‘Gewone winnaar’ in Surhuisterveen: Tourwinnaar Geraint Thomas de beste

Eigenlijk was hij de verrassende winnaar van de Tour de France, Geraint Thomas uit Wales. Met zijn 32 jaar een ‘oudje’ als het gaat om de eerste Tourwinst van een wielrenner, maar wél een dertiger die de Tour uiterst verdiend won. Tom Dumoulin werd tweede op nog geen twee minuten en reed net als de Brit dus een sublieme Tour. Beide renners startten gisteravond tijdens de Profronde van Surhuisterveen, na Daags na de Tour in Boxmeer het tweede criterium in een cyclus van profcriteriums na de grootste wielerwedstrijd ter wereld. Thomas won ook in het Friese door Dumoulin en Bauke Mollema te verslaan.

Het publiek kon zich geen beter podium wensen: de winnaar van de Tour de France , de beste Nederlandse ronderenner en een ‘geadopteerde Fries’, zoals een van de ongeveer veertigduizend toeschouwers Bauke Mollema noemde. Met het meeste respect, want wat reed hij een prima koers en wat liet de man zien hem nooit te moeten afschrijven in de Tour de France die voor hem niet geheel vlekkeloos verliep. Mollema liet zich zien en dat deed hij dus ook in Surhuisterveen, waar de Profronde voor de 37^ste keer op het programma stond. ‘Geen Weening dan maar Mollema’, zo oordeelden velen. Het zegt veel over het feit dat men de Groninger, want dat is hij nog steeds, waardeert. Hij blijft zo lekker gewoon en dat geldt ook voor de winnaar van de dag, Geraint Thomas. Na de wedstrijd had hij alle tijd het publiek te begroeten, met de mensen op de foto te gaan en handtekeningen uit te delen. Een emotionele man die met zijn Tourwinst wel erg blij was. Het was aan zijn ogen te zien. Dat gold ook toen hij het publiek een geweldige avond bezorgde. Niet alleen door te winnen, maar ook hoe hij na afloop deed. En de ene Welshman die er ook was, wapperde met zijn vlag. ‘There is only one Geraint Thomas’ moet hij hebben gedacht. En zo is het ook: een unieke man die ondanks de grote bekendheid die hij heeft gekregen nog zo onbevangen is. Heerlijk om te zien, zo vonden de aanwezigen. ‘Een gewone vent’, zo sprak een groot aantal mensen.

En dan Tom Dumoulin. Hij schrok na een kwart koers: ploeggenoot Laurens ten Dam kwam in een bocht hard ten val en moest de strijd staken. Dumoulin was ongerust, keek even en nadat er meer schrokken ging de koers verder met een herstart die uiteindelijk een goed vervolg kreeg. Er gebeurde van alles: demarrages, knokken om de leidersprijs en om maar weg te blijven uit de greep van het peloton. Dat lukte uiteindelijk dus drie mannen en niet de minste.

Promovendus SG HFS veel te lief voor degradant FC 27 Schapen

Op het kurkdroge veld van SG HFS in Schöninghsdorf begonnen SG HFS en FC 27 Schapen afgelopen zondagmiddag de competitie. Dat deden ze in de Möbel Wilken Kreisliga. SG HFS werd vorig seizoen kampioen in de 1. Kreisliga en de gasten degradeerden uit de Bezirksliga. Op het veld waar vroeger TSV Concordia Schöningsdorf speelde begon de wedstrijd om drie uur. Bijna twee uur later konden de gastheren juichen. Zij wonnen dik verdiend met 2-1. De uitslag had echter veel hoger moeten uitvallen.

Daarvoor speelde de thuisploeg veel te goed. Het eerste half uur niet. Het was allemaal wat gezapig, maar te zien was wel dat de fusieclub het betere van het spel had. Manuel Gebben kreeg nog de beste kans, maar zag zijn inzet op de Schapener goalie gestuit. Daarna waren er nog enkele mogelijkheden voor de thuisploeg die kon rekenen op ongeveer 125 toeschouwers en een stuk of 25 spelende kinderen. Er stond een springkussen naast het veld. Die stond er al een paar dagen vanwege het feestweekend in Schöninghsdorf dat vijf kilometer van de Nederlandse grens bij Zwartemeer ligt.

