klasse en dus werden ze weer eens opgetrommeld. Net als de 46-jarige doelman van Dwingeloo 4, Remco Schipper.

Spanning

Na de derde goal van de Dwingelders leek het net een schiettent in Hooghalen, want na de vierde goal van Nemo de Vries waren er ook vijf en zelfs zes mogelijk geweest en dus viel de kreet ‘die maken er wel tien’ te horen. De doelman van vierdeklasser Roden dacht er anders over en gaf aan dat er nog een helft te spelen is. Een fel mannetje dat erin geloofde en dat deden met hem onder meer twee ‘Drentjes’: Sander en Wilco. Beiden scoorden nog binnen het uur en heel Nieuw-Roden werd zo’n beetje gek met veel getoeter, geschreeuw en andere aanmoedigingen. Dwingeloo moest proberen te blijven voetballen, maar had het moeilijk met de fysiek sterke tegenstander die maar bleef gaan op jacht naar nog meer. Het zat er ook wel in al kregen de roodhemden ook nog enige mogelijkheden. Tot hun grote geluk hielden ze stand en mag de jonge ploeg het volgend jaar weer op derde klasse-niveau proberen.

Koning en Nijstad blijven in het tweede spelen, maar men moet niet raar opkijken als ze regelmatig hun wedstrijdjes meepikken. Nijstad over de tweede helft: ,,We gingen rare dingen doen na rust. Niet meer vanuit eigen positie spelen bijvoorbeeld. Het zal jeugdigheid zijn.” Over de toekomst van Dwingeloo 1 zegt de tweevoudig doelpuntenmaker: ,,Jongens als Thijs Vos, Joris Jans en ook Fabian Bosker zijn nu de ervaren jongens al zijn ze nog niet eens zou oud. Zij moeten de andere, jongere spelers straks op sleeptouw nemen. En in geval van nood doen we heus nog wel een keer mee hoor, haha. Mooi dat we het hebben gered.”

VKW zorgt voor enorme sensatie door koploper HBS op een nederlaag te trakteren

Hekkensluiter VKW won in Westerbork met 3-2 van koploper HBS uit de Hofstad. Een enorme stunt van de ploeg die de punten heel goed kan gebruiken.

De Hagenezen blijven ondanks de nederlaag koploper en VKW is van de laatste plaats af; de ploeg is nu twee-na-laatste en sloot door de overwinning bij de brede middenmoot aan: een fantastische prestatie van het team van Bernd van Bolhuis die wederom een meester bleek in het compact kunnen voetballen en op belangrijke momenten te scoren. Tot irritatie van de gasten trouwens en hun fans bovendien. Dit hadden ze niet verwacht, want 'dat kleine cluppie uit Drenthe pakken we wel even' is vast de gedachte geweest. Ze kwamen bedrogen uit.

Duwen

In de eerste helft werd al en goal van de Börkers afgekeurd. Er zou zijn geduwd, maar Van Bolhuis zag niets. ,,Er was niemand bij ons die iets heeft gezien. Jammer, maar ja." Op slag van rust kwam zijn ploeg wel op voorsprong. Verdediger Thijs Uineken schoot een vrije trap hard binnen.

Blijdschap

Na rust gaven de Zuid-Hollanders extra gas om zodoende de 1-1 te kunnen maken. Tot aan de thee hadden ze al enkele kansen gehad, maar stond er desondanks dus 0-1 op het scorebord. VKW schrok niet, kreeg zelfs nog een dot van een kans en kwam na driekwart wedstrijd op 2-0 door wie anders dan Anjo Willems. Een enorme blijdschap volgde, want 'Het Wonder van Westerbork' zou het wel eens kunnen doen: winnen tegen de koploper.

Rood

Even later werd de voorsprong door de bezoekers echter verkleind nadat VKW in het strafschopgebied hands maakte en de daaropvolgende strafschop door Niels van Pelt werd verzilverd. Ook hier schrokken de Drenten niet van, want nadat Jonas Nijland de bal voortrok scoorde Werner Wijnholts van afstand. 1-3 derhalve en een slotoffensief brak aan. Het werd nog 2-3 door Fabian Hilpert en er volgden twee rode kaarten. Heel VKW was verontwaardigd toen rechtsback Tim Beugels ook een rode kaart kreeg. Even ervoor zou een HBS'er een VKW-speler bij de keel hebben gepakt, maar de arbiter oordeelde 'twee keer wegwezen'.

De laatste tien minuten waren retespannend en VKW kwam nog goed weg, maar verdiende de drie punten.

Middelstum prima gastheer voor Faja Lobi KDS uit Utrecht

Faja Lobi KDS, bij het horen of lezen van die naam ging bij minstens 99 procent van alle inwoners van Middelstum geen lichtje branden. Tot enkele dagen geleden toen bekend werd dat die ploeg op zaterdag 7 januari op het plaatselijke sportpark te gast zou zijn. Faja Lobi KDS is een voetbalclub uit de stad Utrecht die in 2009 uit een fusie tussen Faja Lobi en KDS is ontstaan. Omdat de Domstedelingen enkele dagen op trainingskamp in de provincie Groningen zijn zochten ze een oefentegenstander en zo kon het gebeuren dat de ploeg tegen zaterdag vierdeklasser Middelstum zou gaan spelen. De Middelstumers wonnen na een heel aardige tweede helft met 3-2.

