RWF vierde zestigjarig bestaan met onder meer een wedstrijd tegen Lucky Ajax

Zestig jaar voetbal in Frieschepalen werd gisteravond gevierd met onder meer een wedstrijd tegen Lucky Ajax, een selectie oud-spelers van Ajax die meerdere keren per jaar op uitnodiging tegen voetbalverenigingen spelen. Lucky Ajax kan gewoon worden geboekt, kost een duit, maar dan heb je ook wat. En bovendien word je niet elk jaar zestig. Zo’n beetje onder dat mom besloot de Friese amateurvoetbalclub Lucky Ajax uit te nodigen. Gisteravond kwamen ze langs, enkele matadoren van weleer: Sjaak Swart, Simon Tahamata, Olaf Lindenbergh, Tarik Oulida en zo meer.

De club had zich goed voorbereid, zoals ze dat in Friesland perfect kunnen: livemuziek van Bert Solo na afloop, twee kassa’s: een voor mensen met en een voor mensen zonder kaartje en de pers kon doorlopen. Ook was er voor eten en drinken gezorgd: niet met muntjes, maar gewoon met geld betalen. Het leverde geen problemen op. Dat gold ook voor de wedstrijd die om half acht ’s avonds begon. Ze hadden er echt heel erg veel zin in, zo bleek. Ruim van tevoren waren al veel mensen naar het knusse sportpark gekomen om maar zoveel mogelijk foto’s te kunnen maken, een goed plekje te kunnen bemachtigen en de auto zo dicht mogelijk bij het sportpark kwijt te kunnen. Velen kwamen ook op de fiets of lopend. Dat gold voor mensen uit het dorp zelf: een hecht dorp met veel vrijwilligers die het al die zestig jaar mogelijk maakten dat er voetbal in het dorp mogelijk was. Het programmaboekje vermeldde dan ook heel terecht dat er zonder voetbal in Frieschepalen het dorp een heel ander dorp was. En zo is het ook als een woord met het bestuur wordt gesproken.

Berend Jongsma is bestuurslid. Een jonge dertiger die zijn handen volop uit de mouwen stak. Het voert hem echter veel te ver om hem de eer te geven. “We doen het met elkaar. RWF heeft erg veel vrijwilligers en daar zijn we ontzettend trots op. Zie ook nu wat er is neergezet en hoe alles is geregeld. Daar kun je alleen maar respect voor hebben. En wat mooi ook dat Lucky Ajax hier speelt. De mensen genieten echt.” Hoeveel publiek er was? Jongsma denkt tussen de zes- en zevenhonderd mensen. “We rekenden op vier- of vijfhonderd dus dit is prima zo. Alles verliep goed en dat is geweldig.” Hoeveel mensen meehielpen aan de totstandkoming van een avondje Lucky Ajax bij RWF was niet eens te tellen. Ze waren wél herkenbaar, want droegen allen een wit shirt met in het rood nummer zestig aan de achterkant. De reden laat zich wel raden.

Meer dan de helft van de vrijwilligers kreeg niet veel van de wedstrijd mee. Berend Jongsma is er een van. “Ik was zó druk met alles bezig dat je het meeste niet ziet. Zo gaat dat. Maar ik merkte wel dat de mensen genoten. Dat hoor en zie je wel. En dat deden wij ook, hoor.” Degene die het wél meekregen zagen dat de oud-profs tegen een team van huidige spelers van RWF 1 en een aantal uit het verleden al snel op voorsprong kwamen en de teller al gauw richting de zes zagen oplopen. Na rust kwamen daar nog een paar bij, maar dat deerde eigenlijk niemand. Van tevoren was bekend dat de RWF Legends, want zo heette de tegenstander van Lucky Ajax deze keer, ruim zou verliezen. Een doel was er wel degelijk. Op 1 stond plezier maken, op 2 zelf scoren en op 3 proberen er nier meer dan negen tegen te krijgen. Dat laatste lukte net niet al deed het scorebord heel even anders vermoeden. Toen de Ajacieden de tiende maakte telde men overnieuw en werd het ineens 1-0, omdat RWF Legends via Rindert Bijker scoorde. Er volgde een prachtig lawaai, want wat leek het mooi. Daarna werd het nog ‘1-1’. Het publiek kon het nog lije. Toen de scheidsrechter even later affloot zei men dat 1-1 een keurig resultaat is. En zo was het genieten in Frieschepalen. Op naar de volgende zestig jaar.