De goals bleven evenwel uit, maar dat kwam na rust wel goed. Voorbode op het verbeterende spel was wel de laatste fase van de eerste helft waarin het tempo van de thuisploeg omhoog ging en de duels wat feller werden. In de tweede helft begon het uitstekend voor SG HFS (Hebelermeer Fehndorf Schöningsdorf) met prima combinaties en het was ook genieten geblazen van het duo Fabian Schmitz-Marcel Hoppe. Hoppe is een bijzonder goede speler die jarenlang op hoog niveau bij onder meer SV Meppen heeft gespeeld. Het was te zien. Degradant FC 27 Schapen kreeg geen poot aan de grond en kwam dan ook uiterst terecht op een 1-0 achterstand. Een uur was er gespeeld toen Fabian Schmitz, een ijzersterke aanvaller, scoorde. Daarna regende het kansen voor de gastheren. “Sechs Chancen, Mensch”, zei een van de SG HFS-toeschouwers toen Christoph Brüggemann na tachtig minuten spelen volledig tegen de verhouding in de gelijkmaker scoorde.

Voor Schmitz’ en Hoppes ploeggenoten kwam het toch nog goed. Hoppe schoot de bal er twee minuten voor tijd in en bepaalde daarmee de eindstand. Een prima begin van de promovendus uit het grensdorp dat als het het niveau van na de rust vaker laat zien zich eenvoudig staande moet kunnen houden in deze prachtige klasse vol derby’s. Dat zag ook de trainer van competitiegenoot Bawinkel, Uwe Kruse. Hij zag toe hoe SG HFS net als zijn ploeg goed aan de competitie begon. Bawinkel won vrijdagavond al met 1-0 van die andere degradant, Surwold. (Door Gerry Grave)

Blau-Weiss Dörpen begint goed aan bekeravontuur

Afgelopen zaterdagmiddag stond er in het Duitse Emsland een bekerwedstrijd op het programma. Voor ongeveer honderdvijftig toeschouwers vond het duel tussen TuS Aschendorf en Blau-Weiss Dörpen plaats. Na 36 minuten spelen werd de wedstrijd heel even stilgelegd, omdat het weer wel erg slecht werd: veel regen, harde wind en een paar donderslagen. Dat was overigens geen vuurwerk. Dat was tijdens de wedstrijd ook niet te zien. Gewoon degelijk spel van de thuisploeg die voetballend minder ver is dan de gasten die ook een klasse hoger spelen. Uiteindelijk werd het 0-2 en bekerde Bezirksligist Blau-Weiss Dörpen verder. 

Toch kregen de Aschendorfers een paar beste mogelijkheden nadat Blau-Weiss Dörpen-spits Christoph Andrees na een kwartier spelen de 0-1 maakte. Drie behoorlijke kansen kregen de gastheren maar liefst. Matthias Pallentin was al die keren erg dicht bij succes, maar had het vizier duidelijk niet op scherp staan. En dus had het halverwege de wedstrijd in plaats van 0-1 ook 2-2 kunnen staan, om maar eens iets te noemen. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de kansen van de gastheren ontstonden door persoonlijke fouten van de formatie uit Dörpen. De bezoekers speelden vooral het eerste kwartier heel aardig en drukten de thuisploeg naar achteren. Daarna ging het over en weer met eigenlijk een gevaarlijker TuS Aschendorf, de ploeg die vorig jaar de Emco Kreispokal won, een ander bekertoernooi dan het huidige dat Krombacher Bezirkspokal Weser-Ems heet.

