Roden wisselt stuivertje met LSC 1890 en gaat als koploper de winterstop in

Voetballen in de zondag eerste klasse is iets dat Roden wel wat lijkt. Ze kloppen al een paar jaar op de deur ervan, maar de sprong is nog niet gemaakt. Dit seizoen zijn de kansen op het kampioenschap niet gering, maar omdat het in de top van het klassement in Zondag 2K erg spannend is kan niemand zeggen wie de titel ook daadwerkelijk gaat pakken. Zeker is dat Roden en de tegenstander van die ploeg gisteren, LSC 1890, twee zeer grote kanshebbers zijn. Op het Roder hoofdveld werd gistermiddag ‘gewoon’ gevoetbald. Het was geen minuut droog, maar het deerde de nieuwe koploper, want dat is Roden na de 2-0 overwinning op de gewezen koploper uit Sneek, niet. 

“Ongelooflijk hè”, sprak Roden-trainer Harry Zwiers voor de wedstrijd. Hij doelde op het doorgaan van de wedstrijd op het hoofdveld. Veel wedstrijden gingen er vanwege de hevige regenval niet door, maar in Roden geven ze er niets om als Pluvius zich nadrukkelijk komt melden. Ze wilden lekker in de Schwung van een goede serie blijven en als het even kon de koppositie pakken. Dat lukte Roden dus en heel veel kon er niet van de driepunter worden gezegd. De gasten uit Sneek begonnen overigens alleraardigst aan het duel dat door slechts weinig mensen werd bezocht. De ploeg liet een aantal aardige aanvallen zien die tot stand kwamen door goed positiespel en dankbaar gebruik maken van het feit dat de Roder verdediging hen te veel ruimte liet. Dat veranderde later toen Zwiers en de zijnen meer druk gingen zetten en ‘korter’ op de man gingen spelen. En dus kwamen de Friezen er niet echt meer aan te pas. Ze voetbalden dan wel iets gemakkelijker dan de Drenten, maar dat mag niet altijd naam hebben. Sterker: als je goed vanuit de organisatie speelt en een topspits hebt in de persoon van Enrico Wardenier dan kun je de bal altijd kwijt en vaak gebeurt er ook wel iets mee. Dat hád Wardenier op slag van rust ook moeten doen toen hij voor open doel moest scoren. Hij raakte echter de lat. Niets voor de man die meer dan honderdvijftig goals maakte in een decennium amateurvoetbal op behoorlijk niveau. En dus bleef het bij 0-0 tot aan de thee.

Daarna verging het Roden stukken beter. Wardenier net zo en hij haalde zijn gram. In de 55^ste minuut was de spits er als de kippen bij toen hij de diepte werd ingestuurd. Nummer 6 geeft het shirt van Wardenier aan en dus dacht LSC 1890 vast dat hij een controleur op het middenveld was en lieten ze hem maar lopen. Dat hadden ze beter niet kunnen doen, want de lepe spits wist uiteraard raad met de geboden ruimte. 1-0 derhalve en daarna was het een fase waarin Roden een tijdje de betere ploeg bleef. De bezoekers bleven voetballen, maar werden niet echt gevaarlijk. Roden wél en negen minuten voor tijd maakte Rodens topscorer Enrico Wardenier zijn tweede van de dag. Uit een onmogelijke hoek. Hij zou de bal voorgeven op teamgenoot Robin van der Tuin, zo dachten velen, maar doelman Jesse van Sermondt van LSC 1890 had het nakijken en zag de bui al hangen. Net na een fase waarin zijn ploeg steeds dichter bij het doel van Klaas Kleiker van Roden kwam. 

Er volgde nog wel een slotoffensief van Friese makelij, maar ook dat mocht geen naam hebben. Een paar kleine mogelijkheden, maar Kleiker kon een clean sheet bijschrijven en belangrijker nog voor Roden, de koppositie was een feit. En dat hebben ze geweten. In de kantine was het na afloop erg gezellig met muziek en ander vertier. Met Glühwein en andere versnaperingen was het er nog lang goed toeven. Wat moet dat wel niet worden als Roden later dit seizoen de titel pakt? Dat is nog ver weg en dat weet trainer Harry Zwiers van Roden ook. Hij genoot evenwel van het feit dat zijn ploeg winterkampioen is. Al is dat slechts officieus.

