SV Groß Hesepe loste SV Erika/Altenberge als koploper af

Afgelopen vrijdagavond stond op het sportpark van SV Erika/Altenberge een topduel in de 1. Kreisklasse Mitte A op het programma: promovendus en koploper (!) SV Erika/Altenberge nam het op tegen medehoogvlieger en titelkandidaat SV Groß Hesepe. In een duel dat niet de hoogste amusementswaarde kreeg en zeker niet bol stond met goed voetbal wonnen de gasten met 3-1 en daarmee loste de ploeg SV Erika/Altenberge heel even af als koploper. Twee dagen later stond FC Wesuwe, de buren van de gastheren van de dag aan de leiding. SV Groß Hesepe volgt met net als FC Wesuwe dertien punten, terwijl SV Erika/Altenberge op twaalf staat. Het zit dicht bij elkaar, maar de bezoekers kunnen wel eens hoge ogen gaan gooien dit seizoen.

Vorig seizoen zat het er al een tijdje aan te komen, de frivool en bij vlagen ook goede spelende formatie van SV Groß Hesepe steeg met de week op de ranglijst en kwam vanuit het niets richting de top. Wat als er geen corona zou zijn? We komen er nooit meer achter, maar misschien had SV Groß Hesepe het de latere promovendus VfL Rütenbrock wel lastig kunnen maken. Heel graag komen ze dat team volgend seizoen tegen. Dan moet eerst wél het kampioenschap in de wacht worden gesleept of zal eventueel via de nacompetitie gepromoveerd moeten worden. De formatie van trainer Jens Backer ligt op koers en dat was eigenlijk ook wel de verwachting. Ze hebben namelijk groeibriljant Julius Janknecht. Hij maakt doelpunten bij de vleet en is dus levensgevaarlijk.

Scoren tegen SV Erika/Altenberge deed hij dan wel niet, hij was af en toe erg gevaarlijk. De gasten begonnen prima aan de wedstrijd en hadden na twintig minuten spelen zeker met 2-0 voor moeten staan. Een wat oudere supporter van de thuisploeg zag de bui al hangen. Hij zei dat zijn ploeg ook zo tegen TSV Concordia Schöninghsdorf begon, maar dat duel won zijn ploeg met gemak. Dus de reden dat hij ineens wegging was enigszins vreemd te noemen. Hoe dan ook verging het de gastheren niet al te best. De bezoekers uit Groß Hesepe kwamen pas na twintig minuten spelen aan de leiding door Fabian Klask. De karige 0-1 bleef tot aan de rust staan en daarmee deden de bezoekers zichzelf veel te kort. De kreet door een speler van SV Groß Hesepe ‘beloon jullie zelf eens’ zegt genoeg. Maar dat deden ze maar niet.

Pas in de tweede helft ging het beter. Net op het moment dat de thuisploeg wat beter ging spelen werd de 0-2 geproduceerd. Notabene door een speler van SV Erika/Altenberge, namelijk André Haupt. Zes minuten later werd het toch weer spannend en op basis van de sterkere tweede helft van de gastheren was dat ook wel terecht: met nog 21 minuten te spelen verkleinde Rainer Rolfes de achterstand en werd het weer leuk. De 2-2 kon daarna maar zo vallen, maar ook de 1-3. Het kon beide kanten op. Niet Julius Janknecht, maar Mathis Janknecht besliste de wedstrijd. Omdat het in de laatste minuut was kon SV Erika/Altenberge het tij niet meer keren. 

SV Erika/Altenberge-SV Groß Hesepe 1-3
Scoreverloop: 20. Klask 0-1, 63. Haupt 0-2 (e.d.) 69. Rolfes 1-2, 90. Mathis Janknecht 1-3.
Toeschouwers: 100.
Scheidsrechter: Schwarz.

Krankzinnig bekerduel wordt door A-junioren van Kickers Emden beslist

Afgelopen donderdagavond stond in het stadion van Germania Leer een heus bekerduel op het programma: de oudste jeugd van Jugendförderverein (JFV) Leer legde het af tegen de leeftijdsgenoten (A-junioren) van Kickers Emden. Het betrof een wedstrijd in de tweede ronde van de A-Junioren Bezirkspokal Weser-Ems. Een krankzinnige wedstrijd die door de gasten werd gewonnen: na strafschoppen werd het 7-8.