PKC’83 wint met ‘tweede elftal’ finale 100% Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi

Zaterdag eersteklasser PKC’83 was tijdens de finaledag van het 100% Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi verre van compleet. Tóch was de ploeg in staat het toernooi te winnen. Het is een prestatie van formaat. Onder leiding van assistent-trainer Robert Groninger lukte het de ploeg in de finale korte metten te maken met SC Stadspark Zondag. Dat gebeurde overigens pas in de slotfase toen een 1-0 achterstand in winst werd omgebogen.

PKC’83 achtte zich volledig kansloos. Van tevoren hadden ze er al geen vertrouwen in, want tijdens de warming-up ging het van ‘dat kan nooit met een tweede elftal’ en ‘dat wordt een afstraffing’. Des te knapper is het dat het de formatie van trainer Bennie de Jong tóch lukte de stadgenoten te verslaan. In de eerste speelhelft was het nog Paidjah Davidson die SC Stadspark Zondag met een soort van halve omhaal op voorsprong zetten, maar in de absolute slotfase was het Raymond Kallenkoot die met twee treffers de toernooizege van de PKC’ers veiligstelde.

Een van de aanwezige toeschouwers belde tijdens de wedstrijd met het thuisfront en had het over ‘dit is echt zomeravondvoetbal’, want volgens hem zat er geen tempo in. Het mag zo zijn en het weer mag ook warm zijn geweest, het is zo dat beide ploegen zuinig speelden en om een finale te willen winnen is dat geen schande, want je krijgt altijd een kans. Zo was het ook al duurde dat wél even. SC Stadspark Zondag was zoals verwacht beter, maar zette nauwelijks druk dus konden Robert Groninger en de zijnen rustig opbouwen om proberen Giovanni Salvo te bereiken. Hij kreeg op slag van rust (twee keer 25 minuten) twee grote kansen, maar miste. Daarvoor had Davidson dus al gescoord, een van de spaarzame kansen tot aan de korte rust.

Daarna bleven beide ploegen spelen zoals ze in de eerste helft ook deden. PKC’83 was in de tweede helft overigens de betere ploeg met meer stootkracht voorin: Bryan Inge kwam in de ploeg en Martijn van Roeden was bij vlagen ook gevaarlijk. De Stadparkers deelden slechts een paar plaagstoten uit en moesten toezien hoe Kallenkoot twee keer trefzeker was. Het gebrek aan spelers van de zondag eersteklasser was net als bij PKC’83 groot, want bij de zaterdagploeg deed assistent-trainer Robert Groninger mee en bij SC Stadspark Zondag keepertrainer Martin van Hoek. Van Hoek ging bij de 2-1 van Kallenkoot niet vrijuit en voor hem was het sneu dat zijn prima optreden op deze manier moest eindigen. Kallenkoot kon niet anders dan de bal tegen de touwen schieten.

PKC’83-SC Stadspark Zondag 2-1 
Scoreverloop: 18. Davidson 0-1, 45. Kallenkoot 1-1, 48. Kallenkoot 2-1.

Basis PKC’83: Meedendorp; Van Wijk, Groninger, Sebens en Alloui; Salvo, Middel, Augustien en Wilpstra; Van Roeden en Kallenkoot.
Basis SC Stadspark Zondag: Van Hoek; Marcos, Michel Boonstra, Villabain en Van Gestel; Van der Lei, Schieving, Vos en Davidson; Lukic en Tel.

‘TKB’ eindigt als derde op toernooi bij SC Stadspark

De studenten van The Knickerbockers schoten er lustig op los in de strijd om de derde plaats van het 100% Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi. Halverwege de twee keer 25 minuten durende wedstrijd tegen VV Groningen stond het 2-0 en na een hele wedstrijd 5-2. Jasper van Rozen was met drie treffers de smaakmaker bij ‘TKB’.