Roden-LSC 1890 2-0
Scoreverloop: 55. Enrico Wardenier 1-0, 81. Enrico Wardenier 2-0.
Toeschouwers: 100.
Scheidsrechter: Tanja.

Roden: Kleiker; Idema, Bousema (79. Brouwer), Michel Wardenier en Van Dijk; Van Santen, Guido Bos en Van der Laan (85. Smit); Ter Arkel, Enrico Wardenier en Van der Tuin.

LSC 1890: Van Sermondt; Vallinga (82. Reinsma), Cnossen, De Boer en Van der Zee; Boorsma, Bok en Lars Bos (66. Landstra); Zijda; Daniëls en Da Silva.

Cijntje en Kolder maken wederom het verschil bij Veendam 1894

Veendam 1894 klopt nadrukkelijk op de deur van de tweede klasse. Met een beetje geluk gaat die ergens in mei of juni wel open. De ploeg staat in ieder geval weer bovenaan met een punt voorsprong op Annen. Wél speelden de Drenten een wedstrijd minder. Het mag de pret echter niet drukken; de geel-zwarten scoren er lustig op los en willen dolgraag de titel pakken. Afgelopen zondag was het weer pet met veel sneeuw en ‘dus geen voetbal’. Zo dachten velen. Het ging tóch door in de Parkstad. Niet in het stadion waarin BV Veendam geweldige tijden meemaakte, maar op het kunstgrasveld van de nieuwe koploper in Zondag 3B. De Veendammers versloegen HSC met 4-1.

Marnix Kolder: niet te stoppen

Net zoals wel vaker dit seizoen waren twee spelers erg belangrijk voor Veendam 1894: Angelo Cijntje en Marnix Kolder. Samen speelden ze zo’n beetje twintig seizoenen met BV Veendam in de eerste divisie. Toen de club noodgedwongen uit het betaalde voetbal moest stappen verloren ze het contact een beetje, maar ze hebben elkaar sinds twee jaar geleden teruggevonden. Respectievelijk 38 en 37 jaar en honderden wedstrijden betaald voetbal achter de rug. Veelal bij BV Veendam dus, maar zowel Cijntje als Kolder speelde ook elders.

Samen spelen weer sinds het seizoen 2016/17. Met succes dus en vooral dit seizoen. Het moet nu gebeuren. Dat weten de ‘dikke dertigers’ zelf ook. Je zou  het ze niet geven trouwens: Cijntje lijkt wel de meest fitte speler van de selectie en liep er in zijn eentje na rust zelfs drie HSC-spelers uit. De voormalige verdediger is tegenwoordig aanvaller en is samen met Kolder een gevaar voor elke tegenstander. De meeste goals zijn voor Kolder (negentien na het treffen met de Sappemeersters) en ook al negen voor Cijntje die de score opende. Pas laat in de eerste helft overigens. Zijn ploeg had al lang en breed de leiding moeten nemen, maar kon het gaatje maar niet vinden. De hard werkende HSC’ers speelden zeker niet slecht, maar waren niet van plan het spel te maken en gokten op ‘de lange bal’. “Die haalden wij er steeds goed uit”, zei Veendam 1894-trainer Jouad Boufarra. “Ik vond ons voor rust overigens beter spelen dan na rust, maar daarin sleepten Cijntje en Kolder ons erdoor en wonnen we geflatteerd, maar zeker verdiend.”

De wonderschone treffer van Angelo Cijntje was er een die een tien met een griffel verdiende; hij lobte de bal keurig over de doelman van ‘De Kraaien’. Het bleek de ruststand zo’n tien minuten voor de thee. In de tweede helft zou Veendam 1894 het dan maar moeten doen. Rap de voorsprong verdubbelen en uitlopen naar 3-0 of meer. Dat gebeurde niet. Sterker: Marten Lieberom scoorde op even fenomenale wijze als Cijntje door de bal met een ‘hakje’ achter Veendam 1894-doelman Indy de Ruijter te werken. Daarna volgden nog drie treffers die het aanzien waard bleken en het publiek iets minder koud kon laten worden. Ze kwamen allen van de voet van Marnix Kolder. Zijn eerste was een vrije trap, vijf minuten na de 1-1 en in een fase waarin de Veendammers er net even door zaten en de HSC’ers het betere van het spel hadden. Daarna gebruikte Kolder zijn lichaam erg goed en kwam hij goed voor zijn man. Het leverde de 3-1 op in de 68^ste minuut. Vijf minuten later werd de eindstand door hem op 4-1 bepaald door verwoestend uit te halen. Er stond geen maat op Kolder en ook al niet op Cijntje die zijn tegenstanders in ieder geval letterlijk geen koude middag bezorgde; ze moesten er tegen rennen om hem bij te houden. En als dat al was gelukt dan was daar die dekselse Kolder. Lastig te verdedigen zo bleek.