En dus zongen de best wel veel meegereisde supporters van toch wel het ‘grote’ Kickers Emden ‘Derbysieger’ in het kwadraat. Ze genoten hoorbaar en togen na het duel meteen naar een grote hamburgerketen, even verderop. Veel jongeren inderdaad die of vrienden van hen in het team van Kickers Emden weten of eventueel familie. Hoe dan ook waren ze spekkopers en ze wilden dat wel even weten. Heel Leer mocht het weten. En als het aan de jongeren lag heel Ostfriesland. Voor de thuisploeg die een niveau lager dan de formatie uit de havenstad uitkomt (Bezirks- tegen Landesliga) was het wel een zure nederlaag al gaf niemand de Leeraner nog een Eurocent, want halfweg koers leidden de bezoekers al met 2-0 daar waar er nog veel meer in zat. Tim Benjamins en Maurice Bombach maakten de treffers.

Na rust ging het heel anders. Eerst werd een aantal jeugdige bezoekers met een alcoholisch drankje vriendelijk verzocht dat weg te gooien of het stadion te verlaten. Met frisse tegenzin deden ze het waarna ze toch maar weer richting staantribune terugkeerden. Een veredelde staantribune weliswaar, want in coronatijd zit men er verplicht op witte tuinstoelen uit de jaren zeventig. Opgeruimd staat netjes en de in de eerste helft nog verbaal aanwezige enigszins te diep in het glaasje kijkende Leeraner supporters waren in de tweede helft een stuk rustiger.

Wellicht was dat nu net het recept dat hun ploeg nodig had, want na een uur spelen kwamen juist zij los daar waar de thuisclub voor rust zo stijf als een hark was en er niet veel uit kreeg. Eerst Ramon Issa en daarna Ruben Ernst zorgden voor de treffers zodat het na driekwart wedstrijd ineens 2-2 stond. JFV Leer gaf toen alles, terwijl de club uit Emden volop aan het aanvallen was, maar niet goed oplette en dus te veel ruimte weggaf. Er moet gezegd dat JFV Leer zeker in het zadel werd geholpen, want de fouten van Kickers Emden waren wel erg groot. Je moet er niet aan denken dat deze verdedigers later in de Oberliga moeten opdraven. Dat komt niet goed, al kunnen ze nog veel leren. Ze moesten later toezien hoe Ernst twaalf minuten voor tijd wederom doeltrof. Even later scoorde Mike Mücke en leek JFV Leer door te bekeren. In Duitsland weet je het echter nooit en daar is bekervoetbal nog gekker dan in Nederland en dus kon je er na de 3-4 door Tim Benjamins gif op innemen dat het ook nog gelijk werd. En dat werd het ook: Mirco Taubert was de man die in de 94^ste minuut de redden engel uit Emden was.

En dus volgden strafschoppen. Daarin bleek Kickers Emden wel heel koel. Zoals Lothar Matthäus ijskoud kon blijven zo konden deze jonge gasten dat ook en vierden ze de bekerwinst alsof ze de Champions League hadden gewonnen. 

JFV Leer A1-Kickers Emden A1 4-4 Kickers Emden wns. 7-8
Scoreverloop: 25. Benjamins 0-1, 35. Bombach 0-2 (strafschop), 61. Issa 1-2, 66. Ernst 2-2, 78. Ernst 3-2, 81. Mücke 4-2, 86. Benjamins 4-3, 90. Taubert 4-4.
Scheidsrechter: Weyrauch.

FC LEO had er zin in tegen Lycurgus

 Afgelopen dinsdagavond werden in heel het land voorlopig de laatste amateurvoetbalwedstrijden gespeeld. De persconferentie van minister-president Mark Rutte met betrekking tot het coronavirus was er de aanleiding voor. Iedereen wist het eigenlijk wel al, maar dinsdagavond om even na zevenen in de avond gaf de bevestiging: geen amateurvoetbalwedstrijden meer vanaf woensdagavond 14 oktober om tien uur. En dus kon er op dinsdagavond nog worden gevoetbald. In Leens deden ze dat. FC LEO won met gemak van mede-laagvlieger Lycurgus met 4-0.