VV Groningen trad deze keer met een totaal andere ploeg aan dan enkele dagen geleden toen nog van de zaterdagploeg van SC Stadspark werd gewonnen. Virgil Muller en Joey Bakker waren er gewoon bij, maar ook Jamie Walstra. Ze begonnen ook heel aardig, maar konden de trekker niet goed genoeg overhalen, want gescoord werd door de ‘VVG’ers’ niet. The Knickerbockers kwam zowaar op voorsprong nadat even de kat uit de boom werd gekeken, maar het team keurig verzorgd bleef voetbalde. Wietse Crom scoorde na een krap kwartier de 0-1. Acht minuten later bediende Anne Vaatstra Jasper van Rozen die de voorsprong verdubbelde. De zaterdag tweedeklasser had daarna nog weinig hinder van de ploeg die een klasse hoger speelt.

Pas na rust deed ‘VVG iets terug door Roy Smolders die koppend de 1-2 maakte. Drie minuten later schoot de van VAKO overgekomen Sietse Wichers de 1-3 binnen door van afstand te scoren. Daarna bleef de wedstrijd aantrekkelijk om te zien en kon het beide kanten op. VV Groningen scoorde echter de aansluitingstreffer door Regilio Holder die vanaf de stip raakschoot. Daarna ging het allemaal erg rap en besliste Van Rozen de wedstrijd door twee keer te scoren. Doelman Steven de Haan van VV Groningen ergerde zich vooral bij de 2-5 kapot, omdat Van Rozen in buitenspelpositie de 5-2 zou hebben gemaakt. Hoe dan ook won The Knickerbockers ruim en eiste de studentenploeg de derde plaats op.


VV Groningen-The Knickerbockers 2-5 
Scoreverloop: 14. Crom 0-1, 22. Van Rozen 0-2, 48. Smolders 1-2, 31. Wichers 1-3, 36. Holder 2-3 (strafschop), 41. Van Rozen 2-4, 46. Van Rozen 2-5.
Scheidsrechter: Groefsema.

Basis VV Groningen: De Haan; Naldo, Dijk, Holder en Selasa; Supriatna, Walstra en Bakker; El Jawashi, Muller en Lopez.
Basis The Knickerbockers: Timmerman; Van Wamel, Brons, Stellingwerf en De Glint; Vaatstra, Crom, Pot en Wichers; De Haas en Van Rozen.

vv Groningen wint wél, maar mist finale 100% Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi

Wie het begin van de wedstrijd vv Groningen-SC Stadspark Zaterdag op het 100% Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi zag kon niet anders dan tot de conclusie zijn gekomen dat het een kwestie van tegenhouden zou worden voor zaterdag derdeklasser SC Stadspark. Gescoord werd er echter nog niet, maar doelman Gerben Cazemier moest veelvuldig aan de bak om zijn doel proberen schoon te houden. Een kwartier lang lukte het. Nadat zaterdag eersteklasser vv Groningen op een 2-0 voorsprong kwam en later op 4-1 werd het uiteindelijk 4-3.

Daar hoeft SC Stadspark Zaterdag zich absoluut niet voor te schamen. Ze spelen zaterdag dan wel om de voorlaatste plaats tegen Velocitas 1897, maar toonden veerkracht en verdedigden helemaal niet slecht en een kans was eigenlijk ook een goal. De verdediging van vv Groningen had bij vlagen alle moeite met Sjors van de Meeren die zijn jeugdopleiding bij Willem II in Tilburg genoot. IJzersterk en de man die zijn ploeg nog enige hoop gaf nadat Youri Kleve aan het begin van de tweede helft de 4-1 maakte. Van der Meeren werkte keihard, zwoegde, sleurde en zorgde er met de 4-2 voor dat er nog hoop was. Hij moest eerst wél toezien hoe vv Groningen met al zijn rasvoetballers op een verdiende 2-0 voorsprong kwam. De ploeg die dit seizoen onder leiding van de ervaren trainer, Jouke Faber, een gooi moet doen naar een hogere klassering in 1E Zaterdag dan het voorbij seizoen kan echt voetballen en liet af en toe een paar mooie trucs zien. Matar Dieme bijvoorbeeld, een fijne dynamische middenvelder met power en drive en nog een actie in huis ook. Samen met Virgil Muller is hij onderdeel van een prachttandem: Muller bediende hem in de zestiende minuut waarna Dieme de 1-0 maakte. Drie minuten later ging Regilio Holder in de fout en profiteerde Muller door de 2-0 te maken. Kort daarna kwamen de Stadsparkers terug tot 2-1 door Simon Warris. Verdedigend is vv Groningen iets minder en daar liggen voor tegenstanders ook mogelijkheden. Het devies is hen niet te laten voetballen. Dat bleek gisteren ook wel weer. En anders maar ‘kort dekken’. SC Stadspark Zaterdag deed dat, maar moest toezien hoe Virgil Muller vlak voor de rust de 3-1 maakte.