Veendam 1894-HSC 4-1

Scoreverloop: 35. Cijntje 1-0, 53. Lieberom 1-1, 61. Kolder 2-1, 68. Kolder 3-1, 73. Kolder 4-1.
Scheidsrechter: Huizer.
Toeschouwers: 50.

SV Mussel sleept eerste periodetitel in de wacht

Dit seizoen moet het eindelijk gaan lukken voor SV Mussel: promotie naar de vierde klasse, het niveau waar de club ten minste thuishoort. Al drie seizoenen op rij lukt het de formatie van trainer Jan Veenhof maar niet de sprong te maken. Ze zaten er wél steeds dicht bij en dus moet het dit seizoen maar gebeuren in de overigens spannende vijfde klasse F in het zaterdagvoetbal. De eerste periodetitel is in ieder geval een feit; vanmiddag werd de thuiswedstrijd tegen laagvlieger DOS’63 met 3-1 gewonnen.

Halfweg koers stond het al 3-0 en dus was er voor de Musselkers niets aan de hand en leek een dikke overwinning aanstaande. Daar kwam uiteindelijk niets van, maar het mocht de pret allemaal niet drukken; slecht weer, bijna winterstop en ‘de periode toch wel binnen’ was wat een gedachtengang leek. Het verschil tussen de koploper en de nummer een-na-laatst was voor rust prima zichtbaar, maar in de tweede helft nihil. Sterker: de gasten kwamen na de hervatting vlot op 3-1 door smaakmaker Papito Tuitt. De man is een soort van cultheld in Linde en omstreken. Dat was hij al tien jaar op rij, maar inmiddels haalde hij ook RTV Drenthe en kent heel het noorden van het land hem. ‘Papito’ noemen ze hem. Gewoon zijn voornaam, want het bekt zo lekker weg en het klinkt zo leuk. Papito was sterk aan de bal zoals altijd, maar heeft te weinig snelheid om het de Musselker defensie lastig te maken. Zo was het vanmiddag ook toen de spits nauwelijks gevaarlijk werd. Op zijn doelpunt na dan. Op dat moment een treffer die belangrijk zou kunnen worden.

Wie de eerste helft goed zag moest echter tot de conclusie zijn gekomen dat er maar één ploeg was die recht had op de winst en dat was de rood-blauwe ploeg van Jan Veenhof die heel degelijk speelde en af en toe een paar mooie combinaties liet zien. Ook droop er gemakzucht vanaf; de 2-0 voorsprong, die tot stand was gekomen door treffers in de zevende minuut van Paul Hidding en een kwartier later door Bryan Boels, had met gemak verdubbeld kunnen zijn. Daarna hadden de bezoekers de 2-1 kunnen maken, maar bleef het doel van René Folkers van SV Mussel verschoond van een tegentreffer. Op slag van rust was het Lars Hemmes die met een juweel van een goal de 3-0 op het scorebord zette. Erg cruciaal zo bleek. Daar kon de vroege treffer aan het begin van de tweede helft van Papito weinig aan veranderen.

Toch bleven de Zuid-Drenten gaan. DOS’63 komt uit Linde, een klein dorp helemaal onderin de provincie Drenthe gevestigd. Het dorp heeft een sterke band met het Overijsselse Dedemsvaart. In die plaats kennen ze Papito ook goed, want hij speelde er enkele jaren en woont er ook nog. Een aantal fans van hem waren aanwezig. Ze bleven in een goed resultaat geloven en dat zat er ook heel even aan te komen. Het gevaar was bij SV Mussel verdwenen, omdat Lars Hemmes en Wim Wubs de ploeg hadden verlaten. Het scheelde nogal en dus ging het spel over en weer en hadden de gasten de 3-2 kunnen maken. Daarentegen hadden de Musselkers de 4-1 ook kunnen scoren, maar ontbeerde hen stootkracht voorin. Het siert DOS’63 overigens dat de ploeg maar bleef gaan. Tot de laatste seconden. Na afloop kregen ze een groot compliment van een man en vrouw die hun ploeg een warm hart toedragen. Maar SV Mussel won en dat was uiteindelijk terecht. De eerste periodetitel is een feit. Met drie punten voorsprong op VCG kan de lijstaanvoerder met een goed gevoel de winter in.