Na de rust verging het de gastheren niet zo best meer. Blau-Weiss ging beter voetballen en op wat speldenprikjes na werd TuS Aschendorf nog enigszins gevaarlijk. Een naam mocht dat niet hebben. Het waren de gasten die de toon aangaven en de wedstrijd al voortijdig hadden kunnen beslissen: kansen voor Niels Grevink en Christoph Andrees leverden geen succes op. Pas in de 81^ste minuut scoorde Ter Apeler Niels Grevink de allesbevrijdende en verdiende 0-2.

Trainer Thomas Priet van Blau-Weiss Dörpen toonde zich gematigd tevreden. “Met het resultaat ben ik tevreden, maar qua spel kan het nog wel wat beter. We zijn net begonnen.” Op de vraag of zijn ploeg de beker serieus neemt, antwoordde de oefenmeester: “We moeten die wedstrijden tóch spelen.” Later gaf hij aan dat zijn ploeg wel degelijk mee wil gaan doen. De volgende tegenstander? “Als het aan mij ligt denk ik dat het Loga wordt. Maar TV Bunde kan ook. We wachten het wel af.” (Door Gerry Grave)

Grün-Weiß Firrel wint in Bunde en pakt titel in Bezirksliga 1

Negen punten voor, een wedstrijd te goed en een doelsaldo dat vele malen beter is dan dat van TV Bunde. Nee, het kon niet meer fout voor Grün-Weiß Firrel, de ploeg die er dit seizoen lustig op los schoot en in 24 wedstrijden maar negentien treffers tegen kreeg. Toch probeerde TV Bunde er gisteravond een stokje voor te steken en het verschil tot zes punten terug te brengen. Dan nog; de gasten zouden de drie laatste wedstrijden van het seizoen moeten verliezen en daar ging nu net niemand vanuit, maar de grensdorpers wilden koste wat kost winnen en begonnen ook goed aan de wedstrijd, maar moesten uiteindelijk met 1-2 het hoofd buigen.

Duel tussen Eike-Tjark Schmidt 

(rood) en Ralf Grotlüschen (geel)

Heel TV Bunde sprak na afloop woorden als ‘nicht verdient’ en ‘wir waren klar besser’, maar het zij voor hen zo. Wie goed oplette zag wel dat de koploper als een kampioen speelde: geduldig, niet alleen omdat ze niet hoefden, maar meer omdat ze precies wisten wat ze konden en wanneer toe te slaan. Toch kwamen de bezoekers, uiteraard ook uit Ost-Friesland (Bezirksliga I is de klasse voor ploegen uit die Landkreis) nog voor de Ostfriesische Tee in de problemen. Heel even maar, want net op het moment dat de thuisploeg na een dik kwartier een 2-1 voorsprong kon bereiken miste notabene Eike-Tjark Schmidt, de doelpuntenmachine van TV Bunde, een strafschop nadat Keno Schmidt door doelman René Carstens in het strafschopgebied werd gevloerd. Huizenhoog schoot de spits over en dus bleef het bij 1-1, de stand die door twee keer Schmidt werd gerealiseerd: na acht minuten door Alex van de gasten en vijf minuten later door Eike-Tjark van TV Bunde.

De spits die zich al zo vaak onsterfelijk maakte, zakte nu door het ijs. Na de misser kwam hij ook nog maar weinig in het stuk voor. Daarvoor was zijn directe bewaker, de ervaren Ralf Grotlüschen te goed. Hij zorgde ervoor dat Schmidt weinig kon uitrichten en speelde een ijzersterke wedstrijd. Dat gold ook voor de andere twee Grotlüschens, Bernd en Reinhard: trainer/speler Bernd is een genot om naar te kijken. Technisch erg begaafd en hij laat anderen beter voetballen. Geen wonder, want hij speelde al bij SV Meppen en bij Kickers Emden in de Regionalliga, het vierde niveau in Duitsland en speelde ooit een testwedstrijd voor Heracles Almelo. Een kwartier na de gemiste strafschop van Eike-Tjark Schmidt juichte Bernd Grotlüschen. Hij had er een reden voor, want zag René Otto een prachtig genomen vrije trap achter Bunde-goalie Marcel Kayser doen belanden. Daarna drongen de gastheren aan om de gelijkmaker te maken en was die eigenlijk tot aan de rust ook wel verdiend geweest.