Vrij vlot in de tweede helft leek de winst dus veilig voor ‘vvG’, maar niets bleek minder waar. Na de treffer van Youri Kleve scoorde Van der Meeren de 4-2 en na een fase waarin de eersteklasser al lang en breed afstand had moeten nemen scoorden de ‘gasten’ tegen door invaller Arne Wilpshaar. Daarna werd het nog even onnodig spannend: SC Stadpark Zaterdag had zowaar nog de 4-4 kunnen maken, want Peter Torenbosch was wel erg dicht bij succes. Het bleef echter bij 4-3.

Door dit resultaat mist vv Groningen de finale. PKC’83 won met 5-1 van Roden en vv Groningen had met een verschil van minimaal vier goals van SC Stadspark Zaterdag moeten winnen om de finale te halen. Dat lukt niet al was de ploeg goed op weg. Zaterdag speelt de club om de derde plaats tegen de studenten van The Knickerbockers.

vv Groningen-SC Stadspark Zaterdag 4-3 
Scoreverloop: 16. Dieme 1-0, 19. Muller 2-0, 23. Warris 2-1, 38. Muller 3-1, 47. Kleve 4-1, 50. Van der Meeren 4-2, 65. Wilpshaar 4-3.
Scheidsrechter: Wiersema.
Toeschouwers: 100.

Basis vv Groningen: De Haan; Harms, Kali, Supriatna en Kalswe; Dieme, Selasa en Kalsbeek; Yettefti, Muller en Bakker.
Basis SC Stadspark Zaterdag: Cazemier; Van Dinten, Schuurman, Holder en Jorna; Warris, Hill, Gerard Hut en Kruizinga; Torenbosch en Van der Meeren.

SC Stadspark Zondag ondanks gelijkspel tegen buurman Velocitas 1897 naar finale eigen toernooi

Op papier was het misschien wel Goliath tegen David op het 100%Voetbal Sportmaat SC Stadspark Toernooi in Groningen, want SC Stadspark Zondag speelt drie klassen hoger dan Velocitas 1897. ‘Velo’ komt komend seizoen in de zaterdag vierde klasse uit. Van het klassenverschil was voetballend weliswaar iets te merken, want zondag eersteklasser SC Stadspark was woensdagavond op dat gebied bedrevener dan de buren, maar in de score kwam dat niet tot uitdrukking 2-2.

Door dat resultaat plaatste de eersteklasser zich voor de finale die zaterdagmiddag a.s. wordt gespeeld. De Velocitianen spelen om de zevende en achtste plaats, maar kunnen terugkijken op een prima wedstrijd tegen de zondagploeg van SC Stadspark. De Stadsparkers voetbalden bij vlagen prima, hanteerden een hoger tempo en werden vaak gevaarlijk via de opkomende back, Gerrel Fernand, die op die manier als veredelde rechtsbuiten speelde. Aanvankelijk had de verdediging van Velocitas 1897 de handen vol aan deze speler, maar ook aan de dadendrang van Stefan Lukic. Pas laat in de eerste helft scoorde hij nadat een kopgoal van Fernand even eerder wegens vermeend buitenspel werd afgekeurd. De voorsprong was verdiend, maar de zaterdag vierdeklasser verweerde zich kranig, overleefde vele aanvallen en verdedigde erg compact. Af en toe kwam de ploeg er ook uit, maar echt veel gevaar ontstond niet.

Na rust des te meer, hoewel SC Stadpark Zondag dat had moeten en kunnen voorkomen. Op het moment dat de 2-0 gemaakt kon worden ging het mis; de ploeg liet te veel ruimte aan ‘Velo’ waardoor verdediger Alagie Jabbie scoorde. Nog geen tien minuten later stond het 1-2 door Jochem de Vries. Totaal onnodig, maar wél een feit en de Velocitianen roken mogelijkheden nadat de ‘thuisploeg’ vergat de wedstrijd naar zijn hand te zetten. Een soort van deksel op de neus dus en de winst voor de vierdeklasser in het verschiet, al waren er nog een minuut of twintig te spelen. Drie minuten voor het einde van de wedstrijd werd tóch nog gelijk nadat Alagie Jabbie een overtreding op Martijn Vos maakte. Jabbie kreeg een rode kaart en Michel Boonstra scoorde vanaf de stip.