SV Mussel-DOS’63 3-1

Scoreverloop: 7. Paul Hidding 1-0, 22. Bryan Boels 2-0, 45. Hemmes 3-0, 47. Tuipp 3-1.
Scheidsrechter: Heikens.
Toeschouwers: 100.

SV Mussel: Folkers; Cas Groenewold, Fehrmann, Robert Boels en Rien Boels; Len Groenewold, Frank Hidding (46. Wijnholds) en Paul Hidding; Bryan Boels, Hemmes (68. Simon Hidding) en Wim Wubs (46. Raveling).

WKE’16 komt knap terug, maar SVBO bekert verder

Gisteravond stond er weer eens een Emmer stadsderby op het programma: SVBO tegen WKE’16. In het verleden vonden er vele duels tussen SVBO en – toen nog – WKE plaats. Het waren wedstrijden waarvan de spanning dikwijls was te snijden. Heel veel spanning was er tijdens de meest recente editie niet. Daarvoor was SVBO te goed. Zes minuten voor tijd werd het nog heel even spannend, toen WKE’16 de 3-2 maakte, maar snel erna werd het 4-2 en werd de eindstand op 5-2 bepaald. SVBO plaatste zich hierdoor voor de zestiende finales van het bekertoernooi in district Noord.

Dát er nog enige spanning in het duel zou komen zouden niet heel veel mensen hebben gedacht toen ze na drie kwartier voetballen de warme kantine opzochten. 3-0 immers voor de thuisploeg die het dit seizoen heel aardig doet in de zondag eerste klasse. De stadsgenoten van WKE’16 spelen in de derde klasse en zijn daarin ‘slechts’ middenmoter; menigeen had hen hoger ingeschat. Het verschil tussen beide ploegen was in het eerste kwartier niet waarneembaar en de eerste kans was zelfs voor de gasten. Harold Wolters miste een aardige kans. Na een krap kwartier spelen begon SVBO de bezoekers vast te zetten en kwam er meer grip op de wedstrijd. Het leverde ook een goal op: een prima schot van Ronald Gerdes belandde achter doelman Jan Wolters van WKE’16. Vader Jannes zag het met ledeogen aan en moest ook toezien hoe SVBO zijn geliefde club meer en meer onder druk zette. In de 39^ste en 42^ste minuut was het Dylan Wessels die twee keer scoorde en de ruststand op 3-0 bepaalde.

WKE’16 zou WKE’16 echter niet zijn als het op zou geven. Dat deed de ploeg nooit en dat zal de ploeg nooit doen ook. Hoewel topscorer Henk Bakker licht geblesseerd het veld had verlaten bleven de bezoekers erin geloven. Met heel veel strijdlust kwamen ze ver en ontstonden er aardig wat kansen. SVBO bleef prima mee voetballen, maar WKE’16 verdiende een doelpunt. Harold Wolters was de maker. Daarna kenden de gasten een erg sterke fase en kreeg SVBO het bij vlagen lastig. Invaller Hendrik Gustin kopte de bal zes minuten voor tijd achter Lennon Ebeltjes en een fantastische slotfase zou moeten aanbreken. Ware het niet dat SVBO meteen orde op zaken stelde en de 4-2 maakte door Dave Smit die de bal prachtig diagonaal in de kruising joeg. Heel WKE’16 was goed flauw, want wilde net op jacht naar de 3-3. En om het voor die ploeg nóg een tikkie erger te maken schoot invaller Johan Grummel het kwintet SVBO-treffers vol.

SVBO-WKE’16 5-2

Scoreverloop: 14. Gerdes 1-0, 39. Wessels 2-0, 42. Wessels 3-0, 65. Harold Wolters 3-1, 84. Gustin 3-2, 85. Smit 4-2, 90. Grummel 5-2.
Scheidsrechter: Tanja.
Toeschouwers: 150.