Ook achteraf, want de lijstaanvoerder geloofde het na rust wel, speelde een laag tempo en bouwde ook erg rustig op. Alles onder het mom ‘laat Bunde maar komen’ en dat deden ze ook. Weinig kansen werden er overigens gecreëerd. Daarvoor stond het allemaal als een huis bij de gasten uit Firrel. Mooi om te zien hoe je vanuit een goede organisatie kunt spelen en dat gecombineerd met veel voetballend vermogen. Natuurlijk, een bij elkaar gekocht team om maar de Landesliga, toch een soort Walhalla in het Duitse amateurvoetbal, te halen. Na jaren lukte het en de drie Grotlüschens hebben er geen beperkte rol in. Sterker: Bernd is zelfs trainer en leidt het stel en leidde ze naar de titel. Na rust werd immers niet meer gescoord al was TV Bunde er een paar keer erg dicht bij.

Het gat is inmiddels opgelopen tot twaalf punten en dus is ‘GW Firrel’ kampioen. Ze wisten het een paar dagen van tevoren al, want de spelers hadden onder het shirt een t-shirt aan met daarop de melding dat ze kampioen van de Bezirksliga I zijn geworden. Daarna barstte het feestje los: een fles Rotkäppchen lag op het veld, de technische staf inclusief enkele spelers werden met bier overladen en sprongen een gat in de lucht, want er was maar één ploeg die de titel dit seizoen verdient en dat is Grün-Weiß Firrel.

Knappe redding van Marcel Kayser,

keeper van TV Bunde

TV Bunde- Grün-Weiß Firrel 1-2

Scoreverloop: 8. Alex Schmidt 0-1. 13. Eike-Tjark Schmidt 1-1, 33. Otto 1-2.

Scheidsrechter: Von Aschwege (Emden)
Toeschouwers: 400

Seizoen mag nog wel even duren voor SV Langen: vijfde winst op rij

Het seizoen kan voor SV Langen niet lang genoeg duren. De promovendus won de voorbije weken aan de lopende band: vier keer in totaal en daar kwam gisteravond nog maar één bij. Op eigen veld werd korte metten met degradatiekandidaat Surwold gemaakt. 3-0 werd het in Niederlangen. Appeltje eitje eigenlijk voor de geel-zwarten die naar de vijfde plaats stegen. 

Het kan niet op in het voetbalgekke Nieder- en Oberlangen. De mensen zijn er fanatiek en zijn niet vies van een hard duel. Dat is SV Langen ten voeten uit: strijden, alsmaar knokken en zo rap mogelijk die heel beste spits, Martin Raming-Freesen bereiken, een van de vier broers binnen de selectie. Hij had het net als broer Markus op zijn heupen: een plaag voor de matige verdediging van de gasten die geluk hadden dat het na een half uur spelen niet al 3-0 stond. Markus Raming-Freesen scoorde na twintig minuten door een indirecte vrije trap in het strafschopgebied feilloos raak te schieten. Het deerde hem niet dat er elf (!) mensen van de bezoekers op de doellijn stonden; het schot was hard genoeg.

Daarna bleef het SV Langen dat kansen genoeg kreeg, maar na een half uur kwam Surwold uit zijn schulp. De ploeg probeerde van alles, maar kon niet scoren. Daarvoor was de verdediging van de thuisploeg te goed en te hard. De aanhang van Surwold stond het niet aan dat er vrij hard werd ingegrepen waarop een supporter van SV Langen zei ‘Es is kein Kindergarten’ en daarna ‘harmlos’ en dus was er nóg een wedstrijd gaande en wel op de tribune. Daar bleef het bij speldenprikken, want de fanatieke Langen-aanhanger bleef volharden in alles Langen. Ook de Stadionsprecher die op vrolijke toon de voorsprong van zijn ploeg meldde en vervolgens op treurige toon, heel melig, vertelde dat Surwold nog op ‘Null’ stond.