SC Stadspark Zondag werd zo toch nog de morele winnaar van de dag, want die ploeg speelt komende zaterdag de finale tegen PKC’83. De Velocitianen nemen het op tegen SC Stadspark Zaterdag in de strijd om de zevende plaats.

SC Stadspark Zondag – Velocitas 1897 2-2 
Scoreverloop: 40. Lukic 0-1, 52. Jabbie 1-1, 61. De Vries 2-1, 77. Michel Boonstra 2-2 (strafschop).
Rode kaart: 77. Jabbie (Velocitas 1897).
Scheidsrechter: Groenewegen.
Toeschouwers: 100.

Basis SC Stadspark Zondag: Schilstra; Fernand, Van Gestel, Michel Boonstra en Vos; Marcos, Nanlohy en Schieving; Tel, Lukic en Webers.
Basis Velocitas 1897: Spoor; Jabbie, De Vries, Zijlstra, Wubbelts en Nobel; Sims, Wormmeester en Elting; Doumbia en Kamminga.

VKW doet bijna alles goed, maar strandt in zicht van de haven: geen hoofdklasse

Het kan eigenlijk allemaal niet mooier voor het Westerborker VKW. De zondag eersteklasser deed lang mee voor het kampioenschap, maar verspeelde die in de slotfase van de competitie. Er was echter nóg een kans om de hoofdklasse te bereiken, namelijk de sprong via de nacompetitie maken. Daarin werden heel wat clubs verslagen: GOMOS, De Bataven en Fortuna Wormerveer en dus lonkte de finale. Die werd net niet gehaald, omdat Moerse Boys daarin net even te sterk bleek. Er was echter nóg een kans: de troostfinale tegen het Rotterdamse Leonidas. Gisteravond werd de wedstrijd tegen de hoofdklasser op het veld van SV Lelystad’67 gespeeld. De Rotterdammers wonnen in een prachtige wedstrijd met 1-0.


VKW kan met recht dé sensatie van het voorbije seizoen worden genoemd: van de tweede klasse naar een topklassering in de eerste klasse en dan ook nog eens op de drempel van de hoofdklasse en dat met eigen jeugd. Er zijn niet veel ploegen die dát voor elkaar kunnen krijgen. Het is Westerbork ten voeten uit: een hechte gemeenschap en een voetbalclub waar iedereen elkaar kent. Ze gingen dan ook en masse mee: twee bussen van Drenthe naar Flevoland om daar ruim op tijd te zijn zodat er nog even van tevoren van het intrainen van de matadoren kon worden genoten.

Het was een wereld van verschil: VKW en Leonidas en de supportersschare die ze meebrachten. Een commissielid van de Rotterdammers: “We hebben maar tien supporters meegenomen. Dat is heel anders bij ploegen uit de grote stad. Westerbork heeft gewoon twee bussen vol.” Hij vond het mooi om te zien en mee te maken en zei net als velen uit Rotterdam en Lelystad ‘Westerbork’ tegen VKW. Een kleine club inderdaad, maar wat een prestatie om tegen ‘de vierde club van Rotterdam’ zó voor de dag te komen.

VKW hield tot de voorlaatste minuut stand in een wedstrijd waarin de ploeg echt alles gaf. Ze werden de hele tijd door het fanatieke publiek gesteund. Geen minuut waren ze stil en het sleepte de blauwhemden er bijna door. Het weerhield hen er niet van zeer gegroepeerd, geconcentreerd en goed vanuit de organisatie te spelen. Echt alles ging goed tot die ene goal. Toen werd even niet goed verdedigd, maar er was ook niet te knipogen tegen de snelle en behendige Rotterdammers waarvan menigeen een verleden bij een betaald voetbalclub uit Rotterdam heeft.