SVBO: Ebeltjes; Scholtens, Kuper, Wolbers en Hidding; Hemme, Vestering (76. Grummel) en Heijnen; Brands, Wessels (46. Smit) en Gerdes (61. Heijne).
WKE’16: Jan Wolters; Hinke Scholten, Maat, Jochem Scholten en Bouke Scholten; Kallenkoot, Ronald Oosting (66. Amraoui), Harold Wolters en Brink (76. Gustin); Poelman en Bakker (46. Vermeulen).

‘Oud Be Quick’ klopt ‘Nieuw Be Quick’: Groen Geel echte reuzendoder

WVV verslaan, Be Quick 1887 verslaan, het is het begin van een prachtig rijtje grote ploegen dat door zaterdag derdeklasser Groen Geel uit de districtsbeker Noord is gestoten. En al mocht dat succes in de volgende ronde een einde krijgen dan is er geen man overboord in Groningen. Sterker: Groen Geels bekertoernooi is nu al geslaagd. Geen wonder, want een zondag eerste klasser en een zondag hoofdklasser uitschakelen is een prestatie van formaat. Enkele weken geleden kreeg Groen Geel al het predikaat ‘reuzendoder’ opgespeld en na de overwinning op Be Quick 1887 van gisteravond kan er gerust ‘cupfighter’ aan worden toegevoegd. 1-1 stond het na reguliere speeltijd, maar na een lange serie strafschoppen wonnen de Stadjers.

Rik Spekken werd uiteindelijk de gevierde man, want hij schoot de laatste strafschop erin nadat er een hoop penalty’s waren benut, maar bijna evenveel werden gemist. Ze waren de koning te rijk, zongen en sprongen wat en wisten niet waar ze het moesten zoeken. Wederom een wereldprestatie van het team met weliswaar veel ervaren spelers die enkele jaren geleden nog op hoog niveau speelden. ‘Oud Be Quick’ kan het team wel worden genoemd, want zo ongeveer de helft van de selectiespelers heeft een verleden bij de Good Old die gisteravond bar weinig had in te brengen. Kansen kreeg de ploeg maar mondjesmaat, een verdienste van de thuisploeg die zeer gegroepeerd speelde en tegen ‘Nieuw Be Quick’ ook de meeste kansen kreeg. Het was dan ook enigszins opvallend te noemen dat de gasten na een helft voetballen leidden. Djarni Liedelmeijer schoot vijf minuten voor de thee vanaf de stip raak. Doelman Indy Roode van de gastheren schold de scheidsrechter de huid vol, want vond dat de overtreding die Johan Molenaar op Mats van der Weel maakte niet binnen, maar buiten zijn strafschopgebied plaatsvond. Hoe dan ook schoot Liedelmeijer raak en was een gelijke stand halfweg koers op zijn plaats geweest.

Die stand kwam overigens gauw na rust. Er waren nog geen twee minuten gespeeld en oud-Be Quick 1887-speler Koen Olde Monnikhof schoot een vrije trap binnen. Daarna was het Groen Geel dat de toon aangaf. Er waren kansen genoeg. Vooral voor Olde Monnikhof die er nóg wel twee had kunnen maken en aanspeelpunt en de meest ervaren man van allemaal, Jelle Teitsma, was ook dicht bij succes en zo waren er meer. Teitsma zweepte zijn ploeg een aantal keren op, want wilde zó graag een ontmoeting met ACV. Voorafgaand aan de wedstrijd sprak hij: ,,Dat zou wat zijn zeg: Groen Geel-ACV.” En hij kreeg gelijk. Dat liet het wedstrijdbeeld al zien: Groen Geel had de 2-1 op de slof, maar hij kwam maar niet en omdat de bezoekers nauwelijks gevaarlijk werden moesten strafschoppen de doorslag geven. Zenuwen waren er over en weer en dus duurde die serie vrij lang en was Groen Geel-verdediger Rik Spekken de man die als eerste kon juichen. Teitsma was niet minder blij en heeft alvast in zijn agenda geschreven ‘voetballen tegen ACV ergens tussen 18 en 23 december in de tussenronde van de beker’. Inderdaad, zijn oude club. Teitsma speelde er twee seizoenen. Als zijn ploeg erin slaagt de hoogvlieger in de zaterdag hoofdklasse uit te schakelen dan is Groen Geel nu al de sportploeg van het jaar in de provincie Groningen.