Heel veel zin had het bestuur van de Leensters er niet in. Ze vonden het niet zo nodig om de eerder afgelaste wedstrijd tegen de Stadjers op een kille dinsdagavond in oktober te spelen. En dan ook nog eens zonder publiek. Het moest maar, zo dachten ze en dus ging het duel om acht uur van start. Een handvol bestuursleden, een fotograaf, enkele journalisten en ballen zoekende wisselspelers waren aanwezig. Jasper Wiersum had er wél zin in. De spits scoorde vier keer en had echt de avond van zijn leven. Hij kreeg er wél wat hulp bij: Bo Tukker, de ijzersterke speler van de thuisploeg, bediende hem vroeg in de wedstrijd twee keer op maat. Twee puntgave, goed geplaatste voorzetten belandden perfect voor de voeten van Wiersum die net als Tukker een verleden bij de buren van Kloosterburen heeft. Wiersums voeten spraken en lieten het doelnet twee keer trillen en binnen acht minuten stond het 2-0.

De wedstrijd die via onder meer Twitter was te volgen werd nog voor het rustsignaal beslist. Wiersum maakte ook de derde Leenster treffer. Er was een half uur gespeeld en heel Lycurgus baalde als een stekker, want hoe kon het toch zo zijn dat de hekkensluiter dit flikte? Heel simpel: door goed compact te spelen, er goed kort op te zitten, de aanvallers heel diep te zetten en hen bij een fout van de tegenstander heel snel in stelling te brengen. Een lange bal hier en een lange bal daar, het deerde FC LEO niet en een gezonde dosis power en knap verdedigen ook niet. Lycurgus stond erbij en keek ernaar en had feitelijk niets in te brengen.

In de tweede helft nam de irritatie bij de gasten toe. De grensrechter van de Stadjers ergerde zich groen en geel aan het spel van de thuisploeg en verbaasde zich er vooral over. Het gold ook voor mensen van andere verenigingen uit de buurt die niet verwachtten dat FC LEO zó goed was en zó comfortabel leidde. Want zij waren echt beter dan de Leensters, zo werd geoordeeld. Lycurgus was dat niet. Sterker: FC LEO was een maat te groot en de 4-0 door Wiersum gaf de verhoudingen binnen de lijnen prima weer. Een intikkertje na knullig verdedigen bij de Stadjers leidde de goal in en daarmee eigenlijk het einde van het voetbal in 2020. Want daar gaat menigeen toch wel vanuit: einde voetbal in dit kalender jaar.

Grensrechter en oud-speler van FC LEO, Gertjan van der Ploeg, zag ook een sterk spelend FC LEO. “De weken hiervoor was het een drama, maar nu was het erg goed. We hebben de laatste jaren veel ingeleverd. Het is nu zoeken naar de juiste formatie. Jammer dat het nu even afgelopen is, maar met dit team gaan wij er zeker in blijven mocht de competitie worden hervat.” 

FC LEO-Lycurgus 4-0
Scoreverloop: 6. Wiersum 1-0, 8. Wiersum 2-0, 30. Wiersum 3-0, 67. Wiersum 4-0.
Scheidsrechter: Westerloo.

 

‘Weiße Elf’ laat het lopen tegen hekkensluiter

Je hebt wel eens van die wedstrijden waarin je gewoon beter bent dan de tegenstander, maar omdat die ploeg zonder punten laatste staat en het wordt op een gegeven moment 2-0 dat je dan denkt van ‘het zit wel goed’. Zo’n wedstrijd was het gisteravond in Nordhorn tussen VfL Weiße Elf Nordhorn, middenmoter in de Bezirksliga Weser-Ems 3 en hekkensluiter SF Schwefingen. De thuisploeg kwam gemakkelijk op 2-0, maar liet de gasten steeds veel te gemakkelijk terug in de wedstrijd komen en moest zelfs toezien dat het 3-3 werd. 

Sergen Dönmez en de zijnen konden wel door de grond zakken toen het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter klonk. Eigenlijk was dat nog wel te begrijpen ook, want wat maakte de formatie uit het Grafschaft Bentheim het zichzelf ongelooflijk en onnodig moeilijk. Het begin van de wedstrijd was nog enigszins voor de bezoekers die helemaal niet bang bleken, maar na een krap half uur spelen werd het 1-0 door Marco Löffler die een corner in een keer binnenschoot. Elf minuten later stond het ineens 2-0 door een ‘slimme’ goal van Sergen Dönmez, de vedette van de Nordhorners. De man is een pure centrumspits die nauwelijks ruimte nodig heeft en het is bij hem vaak kans-goal. Op het moment dat de 2-0 was gevallen leek de thuisploeg al te denken dat ze er waren, want SF Schwefingen ‘is toch maar puntloos laatste’. Maar een minuut voor het ingaan van de rust kwam er wederom een corner. Deze keer voor de gasten uit het Emsland. Sebastian Mogge tikte van dichtbij in en de wedstrijd die geen wedstrijd meer was werd dat tóch weer.