 

Meer mogelijk

De uitslag had veel hoger moeten uitvallen, want na de rust was er niets meer van de Utrechtse dadendrang van voor de thee over. Toen immers speelden ze nog alleraardigst en stond er al na een paar minuten 0-1 op het scorebord. Middelstum-doelman Damon Medema ging in de fout en de gasten konden profiteren. Daarna werd de stand door Jordan Timmermans weer in evenwicht gebracht nadat hij een mooie aanval met succes afrondde. Nog voor het einde van de eerste speelhelft werd het 1-2 nadat de bezoekers zomaar door de verdediging konden lopen. Zat er dan niet meer in voor de gastheren? Niet heel veel, want op die ene goal na ontstonden er eigenlijk geen kansen. Het veldspel was nog wel redelijk, maar veel verder dan ‘randje zestien’ kwamen de spelers niet. Toch hadden velen het gevoel dat er meer inzat en dat etaleerden de volgelingen van Jelmer Meinardi dan ook in het tweede bedrijf.

Humphrey Mijnals

Er stonden ineens heel wat verse spelers op het veld zodat veel spelers een kans kregen zich te laten zien. Dat gold ook voor Faja Lobi KDS dat over een geweldig sportpark beschikt; het complex is namelijk op het dak van de parkeergarage van een groot Zweeds warenhuis gevestigd en luistert naar de naam Sportpark Humphrey Mijnals. Mijnals was de eerste speler van Surinaamse afkomst die het Nederlands elftal haalde en speelde jarenlang bij Elinkwijk, een van de voorlopers van FC Utrecht. Ook was hij trainer van Faja Lobi en was hij Surinaams international. Faja Lobi KDS is dus wel degelijk een club met een verhaal en het was dan ook leuk dat deze multiculturele club waar tegenwoordig naast spelers van Surinaamse komaf ook spelers met roots in andere landen en ook een naam als Jeffrey Bos en Jorden Lenten komen erin voor. Kortom, een pluriforme club met een eerste elftal dat in de vijfde klasse in het zaterdagvoetbal in het district West 1 uitkomt. Samen met nog een aantal andere clubs doet de ploeg nog volop mee voor het kampioenschap.

 

Kleurrijk

Er zit ook echt wel voetbal in, maar een trainingskamp zou een trainingskamp niet zijn als er niet plezier zou worden gemaakt en uiteraard hoort daar het nuttigen van een alcoholische versnapering bij. In de tweede helft liep het voor geen meter meer bij de gasten en riekte het even naar ‘het is wel goed zo’, maar de doelman dacht er anders over; vijf minuten voor tijd ging hij bij een 3-2 stand mee naar voren. Over kleurrijk gesproken. Zulke clubs hebben gewoon iets dat de meeste clubs niet hebben. Een van de aanvallers sprak nog meer dan Youp van ’t Hek op oudejaarsavond of Paul de Leeuw tijdens een van zijn shows, maar kon het net maar niet vinden. Hij vond het wel wat drassig op het Hoogeland. Een aanhanger van Middelstum sprak hem tijdens het warmlopen toe en zei ‘dat we hier op klei voetballen en dat dus wel te verklaren is’. Toch lag het veld er niet slecht bij en dat na zo’n natte periode en in begin januari. Middelstum had het weer prima voor elkaar, toonde zich een uitstekend gastheer met alles keurig netjes op orde, een volle kantine en er was respect over en weer.

Uiteindelijk was Middelstum de betere en werd in de tweede helft nog twee keer gescoord. Eerst door Sander van der Greft en later door Daan van Zalm. Van der Greft schoot van afstand raak. Dat kon ook gemakkelijk met de harde wind in de rug, maar hij kreeg ook erg veel ruimte en Van Zalm rondde een prima aanval af. Er werden nogal wat kansen gemist en 6-2 of 7-2 was ook mogelijk geweest. De Utrechters hadden het desondanks naar hun zin en verheugden zich na rust al op een zaterdagavond in ‘Stad’. Het zal er vast gezellig worden. De auto’s parkeren doen ze uiteraard bij een Zweeds warenhuis.

Geertjan Liewes doet het voor de Good-Old

Lang, heel lang moest Be Quick 1887 erop wachten: die o zo verdiende treffer zaterdagavond op eigen veld tegen Alcides. Maar daar was ie dan eindelijk. We schrijven de 78^ste minuut toen de Esserberg bijna ontplofte van blijdschap. En een klein kwartier later was die blijdschap nog groter, want de drie punten waren binnen en dus staat de club er na een slechte seizoensstart er helemaal bij.