Dubbele rugdekking, kort dekken, goed storen en de ballen maar wegroeien in de hoop een van de voorwaartsen te bereiken was wat aanvankelijk gold en de opdracht van trainer Bas Nibbelke van VKW leek. Logisch, want het begin van Leonidas was indrukwekkend: hoog tempo en de kans meteen te scoren. Na twintig minuten kwam VKW voor het eerst echt voor het doel nadat al een vrije trap was gemist. Frits Nijstad schoot net over en daarna kwamen de Westerborkers beter in het stuk voor. Duidelijk was dat zo gauw de achterhoede van de Rotterdammers onder druk kwam te staan dat er wat te halen viel. Dat deed VKW goed. Zelfs zonder topscorer Anjo Willems die een avondje Phil Collins meemaakte. Hij had het concert al gepland en week niet van zijn plan af. Zonder hem ging het niet slecht, maar was het de vraag of VKW de stormdrang van de gasten, want dat waren de spelers van Leonidas officieel, konden weerstaan.

Na rust was dat lange tijd het geval al had rechtsback Robert Gerding van VKW zich onsterfelijk kunnen maken door een grote kans te missen. Zijdelings ging zijn inzet naast, maar wat had het voor de Drenten mooi kunnen zijn. Het publiek zag het al helemaal zitten, maar ondanks het feit dat het 0-0 bleef volhardden ze in het steunen van hun ploeg. Dat deden ze ook na het spervuur aan aanvallen dat erna van de kant van Leonidas kwam. Vooral via de rechterkant. Thijs Uineken had zijn handen vol aan de aanvallers van de Rotterdammers, maar kreeg veel steun van Lars Andresen. Het was een kwestie van tegenhouden en af en toe er proberen uit te komen. Soms lukte dat, maar het was vooral Leonidas dat aanspraak maakte op een goal. Die kwam pas heel lat nadat zowel Uineken en Andresen in de luren werden gelegd door Ibrahim el Morabit die teamgenoot Oussama Yekhlef de 0-1 zagen maken. Daarna bleef VKW gewoon gaan om toch nog de gelijkmaker te scoren. Helaas voor hen zat dat er niet in, maar wat heeft de ploeg zich kranig geweerd.

VKW-Leonidas 0-1 
Scoreverloop: 89. Yekhlef 0-1.          
Toeschouwers: 400.
Scheidsrechter: Te Hennepe.

VKW: Mulder; Gerding, Veen, Andresen en Uineken; Tim Baardink (90. De Jong), Wouter Baardink, Kanon (65. Vermeulen) en Oosterhof; Nijland en Nijstad (81. Hutter).

Leonidas: Almeida; Kloppert, De Brito, Ayhan en Vierira; Westdijk, Ajghouf en El Hank; El Morabit (90. Seugueb), Yekhlef en El Harti (39. Yildizturan).

Westerwolde flikt het: drie keer scheepsrecht en derde klasse bereikt

Ze kregen kans op kans, de spelers van Westerwolde-trainer Lars van Ravenhorst en het is ze gelukt: promotie naar de zondag derde klasse. In het seizoen 1991/92 kwam de ploeg er voor de enige keer uit en komend seizoen dus wederom. Ze hebben het te danken aan een geweldige inzet gecombineerd met een stukje kwaliteit. Het bleek ook gisteravond weer toen de Friese derdeklasser SC Bolsward werd verslagen. Na honderdtwintig minuten voetballen stond het 1-1 en toonden de Oost-Groningers zich na strafschoppen de beste.