Na de pauze gaven de gastheren vol gas en Dönmez deed zijn naam eer aan en schoot vanuit het niets loeihard op de goal en zag zijn inzet tegen de touwen belanden. Op dat moment dacht zijn ploeg al helemaal dat het appeltje eitje was en de 4-1 leek aanstaande. Net op dat moment kantelde de wedstrijd. De spelers uit Schwefingen gingen voorin ‘hoger staan’, er werd derhalve ook meer druk uitgeoefend en het middenveld was steeds een prooi voor de spelers in het oranje. Weiße Elf kwam er mondjesmaat nog aan te pas, maar zag vooral een sterker wordend SF Schwefingen dat op 3-2 kwam door Christoph Röttger. Op dat moment was er driekwart wedstrijd gespeeld en leek er op zich geen vuiltje aan de lucht voor de Nordhorners. Ondanks de aansluitingstreffer bleven ze nonchalant en volgde de 3-3 door Hendrik Sur tien minuten voor tijd ook nog eens. Ze konden erop wachten.

VfL Weiße Elf Nordhorn-SF Schwefingen 3-3 

Scoreverloop: 29. Löffler 1-0, 40. Dönmez 2-0, 44. Mogge 2-1, 50. Dönmez 3-1, 65. Röttger 3-2, 80. Sur 3-3.
Toeschouwers: 50.
Scheidsrechter: Groothus.

Heerenveen na rust veel te sterk voor zwaar gehavend SC Stadspark

Eerder dit seizoen werd het duel tussen Heerenveen en SC Stadspark in de zondag eerste klasse F vanwege coronasymptomen bij spelers van de Stadjers afgelast. Afgelopen woensdag werd het duel op sportpark Skoatterwâld weliswaar gespeeld, maar wederom waren er coronagevallen bij de gasten. Ze hebben het ook gemerkt, want een groot aantal vaste krachten ontbrak en dat konden ze niet opvangen, hoewel het tot de thee nog wel ging: 1-1 bij rust, maar uiteindelijk 5-1. 

Er viel eigenlijk niets op af te dingen. In de eerste helft was namelijk al te zien dat de Friezen veel gemakkelijke voetbalden en zichzelf niet beloonden; te druk, geen goede eindpass, te graag willend en niet secuur genoeg. En de bezoekers kwamen nog op voorsprong ook door Jord Blokker, een ijzersterke spits die deze avond op een eiland woonde. Niemand kon of wilde hem redden. Laten we het maar op ‘kon’ houden, want de volgelingen van trainer Robert Bos konden niet beter. Geen schande, want er waren er een aantal bij die in een lager team spelen en ze roeiden dus met de riemen die ze hadden. De voorsprong kwam dan ook wel een beetje als een soort van bonusje. Blokker was de gevierde man en liep zo door de op dat moment nog fragiele Friese defensie heen. Nog geen minuut later volgde de gelijkmaker en een soort van ommekeer in de wedstrijd: Bram Duijker profiteerde van een fout van de keeper van de Groningers en scoorde.

Heerenveen werd beter en beter en de bezoekers kwamen er niet meer aan te pas. Ze kregen het ook steeds moeilijker, vooral toen de sterke verdediger Chekina Nzoko het veld met een blessure moest verlaten. In de tweede helft ging het helemaal mis voor de stad-Groningers die zich geen raad meer wisten met de technische en jonge ploeg uit Friesland. Op twee spelers na zijn ze allemaal jonger dan twintig en swingde het team van ex-prof Niklas Tavajärvi enorm. Charaf-Eddibe Mehdi maakte de 2-1 en even erna miste Bram Duijker vanaf de stip. Daarna ging het hard: Tim Strandstra rondde een voorzet vanaf links bekwaam af en even later scoorde Mehdi zijn tweede van de dag. Mehdi was een plaag voor SC Stadspark. Een tovenaar op het middenveld met prachtige passjes en prima inzicht. Het leed voor de bezoekers werd nóg erger toen linksback Soeren Grigoryan in de slotfase het kwintet Friese goals volschoot. Zijn ploeg staat er met zes uit drie prima voor. De Stadjers staan puntloos laatste, maar hebben nog een wedstrijd te goed. 