Ze wisten kennelijk dat SV Langen na rust wel zou komen, iets dat dit seizoen wel vaker gebeurde. Laatst nog tegen Brandlecht toen de trekker na rust werd overgehaald en in die helft de winst werd veiliggesteld. Het was nu niet anders: Martin Raming-Freesen is een topspits en in Ober- en Niederlangen mogen ze hem wel op handen dragen, want deze man is goud waard voor de club uit zijn geboortestreek. Na twee minuten in de tweede helft verdubbelde hij de voorsprong van zijn ploeg. De gasten waren mentaal geknakt en kwamen er na rust nog mondjesmaat uit en als ze het al deden dan was of de afwerking niet goed of ze vonden die sterke verdedigers of doelman Florian Friedrich op hun pad.

Na driekwart wedstrijd kwam er nog een goal bij en wel voor SV Langen: Hannes Terhorst knikte van dicht bij binnen en dus was het wel beslist. Voor het oog allang en daar ging de Stadionsprecher weer. Hij meldde na de 2-0 al ietwat melig dat er weer koffie was en bij de 3-0 ging ie helemaal uit zijn dak waarna een hoop Surwolders dat niet langer konden aanhoren en op weg naar hun auto’s gingen. Nie mehr Langen dachten zij en als het aan SV Langen ligt kan dat, want de gasten zouden volgend seizoen zomaar in de Kreisliga kunnen spelen en de geel-zwarten? In deze vorm is een stap hoger misschien wel mogelijk, maar daar willen ze in het Emsland niks van weten. Ze zijn allang blij dat ze het zo goed doen in de Bezirksliga en dat als promovendus en als het aan hen ligt stopt het kwartet Raming-Freesen nooit. Maar ooit komt de tijd, maar nu is het vooral genieten in het knusse stadionnetje waar op een midweekse avond toch weer tweehonderd mensen waren. Nog drie wedstrijden kan het publiek van de sensatie van het seizoen genieten.

SV Langen-SV Surwold 3-0

Scoreverloop: 20. Markus Raming-Freesen 1-0, 47. Martin Raming-Freesen 2-0, 75. Terhorst 3-0.
Scheidsrechter: Berghoff (Geeste).
Toeschouwers: 200.

SV Langen: Friedrich; Czolbe, Terhorst, Ameln en Wahoff; Markus Raming-Freesen (80. Heyers), Hebbelmann (72. Schubert) en Stefan Raming-Freesen (72. Otten), Holthaus, Gerd Raming-Freesen, Martin Raming-Freesen.

SV Surwold: Wissmann; Carsten Schulte, Lohmann (49. Jansen, 58. Behnen), Schmitz en Pohlmann; Van der Pütten, Papen, Pohlmann en Patrick Schulte;  Granovski en Antons. 

Blau-Weiss Dörpen zo goed als veilig

 “Die drei Punkte sind am wichtigsten”, zei Rainer Sinnigen, verdediger en assistent-trainer van Blauw-Weiss Dörpen. Hij vatte de wedstrijd in zes woorden samen: het hoefde niet mooi, als er maar werd gewonnen en zo geschiedde. Na een seizoen waarin het niet bepaald liep bij de blauw-witten zakte de ploeg steeds verder weg en dreigde degradatie. Na de 2-1 thuisoverwinning op Eintracht TV Nordhorn van maandagavond hoeft de formatie van de nieuwe trainer, Thomas Priet, zich in ieder geval geen zorgen meer te maken met het oog op degradatie.