 De prestatie van Westerwolde kan met recht een fenomenale prestatie worden genoemd. Je kunt het dan ook plaatsen onder het kopje ‘veerkracht ten top’ of anders wel onder ‘de ploeg die nooit opgeeft’ of ‘en maar gaan’. Tot drie keer toe liet Westerwolde in de nacompetitie zien steeds goed terug te kunnen komen en de wedstrijd naar zijn hand te kunnen zetten. Twee keer lukte het niet, één keer wel. Tegen Sellingen werd dat ‘vergeten’, tegen TLC zat er afgelopen zondag ook meer in en tegen Titan werd een 3-0 achterstand weggepoetst. De Nieuw-Weerdingers dachten dat ze er waren. Het gold gisteren min of meer ook voor een handvol supporters van SC Bolsward. ‘Die kunnen er helemaal niets van’, ‘ons tweede wint nog van dit team’ en ‘die hebben niks in de derde klasse te zoeken’ was wat ze zeiden. De arrogante houding was in het veld ook een klein beetje te zien en die werd later afgestraft. SC Bolsward was absoluut beter tot aan de rust. Velen hadden dat ook wel verwacht, want het was in de voorgaande drie nacompetitiewedstrijden ook zichtbaar. Maar de echte Westerwolde-kenner weet dat dat de Vlagtwedders altijd terugkomen. Alleen de Friezen niet. Zichtbaar dachten ze van ‘wij voetballen toch beter en zij spelen enkel de lange bal en redden het niet en we scoren zo wel’. Het had er ook alle schijn van, want Westerwolde kon louter tegenhouden en de Friezen konden frank en vrij aanvallen en losten een paar keer een schot op het doel van Henk Hebers. Echt heel grote kansen kregen ze dan wel niet, ze waren absoluut beter. Later in de eerste helft ging Westerwolde wat verder van de eigen goal af spelen en ontstond er meer gevaar. Vooral via de pijlsnelle René van der Laan. Westerwolde begon enkele mogelijkheden te krijgen en kwam na ruim een half uur spelen op voorsprong. Mark Geukes was de maker en ze waren aan de kant van de Friezen stomverbaasd. Het handjevol supporters dat bij het Westerwolde-doel stond al helemaal. ‘Een schande dit’, ging het.

Hoe dan ook moesten zij na de rust wel komen en dat deden ze ook. Met een beetje geluk werd het na iets meer dan een uur spelen 1-1 door Özgur Akkas. De fase voor de treffer bleef SC Bolsward niet de mindere van de twee. Na de gelijkmaker was het spel erg zenuwachtig. Van beide kanten was het proberen deze stand vast te houden en proberen toch nog stiekem de winnende te maken. Echt veel gebeurde er niet meer en de winnende goal kon aan beide kanten vallen. Na anderhalf uur voetballen stond het echter gelijk en moest er worden verlengd. Het was inmiddels keihard gaan regenen en de ongeveer honderd aanwezige Westerwolde-supporters die met twee bussen waren gekomen bleven gewoon staan. Aan de zijlijn waren meerdere vlaggen en spandoeken bevestigd zodat men moest weten wie en wat Westerwolde is en dat men er rekening mee moet houden. Zo was het ook echt, want de roodhemden beschikken over een prima conditie en knokten voor elke meter.

Ook de Friezen deden het en omdat beide ploegen elkaar bar weinig toegaven moesten penalty’s uitmaken wie komend seizoen in de zondag derde klasse uitkomt. Westerwolde begon. Jeremy Hekman scoorde. Toen mocht SC Bolsward er twee nemen. Sjoerd Breeuwsma scoorde nog, maar Osman Bozkurt schoot tegen de paal en Westerwolde-doelman Henk Hebers zag het al helemaal zitten. Hij dacht al stiekem aan de derde klasse. Daarna werd hij nóg blijer, want René Peereboom en Rudolf Riks scoorden vervolgens. 3-1 en daarna de gelijkmakende penalty van de Friezen. Sahan Demirbas scoorde en als Westerwolde de volgende penalty zou benutten dan waren ze er. Henk Hebers had dusdanig veel zelfvertrouwen dat hij hem maar nam. Hij stond immers toch het meest dicht bij de bal en dacht kennelijk van ‘dan zijn we er maar meteen’. Helaas voor hem en al die meegereisde Vlagtwedders en Bourtangers miste hij. Maar ze hadden nóg een kans. Rik te Velde nam een aanloop en besliste de wedstrijd en schoot zijn club naar de derde klasse.


SC Bolsward-Westerwolde 1-1 (Westerwolde wns.) 
Scoreverloop: 33. Geukes 0-1, 63. Akkus 1-1.
Scheidsrechter: Knol.
Toeschouwers: 300.

SC Bolsward: Demirci; Bons, Breeuwsma, Jellesma en Van der Werf; Anema, Bozkurt en Lemmers (60. Demirbas); Bou-Asrar, Akkus en Draaisma.
Westerwolde: Hebers; Van der West, Rik te Velde, Rudolf Riks en Boekelo; Postma (102. Peereboom), Geukes, Jarno van der Laan (58. Merijn te Velde) en Frank Riks (83. Huls) Solano (95. Hekman) en René van der Laan.