Heerenveen-SC Stadspark 5-1
Scoreverloop: 23. Blokker 0-1, 24. Duiker 1-1, 49. Mehdi 2-1, 73, Strandstra 3-1, 83, Mehdi 4-1, 88. Grigoryan 5-1.
Scheidsrechter: Alberts.
 

Harkemase Boys plaatst zich voor hoofdtoernooi Toto KNVB Beker

Net als vorig seizoen is het Harkemase Boys gelukt het hoofdtoernooi van de Toto KNVB Beker te bereiken. De Zaterdag Derde Divisionist kende gisteravond op eigen veld gezien de uitslag niet al te veel moeite met Flevo Boys, maar ze moesten er wél even inkomen. Trainer Jan Piet Bosma van de Harrekieten moest toezien hoe zijn ploeg het eerste gedeelte van de eerste helft de voet door de Flevolanders werd dwarsgezet. Die ploeg kwam dan ook op voorsprong, maar na rust kwam de Friese voetbalmachine op gang en is of Kozakken Boys of DEM de eerste tegenstander in het ‘grote’ landelijke bekertoernooi.

Het leek wel alsof Harkemase Boys er aanvankelijk iets te gemakkelijk over dacht. Iets als in ‘Flevo Boys is hoofdklasser en wij spelen een niveau hoger en het moet dus wel kunnen’. Omdat het bekertoernooi iets aparts is is er veel mogelijk en kan een ploeg die op lager niveau acteert tot ‘rare’ dingen in staat zijn. En als je dan ook nog een topspits in de persoon van Yumé Ramos in huis hebt dan kun je het de Friezen best wel lastig maken. Het fanatieke thuispubliek was er dan wel niet, maar een aantal fanatieke bestuursleden zag het goed: “Zij zitten er veel feller op. Kom op Boys!”. Voor hen was het niet te hopen dat die andere Boys dat hebben gehoord, hoe dan ook stond het na een kwart wedstrijd spelen 0-1. Yumé Ramos, die vrijwel altijd goed staat en een pure centrumspits is, rondde een mooie aanval bekwaam af. Een snoeihard schot verdween achter Harkemase Boys-goalie Erick Jansema. Het was nog verdiend ook, maar daarna volgde de ommekeer. Na iets meer dan een half uur spelden scoorde Jari Slort die ook steenhard raakschoot. Eigenlijk het eerste wapenfeit van de rood-witten die daarna op stoom kwamen. Er volgende veel kansen, maar de rust werd met een 1-1 stand gehaald.

De tweede helft was er een om van te smullen. De fans van de Harrekieten konden het gelukkig voor hen via een livestream meemaken en zagen dat hun ploeg doorging met waar men was gebleven: aanvallen, het spel dicteren en de tegenstander geen kans geven. Scoren deden ze ook nog. In minuut 53 was het Kian Visser die een gave voorzet van rechtsback Jesse Renken tegen de touwen kopte en tien minuten later was het wederom de beurt aan Jari Slort. Ook deze keer kwam hij via de rechterkant om hard uit te halen.

De gasten uit Flevoland stonden erbij en keken ernaar, maar hadden eigenlijk niets meer in te brengen en mochten nu hopen dat de schade beperkt zou blijven. Het liep iets anders, want tien minuten na de goal van Slort was het Johan Tiems die de aansluitingstreffer scoorde. Uit het niets en eigenlijk de schuld van de thuisploeg zelf die iets te gemakkelijk dacht en de wedstrijd in het slot had moeten gooien. In de slotfase gaf de Harkemase ervaring echter de doorslag: eerst zorgde Henny Bouius voor de 4-2 en met een stifte a la Dennis Bergkamp schoot invaller Berwout Beimers het kwintet Friese treffers vol.

Harkemase Boys-Flevo Boys 5-2

Scoreverloop: 22. Ramos 0-1, 32. Slort 1-1, 53. Visser 2-1, 63. Slort 3-1, 73. Tiems 3-2, 80. Bouius 4-2, 83. Beimers 5-2.

Harkemase Boys: Jansema; Renken, Achuna, Bruintjes en Voest; Huizing (83. Bloeming), Van Duinen en Postma; Bouius, Visser (67. Beimers) en Slort (79. Max de Jong).
Flevo Boys: Huisman; Strikwerda, Reussing, Janzen en Dantuma (85. Bakker); Hassan en Boer (85, Rijckenberg); Rorije (67. Tiems), Boundati (67. El Ghamarti) en Zuidema (85. Lakhloufi); Ramos.

