TuS Weener en SV Holtland maken er een potje van tijdens de seizoensafsluiting

Wie de wedstrijd tussen TuS Weener en SV Holtland goed heeft bekeken kan niet anders dan tot de conclusie komen dat het een draak van een wedstrijd was: hoewel er aardig wat kansen waren te noteren was het niveau van het duel in de Bezirksliga 1 in Ostfriesland erg laag. Geen van beide ploeg speelde Bezirksliganiveau en het is dan ook wel logisch dat degradatie volgde. TuS Weener was al naar de Ostfrieslandliga gedegradeerd en zorgde er met de 1-0 overwinning van gisteravond voor dat SV Holtland daarin komend seizoen ook actief is.

Ze konden wel door de grond zakken, de spelers van SV Holtland. 96 minuten waren er gespeeld toen er voor het einde van de wedstrijd werd gefloten. Met op het scorebord 1-0 en degradatie dropen ze later af richting de kleedkamers. Toch hadden ze meer verdiend, de spelers van trainer Jörn Janssen. Voor de thee was het al zichtbaar: een iets beter SV Holtland dat moest winnen om nog eventuele nacompetitie te halen..

Eventueel, want de twee-na-laatste plek geeft er weliswaar recht op, maar de ploeg die op die plek eindigt is nog afhankelijk van Grün-Weiss Firrel, een ploeg die ook uit Ostfriesland komt en vanmiddag of naar de Bezirksliga degradeert of zich in de één klasse hogere Landesliga blijft. Degradeert de groen-witte brigade dan mag de nummer twee-na-laatst nacompetitie spelen om zich proberen te handhaven, zo niet dan vervalt het toetje. SV Holtland hoefde maar te winnen en die ene goal zat er steeds ook wel aan te komen, maar de ploeg was veel te onzorgvuldig. Er stond een flinke dosis spanning op het koppies van de spelers en TuS Weener kon als gevolg daarvan vaak simpel opruimen om vervolgens weinig uit te richten. TuS Weener en SV Holtland zijn duidelijk de zwakste ploegen in deze klasse en degraderen eigenlijk ook terecht. Daarvoor is het niveau dit seizoen te laag gebleken.

Voor de Holtlanders geen schande, want het team speelde twee seizoenen geleden nog twee klassen lager en kwamen heel snel, maar gaan het dus weer een stapje lager proberen in de hoop dan meteen weer te promoveren. Het geldt ook voor TuS Weener dat enkele sterkhouders zien vertrekken. Dat de gastheren heel laat in de wedstrijd de overwinning naar zich toetrokken kan SV Holtland zichzelf verwijten: geen kansen benut en op het laatst alles op alles gezet om maar te scoren en daarna de tegengoal door Steffen Post. En toen waren de druiven wel erg zuur. TuS Weener vierde de overwinning als promoveerden ze naar de Landesliga. Zij sloten het seizoen toch nog prima af en het gat met SV Holtland werd zo uiteindelijk nog maar drie punten. Daar kochten ze niets voor, maar op de slotdag van de competitie winnen in ook nog eens een derby was voor TuS Weener wel even lekker.

TuS Weener-SV Holtland 1-0
Scoreverloop: 90. Post 1-0.
Scheidsrechter: Nowak.
Toeschouwers: 350.


TuS Weener: Husmann; Kok, Benjamin Olthoff, Post en Jannes Olthoff (72. Engberts); Heiko Müller, Meyer, Busemann en Pruin; Walocha en Malchus (90. Rand)
SV Holtland: Michael Müller; Buß, Hoffmann, Hellmers en Schlink (55. Wessels); Balzen, Holtz, Löwen en Buss; Ibrahim (77. Van-Dijk) en Jeschke (77. Mohammed Sawadogo).  

VKW uiterst effectief naar volgende ronde nacompetitie

Afgelopen zondag stond het duel VKW-GOMOS in de zondag eerste klasse F op het programma. De gasten wonnen met maar liefst 4-1 en plaatsten zich net als de Westerborkers voor de nacompetitie voor een ticket in de hoofdklasse. Gisteren stond het duel wederom op het programma. Wederom in Westerbork. Deze keer won de thuisploeg wél, zij het zeer geflatteerd met 3-0.

Het is een enorme sensatie dat beide ploegen zich voor het toetje van het seizoen plaatsten, maar het was absoluut verdiend. Voor VKW zat er nog veel meer in; de ploeg streed lang voor de titel, maar verspeelde die in het slot van de competitie door vier keer op rij te verliezen. GOMOS kende eveneens een topseizoen. De formatie uit Norg speelde net als vorig seizoen net als VKW in de tweede klasse en werd daarin kampioen en eindigde in de eerste klasse als vierde. De wapens van beide ploegen? Een zeer sterke aanval en een erg solide ploeg en ook ingespeelde teams met jongens die al jaren samenspelen. Het kan dus nog steeds op hoog niveau dat er met veel eigen jeugdspelers wordt gepresteerd.