Na het vertrek van trainer Hüseyin Dogan, enkele weken geleden gaat het weer beter als naar de resultaten wordt gekeken: inclusief de overwinning op Eintracht TV Nordhorn won de formatie uit Dörpen drie wedstrijden op rij. Hierbij moet gezegd dat het tegen ploegen aan de onderkant van de middenmoot en een degradatiekandidaat was, maar voor het moraal waren de negen punten meer dan welkom en zoals Sinnigen al aangaf was er maar één doel: winnen en zo goed als veiligspelen. Het publiek was het er ook wel over eens dat het wel goed zat, maar anders dan in Nederland zit men er niet zo mee als het spel er niet zo mooi uitziet.

Na twaalf minuten leidde Blau-Weiss overigens wél. Tim Horstmann kwam aan de rechterkant goed door en schoot knap binnen. Hij speelde overigens een aardige pot en was samen met Finn Meyering een van de beteren bij zijn club. Doelman Niklas Schwindel was ook goed, maar die liet zich vooral in de slotfase gelden. Eerst zagen ze hoe hun ploeggenoot Ansgar Bojer na ruim een half uur spelen in eigen doel schoot. Nog voor de Duitse thee besliste Michael Cordes de wedstrijd.

In de tweede helft gebeurde er van alles. Het duurde overigens even tot iedereen er weer was. Het publiek van de gasten sprak de woorden dat hun trainer harde woorden gesproken zou moeten hebben. Mocht dat zo zijn dan bood dat soelaas, want de bezoekers waren na rust beter dan de gastheren die moeite hadden in de voorste linie. De verdediging van Eintracht TV Nordhorn stond als een huis. Gelijk hadden ze, want Blau-Weiss-topscorer Christoph Andrees is een fenomeen dat veel te laag speelt, maar erg blessuregevoelig is en dus nog in Dörpen is te bewonderen. De thuisploeg had moeite het spel te maken en schoot de bal steeds vanuit de achterhoede naar voren om iets te forceren, maar dat lukte maar niet.

Op de vraag aan Rainer Sinnigen of er ook een middenveld was antwoordde hij “Heute nicht” en dat was ook zo. Het doorschuiven van Jelte Schulte had ook geen succes. Zijn kracht ligt in het uitschakelen van een speler en dus probeerde routinier Sinnigen het zelf eens: hij overstak het hele veld, maar kon niet scoren. Dat kon niemand meer al waren de gasten er wel heel dicht bij en werd een goal van Koray Yesilkaya afgekeurd vanwege vermeend buitenspel. En er waren nog wel kansen, maar Dörpen-goalie Schwindel was steeds een sta-in-de-weg.

De bezoekers verdienden absoluut een punt, zo vond ook Christoph Andrees van de gastheren. Hij stond na de wedstrijd samen met Rainer Sinnigen bij de Kiosk na te praten. Van binnen genoten ze. En heel even ging het nog over de ‘domme tweede gele kaart’ die zowel Tim Widder van Blau-Weiss Dörpen als Metin Erdem van de formatie uit Nordhorn kreeg. Beide spelers maakten een loepzuivere Schwalbe. Achteraf deerde het de mannen van Blau-Weiss niet, want zij hadden de drie punten en zijn eigenlijk wel veilig voor wat betreft het spelen van nog een seizoen Bezirksliga.

Blau-Weiss Dörpen-Eintracht TV Nordhorn 2-1

Scoreverloop: 12. Horstmann 1-0, 32. Ansgar Bojer 1-1 (e.d.), 40. Cordes 2-1.
Rode kaart: 73. Erdem (Eintracht TV Nordhorn/2x geel), 88. Widder (Blau-Weiss Dörpen/2x geel).
Scheidsrechter: Schwab (Leer).
Toeschouwers: 125

Blau-Weiss Dörpen: Schwindel; Ansgar Bojer, Sinnigen en Schulte; Meyering, Widder, Friesen (46. Rother), Horstmann en Stefan Bojer; Cordes (65. Grevink) en Andrees.