Raspo Lathen wint ook tweede wedstrijd in Kreisliga

Gisteravond speelde Raspo Lathen in Rütenbrock een sterke eerste helft. De ploeg kwam op een 2-0 voorsprong, liet weliswaar twee steekjes vallen, maar zat in een zetel en was fysiek de betere over de grensdorpbewoners. Na rust ging het iets anders: de thuisploeg kwam terug tot 1-2 en daarna kon het alle kanten op. Vlak voor tijd werd de wedstrijd door de sterke Niklas Janßen beslist: 1-3.

Het coronavirus trekt weer aan, maar het belette VfL Rütenbrock niet om de competitiewedstrijd op eigen veld tegen Raspo Lathen te laten doorgaan. Waarom ook niet? In het Emsland is de situatie nog te overzien en als het echt te gevaarlijk was dan was het duel niet doorgegaan, zoals in Cloppenburg en Leer waar er geen wedstrijden meer mogen worden gespeeld. In het grensdorp naast het Groningse Ter Apel werd dan wel gevoetbald, maar het ging er streng aan toe: diegene die niet de beschikking over een zelf meegebracht stoeltje had moest er een ‘huren’. Drie euro betalen, waarvan twee euro borg. De club moest de stoeltjes immers huren, zo meldde een kassaman en dus gold er een borgsom. Een brigade ‘stoeltjesverhuurders’ zag er streng op toe dat iedereen de houten klapstoeltjes, die enigszins gedateerd zijn, netjes terugbrachten. Een echte Duitser doet dat, waarvan akte. En dus was daarvoor dank. Ze hadden immers ook van een leuk potje voetbal genoten. 

In dat potje voetbal zat van alles: veel strijd zoals altijd, maar ook een enorme dosis fysieke kracht en knap verdedigen aan de kant van de groene gasten uit Lathen. Raspo staat voor RasenSport (grassport) en op het bijveld van de Rütenbrockers was de winst van de bezoekers niet onverdiend te noemen. Al acht VfL-speler Nils Kollmer er anders over. “We hebben zeker een gelijkspel verdiend. De betere kansen waren voor ons, maar het stukje geluk ontbreekt ons steeds.” Zijn ploeg staat op maar één punt uit drie duels. Natuurlijk, zijn ploeg is promovendus en is na een afwezigheid van vijftien seizoenen terug in de Kreisliga, maar dit team moet in staat zijn het vege lijf te redden. “Haselünner SV is de grootste titelkandidaat. Zij hebben net als Lathen zes punten, maar eigenlijk hadden wij niet hoeven verliezen en hadden ze dus op vier punten moeten staan”, aldus Kollmer die de p in had, omdat hij op het laatst van de wedstrijd een beste tik van een speler van de gasten kreeg. Kollmer zou Kollmer niet zijn als hij niet door zou zetten en wilde koste wat kost nog voor de aansluitingstreffer gaan nadat Niklas Janßen de 1-3 maakte. “Die jongen is echt sterk, maar ‘onze’ Marek Heyne ook hoor. Die kan echt voetballen.”

Over Marek Heyne gesproken, hij kan ook echt wat. Eerst maakte Henrik Hermes die na een vlotte uitbraak na balverlies aan de kant van de thuisploeg na 35 minuten spelen de 0-1. Twee minuten later scoorde Nils Kröger van dichtbij en zag de wereld er somber uit voor alles wat ook maar iets met VfL Rütenbrock heeft. Maar toen kwam Heyne. Als een tovenaar scoorde hij na een uur spelen. Voor rust beroerde hij al de paal. Je ziet hem net als Romario vroeger niet, maar ineens is hij er. Heel de sterke Raspo-defensie zag hem niet en ineens was Heyne er. Een juweel van een goal betekende de 1-2: een prachtige boogbal over de goalie van de gasten leverde op dat het slot nog mooier kon worden dan de wedstrijd al was en dus gooiden de gastheren er nog een schepje bovenop. Bijna werd de 2-2 gescoord en heel af en toe was Marek Heyne er, maar het mocht voor hem en de zijnen niet zo zijn. Tot overmaat van ramp zagen ze de 1-3 door Niklas Janßen ook nog vallen. 

VfL Rütenbrock-Raspo Lathen 1-3
Scoreverloop: 35. Henrik Hermes 0-1, 37. Kröger 0-2, 60. Heyne 1-2, 85. Janßen 1-3.
Scheidsrechter: Buß.
Toeschouwers: 100.