Groen Geel-Be Quick 1887 1-1 (Groen Geel wns. (7-6))

Scoreverloop: 40. Liedelmeijer 0-1 (strafschop), 47. Olde Monnikhof 1-1.
Toeschouwers: 125.

ACV bereikt tussenronde districtsbeker Noord ten koste van PKC’83

FC LEO en Damacota waren geen partij voor respectievelijk ACV en PKC’83. Drie weken geleden speelden de zaterdag hoofdklasser en de zaterdag eerste klasser tegen beide ploegen die op veel lager niveau acteren. ACV haalde net geen dubbele cijfers tegen de buren uit Loon (9-0) en in Nieuwe Pekela schoten de Stadjers er zeven in en werd geen tegentreffer geïncasseerd. In de districtsbeker in het district Noord speelden ACV en PKC’83 gisteravond tegen elkaar. Na een 2-0 ruststand wonnen de Assenaren met 3-0.

Daarmee werd meteen het verschil tussen de hoofd- en eerste klasse in het zaterdagvoetbal duidelijk. Hoewel de stad-Groningers helemaal niet slecht speelden won de kampioenskandidaat in de zaterdag hoofdklasse B vrij eenvoudig. Een kwartier lang kwamen de bezoekers gemakkelijk mee, probeerde de ploeg ook te voetballen, maar werd ACV-goalie Jelmer Kiewiet nooit in de problemen gebracht. Daarvoor stond de solide Asser defensie onder aanvoering van oud-FC Groningen-speler Gibril Sankoh veel te goed te spelen. Er was eigenlijk geen doorkomen aan en de goede organisatie van de thuisploeg zorgde er mede voor dat de linies keurig gesloten bleven en er een prima doorvoer naar voren mogelijk was. Tel daarbij individuele kwaliteiten van enkele bepalende spelers op en je hebt een prima recept voor een aanstaande overwinning. Ezra Schrijver is zo iemand, maar ook de uitstekend spelende Nande Wielink en Pascal Huser zorgden ervoor dat de as bij de gastheren erg goed was. En dus werden de spitsen goed bereikt en was het wachten op een goal. Die kwam na een kwartier spelen dan ook: Arjan Hagenauw was de maker nadat Ezra Schrijver hem bereikte. Jordy van Rijszen vergat in te grijpen. Een klein kwartier later werd de voorsprong verdubbeld: Abdel Allaoui maakte een lichte overtreding op Hagenauw, maar voor scheidsrechter Douwe Pals genoeg reden de bal op de stip te leggen. Voor Ezra Schrijver die lang nadacht over hoe hij Ben Meedendorp zou gaan verschalken was het vrij eenvoudig de tweede Asser treffer op het scorebord te zetten. 

Het bleek de ruststand, want PKC’83 kwam er zelden aan te pas. De geïsoleerde spits Koen Hateboer werkte hard, maar kon het in zijn eentje niet aan en had ijzersterke tegenstand. Dan maar na rust zo zou heel PKC’83 hebben gedacht, maar het mocht niet zo zijn. Sterker: ACV bleef de toon aangeven en kreeg aardig wat kansen om in een vroegtijdig stadium de genadeslag uit te delen. Pas in de slotfase lukte dat. De Groningers gaven echter geen moment op en kregen door onder meer Hateboer enkele mogelijkheden om tegen te scoren. Invaller Koen Steg haalde tien minuten voor tijd de trekker over en bepaalde daarmee de eindstand. ACV speelt tussen 18 en 23 december in de tussenronde tegen Groen Geel of Be Quick 1887. Dat duel wordt vanavond gespeeld.

ACV-PKC’83 3-0

Scoreverloop: 15. Hagenauw 1-0, 27. Schrijver 2-0 (strafschop), 80. Steg 3-0.
Scheidsrechter: Douma.
Toeschouwers: 100.

ACV: Kiewiet, Schans, Talens, Sankoh en, Jim de Leeuw  Sillah, Pascal Huser en Nande Wielink; Eleveld (37. Santema), Hagenauw (46. De Vries) en Schrijver (65. Steg).