Rust roest niet

Liewes kende geen pardon toen Daniël Teune de bal ‘de zestien’ inschoot. De Meppeler verdediging had het nakijken toen de Be Quick-spits heel bekeken scoorde. Al veel eerder had de bal tegen de touwen moeten belanden, maar het lukte maar steeds niet. Voor de thee was al te zien dat de formatie uit Haren vooral wilde voetballen en het tempo hoog wilde houden. Dat lukte heel aardig op wat slordigheidjes na. De Drenten kozen ervoor om met veel mensen op eigen helft te gaan spelen en vooral erg compact voor de dag te komen. Omdat de club onder leiding van Wilko Niemer het lang volhield bleef er hoop op een gunstig resultaat en was het woordje ‘haast’ iets dat niet in het Meppeler woordenboek voorkwam. Nee, het was wel goed zo. Balletje over de goal, balletje naast, rustig aan doen was het devies voor de keeper van Alcides. Dat alles voor hun overwinning: een puntje tegen Be Quick 1887 en daarna lekker genieten van het Oktoberfest.

Het Catshuis bleef overeind

 Of trainer Wilko Niemer daar nog een woordje heeft meegezongen blijft de vraag. Hij moet immers haast geen stem meer over hebben gehad, want hij schreeuwde zijn ploeg zo’n beetje naar het punt dat op basis van veel strijdlust na de Harener thee meer dan goed was. Termen als ‘compact’ (in het kwadraat) en ‘die zone’ waren veel te horen. En af en toe braken ze prima uit, maar de Be Quick-verdediging onder leiding van de eigenlijke middenvelder Yoran Cats stond goed. Ook na Liewes’ treffer. Als een heerser stond Cats in het hart van de verdediging alwaar hij zich in het Catshuis waande. Niet aan de weg van Den Haag-centrum naar Den Haag-Scheveningen, maar aan de Rijksstraatweg, die heel lange straat van Haren naar ‘Stad’. Alcides reed die weg ook, maar strandde steeds bij het Catshuis. Ook op het laatst toen ook de Meppeler goalie probeerde dat peperduur huis te slopen. Het Catshuis bleef staan.

                                                                     Grote straat

 Over staan gesproken: Be Quick 1887 is nu vierde in de Zondag Vierde Divisie A en heeft een soort van ‘grote straat’ neergezet met ’13 uit 5’ een na twee productie potjes nu een krappe 1-0, maar wél drie broodnodige punten. Plek vier is het deel en als de club zo doorgaat dan zit er nog wel meer in.

Surhuisterveensters joegen vedettenploeg de stuipen op het lijf

Leuke pot voetbal in Surhuisterveen tussen 't Fean'58 en het sterrenensemble van het Oostwolder Pelikaan S. Het was een knap staaltje bikkelen tijdens dit duel in de zaterdag eerste klasse F. Het werd 2-2, maar er zat meer in voor de hekkensluiter uit Friesland.

Knap eigenlijk van deze ploeg die dit seizoen voor het eerst in de eerste klasse speelt. Jaren terug nog vierdeklasser, maar nu met een jong team met 'eigen jongens' met een paar ervaren krachten dus op dit hoge niveau. Zó knap ook dat ze het 'grote' Pelikaan S gewoon zeer goed tegenstand gaven met een zeer doordachte speelwijze: compact spelen, vaak kort op de man en er op de juiste momenten uitkomen.

Prachtig om te zien hoe je goed verdedigend gewoon twee goals tegen zo'n team met ex-profs kunt maken. En eigenlijk hadden de 'Feansters' iets minder ontzag moeten tonen na de twee goals, want ze hadden gewoon kunnen en moeten winnen. Het is het stukje ervaring op dit niveau wat die jongens nog missen. Dan schrik je van een kans en sta je net even niet goed of je denkt 'wat nu?'

Als dit team zó blijft spelen dan zit klassenbehoud er wel in. Het was het eerste punt ooit op dit niveau en dat werd er gekoesterd; een 'oprjochte Frysk' is bescheiden en was blij met het punt en zou nooit zeggen 'we hadden die lui moet verslaan, want we hadden na die tweede nóg twee kunnen maken'. Als ze zo hadden gedacht dan was het nog gelukt ook. Trouwens, het publiek vond het ook wel best dat het 2-2 zou blijven. 'Fluit maar af', zeiden velen, maar waarom? De derde zat er nog gemakkelijk in. Ach, ze vonden het allemaal wel goed en genoten. na afloop. De Friese goalie stak meteen na het duel een peuk op toen ie bij de ingang van de kleedkamers stond. Hij had dus nog lucht over en genoot. Dat mocht hij ook, want de man deed het uitstekend en coachte zijn ploeg zeer goed.

En net als bij een profclub riep de speaker op het laatst om dat Frank ten Hoeve ‘man of the match was’. Volledig gerecht, want hij scoorde een penalty en maakte een juweel van een veldgoal. Voor de gasten uit Oostwold scoorden Quinten Anakotta en verdediger Jelle Wagenaar die in de slotfase van een kapitale verdedigingsfout van de Friezen profiteerde.