ASVB na zeven jaar terug in tweede klasse

ASVB speelde vanaf het seizoen 2011/2012 in de derde klasse en in 2014/2015 kwam de ploeg zelfs in de vierde klasse uit. De voorbije drie competities gaat het echter crescendo en deed de ploeg bovenin de derde klasse mee. Twee keer net niet voor wat betreft promotie naar de tweede klasse, maar in de huidige competitie veruit de beste met maar één gelijkspel en twee nederlagen en negentien overwinningen behaald. Vanmiddag moest het voor de formatie van trainer Richard Nuus gebeuren. Tegenstander FC Zuidlaren moest dan worden verslagen. Het bleek voor de Blijhamsters geen enkel probleem: 4-0 werd het en dus konden de champagneflessen worden ontkurkt.

Een geweldig afscheid voor Nuus die na dit seizoen bij ‘De Witte Muizen’ stopt als trainer. Het was een seizoen om U tegen te zeggen voor wat betreft de prestaties van ASVB: vanaf de eerste competitiewedstrijd ging het geweldig: acht keer op rij werd gewonnen. Daarna won Veendam 1894 geheel onverwacht van de Blijhamsters, maar daarna ging het prima met alleen nog een gelijkspel tegen Kwiek en een nederlaag tegen ZNC als tegenvallers. Grote overwinningen werden afgewisseld met kleinere; ASVB bleek ook zakelijk te kunnen voetballen, maar liet blij vlagen mooi voetbal zien.

Zo was het vanmiddag ook tegen FC Zuidaren, de ploeg die nog tegen degradatie vecht. De Drenten kwamen er geen moment aan te pas en werden helemaal weggespeeld. Vanaf minuut 1 was dat al zo: ASVB dicteerde, kreeg legio kansen, maar was veel te lief voor de bezoekers. Bij rust stond het maar 1-0 en dat was veel te karig. Thom van der Veen scoorde na een kwart wedstrijd spelen van dicht bij, maar halverwege de wedstrijd had het met gemak 3-0 kunnen staan.

In de tweede helft maakten de Blijhamsters alles goed. In de rust in de bestuurskamer was er ook niemand die daar aan twijfelde. “Ze zijn heer en meester”, ging het. “Er is nog wat spanning, maar als ze de tweede maken dan komt het wel goed”. En zo ging het ook. Drie minuten na de aftrap voor de tweede helft scoorde Michael Sypré, samen met Thom van der Veen de smaakmaker bij ASVB. 35 maakten ze er samen dit seizoen: Sypré zeventien en Van der Veen 18. Dik tien minuten na de 2-0 maakte de maker van de 2-0 er nog maar een: 3-0 en de wedstrijd was beslist.

De gasten kwamen zelden over de middellijn. Het zegt alles over de kwaliteit van de kampioen die naar hartenlust kon combineren om de spitsen te bereiken. Ook de backs kwamen goed mee op en dus was er steeds gevaar. De voorsprong had allang verdubbeld moeten zijn toen Jasper Huls ruim een kwartier voor tijd de 4-0 maakte. Het was meer dan genoeg voor de titel, maar 10-0 had met gemak gekund.

Toen de klok op 89 minuten stond vroeg de omroeper van ASVB heel melig “biertje scheids”? De man gaf er gehoor aan, want blies kort erna op zijn fluitje om de wedstrijd te beëindigen. Daarna kon het feestgedruis beginnen en wist heel Blijham dat ASVB terug is in de tweede klasse. Daar wil de ploeg de komende jaren geen figurantenrol vervullen; ASVB wil ten minste een stabiele middenmoter in die klasse worden.

ASVB-FC Zuidlaren 4-0

Scoreverloop: 25. Thom van der Veen 1-0, 48. Sypré 2-0, 61. Sypré 3-0, 72. Jasper Huls 4-0.
Scheidsrechter: Eisinga.
Toeschouwers: 400.

ASVB: Veerbeek; Renken, Hekman, Aukes en Jasper Huls; Meesters, Joost Siemens (88. Gort), Tunjanan en Nijland (67. Jelle Huls); Sypré en Thom van der Veen (73. Mart van der Veen).