PKC ’83: Meedendorp; Allaoui, Van der Helm, van Rijszen en Felipe Marcal Pinheiro;
Van Roeden (62. Bos), Vroom en Inge; Jorn Middel (62. Bakker) en Van Veen; Hateboer.

Genieten geblazen van aanvallers Onstwedder Boys

Onstwedder Boys heeft dit seizoen eigenlijk maar één doel en dat is promoveren naar de derde klasse, de klasse waarin vorig seizoen werd uitgekomen en waaruit onnodig werd gedegradeerd. Een stabiele derdeklasser worden is wat de Boys ten minste willen. Als naar de kwaliteit van de selectie wordt gekeken moet dat geen enkel probleem zijn: een mooie mix van jonge en ervaren krachten. De ploeg liet de voorbije weken wat steken vallen, maar won tijdens de seizoensouverture wél van koploper Vitesse’63. De Koekangers blijven weliswaar koploper na de 3-1 thuisoverwinning van Onstwedder Boys op Tiendeveen van afgelopen middag, maar de oranjehemden sloegen een mooie slag; CSVC en SCN speelden tegen elkaar gelijk en die ploegen staan respectievelijk naast en twee punten onder de Onstwedders.

Tiendeveen was niet bepaald naar Onstwedde gekomen om er voor de winst te spelen. Geen schande, want een lage middenmoter tegen een topper in Zaterdag 4E. En ze hadden ook nog eens te maken met een zeer jong Onstwedder talent: Anne Wilzing. Wilzing stal de show en was samen met Gerko Scheper en Harm Visser een plaag voor de Drenten. Zeventien jaar is de buitenspeler die ontzettend handig is en kan nog een doelpunt maken ook. Twee in totaal tegen de Tiendeveners, maar hij had er nog wel meer kunnen maken. Dat gold ook voor Scheper die een aantal keren levensgevaarlijk was. En Harm Visser die kort achter de voorwaartsen speelde was niet minder gevaarlijk: twee keer raakte hij het aluminium en het was dus wel duidelijk: Onstwedder Boys gaf de toon aan en had na drie kwartier voetballen met 3-0 of 4-0 moeten leiden. Het gebeurde niet en het bleef bij één doelpunt van Wilzing. Een ‘echte Onstwedder’. De naam Wilzing is zo Onstwedders als het maar kan. Harm-Jan Wilzing stopte na jarenlang in het eerste te hebben gespeeld en meteen staat er een nieuwe Wilzing op. 

Hij kan het echter niet alleen en daarmee is meteen de kracht van Onstwedder Boys genoemd: het collectief met als kers op de taart: een prachtige aanvalslinie die in de top van de derde klasse niet zou misstaan. Om daar te komen moeten de Boys in het spoor van Vitesse’63 blijven en er het liefst overheen wippen. Maar eerst Tiendeveen nog verslaan. In de bestuurskamer was men het er in de rust wel over eens dat er nog een paar ‘bij moeten’. Dat had allang gekund, maar moest dan maar in de tweede helft. En dat gebeurde vrij rap: wederom Anne Wilzing die scoorde, maar eerst Harm Visser die van afstand raakschoot. Dik en dik verdiend was het en de jacht op meer goals was begonnen. Het lukte niet. Sterker: in de slotminuut scoorde Hans Bakker zelfs de 3-1. Het was niet eens een kans, maar een bal die volgens elftalleider Mark Kruize van Onstwedder Boys ‘letterlijk en figuurlijk uit de lucht kwam vallen’. Hij toonde zich na afloop zeer content met de drie behaalde punten en genoot van het optreden van de ploeg. Dat gold ook voor Anne Wilzing die ruim een kwartier voor tijd werd gewisseld. Aan publiekswissels doen ze in Onstwedde niet gauw, maar deze leek er wel heel veel op. Het kwam de jonge speler toe.

Onstwedder Boys-Tiendeveen 3-1
Scoreverloop: 15. Anne Wilzing 1-0, 57. Visser 2-0, 61. Anne Wilzing 3-0, 90. Bakker 3-1.
Toeschouwers: 100.

Onstwedder Boys: Koudstaal; Wagenaar (46. Sem Nieuwenhuis), Nanne Huiges, Bijl en Gerbrand Spaans; Tipker, De Wijk (77. Bruggers) en Bruining; Visser; Anne Wilzing (71. Aartsma) en Gerko Scheper.