VKW wist natuurlijk dat het anders moet dan afgelopen zondag, maar bakte er niet gek veel van tot aan de rust. Het gold ook voor GOMOS. Veel balverlies, slechte passing en onrustig spel. Na een kwartier spelen kwamen de Westerborkers wél aan de leiding. Goalgetter Anjo Willems benutte een van de sporadische kansen. Daarna hield het aantal kansen niet over en hadden de gasten absoluut de 1-1 verdiend. Robert Elsinga miste een grote kans.

In de tweede helft werd het niveau van de wedstrijd beter en kwamen de Börkers al na acht minuten op 2-0. Een vrije trap van verdediger Thijs Uineken belandde in het doel van de bezoekers en dus leek het al beslist. Daarna volgde echter een fase waarin de thuisploeg gas terug nam en de gasten liet komen. Ook een kwaliteit van de geel-zwarten die onder leiding van scheidend trainer Wim Bakering aardig voor de dag kwamen en de aansluitingstreffer verdienden. Eigenlijk nog wel meer, maar de bal wilde er niet in. VKW kwam ook voor het doel van GOMOS, maar was minder gevaarlijk dan de Norgers en besliste de wedstrijd ook nog eens in de dying seconds. Roy Hutter was de maker van de 3-0 en dus gaat VKW verder in de nacompetitie. Komende zondag kruist de ploeg de degens met hoofdklasser De Bataven. De wedstrijd wordt in het Gelderse Gendt gespeeld, de plaats waar De Bataven vandaan komt. VKW-trainer Bas Nibbelke heeft vaker met zijn ploeg verrast en waarom zou dat zondag niet kunnen? De naar HOC vertrekkende oefenmeester heeft er in ieder geval erg veel zin in.

VKW-GOMOS 3-0
Scoreverloop: 15. Willems 1-0, 53. Uineken 2-0, 90. Hutter 3-0.
Scheidsrechter: Winkel.
Toeschouwers: 500.

VKW: Mulder; Gerding. Veen, Wouter Baardink en Uineken; Andresen, Oosterhof, Tim Baardink en Vermeulen; Kanon (65. Nijstad) en Willems (78. Hutter).
GOMOS: Koning; Meursing, Klok, Sloots en Koolen; Slachter, Van Esch, Drenth (65. Krause) en Jannes Siegers (84. Jan Harm Siegers); Elsinga en Adams.

Goaltjesdief Singh weer goud waard voor SV Eintracht Nordhorn

Gisteravond sloten SG Freren en SV Eintracht Nordhorn het seizoen in de Bezirksliga 3 Weser-Ems af. Het was een wedstrijd om des keizers baard tussen twee ploegen aan de onderkant van de middenmoot; beiden veilig, maar ze wilden het seizoen uiteraard goed afsluiten en maakten er vooral na rust een spectaculaire show van. De eindstand is 3-4 en daarmee won eigenlijk de ploeg met de beste aanvallers van de twee.

Kamaljit Singh is een van die aanvallers. Een waar fenomeen: 28 wedstrijden dit seizoen en maar liefst 36 goals en dat op dit niveau dat zeker niet kinderachtig is. De Duits-Iraanse goaltjesdief is razendsnel, zeer handig aan de bal en erg doelgericht. Kans-goal, dat idee en altijd goed staand. Hij zou twee klassen hoger niet misstaan, maar is tevreden bij SV Eintracht Nordhorn, een team met een zeer goede aanval en een achterhoede die af en toe wat steken liet vallen vanwege een middenveld dat te veel gaten liet vallen. Dat was vooral in de eerst helft zo toen de thuisploeg tot twee keer toen kon scoren. Al na vier minuten stond het 1-0 door een kopgoal van Daniel Holt die alle ruimte kreeg. Daarna bleef SG Freren een licht overwicht houden en kwam het ook op 2-0 door een treffer van Arthur Schmidt die van dichtbij kon uithalen en Marsel Shehu van de gasten verschalkte. Opgeven deden de Nordhorners echter niet, want Singh himself zorgde zes minuten voor de thee voor de aansluitingstreffer.

Daarmee hielp hij zijn ploeg over het dode punt. Echt gevaarlijk waren ze immers niet echt op een afstandsschot en vrije trap na. De periode aan het begin van de tweede helft kenmerkte zich door een goed spelend SV Eintracht Nordhorn dat vroeger op erg hoog amateurniveau speelde en er enkele Nederlanders zag spelen: Pascal de Vries en Gert Goolkate, de man die daar bijna tweehonderd goals maakte. ‘Harry’ noemden ze hem daar. Dit seizoen is hij er als assistent-trainer actief. Kamaljit Singh kon zich geen betere leermeester wensen, want Goolkate was een spits die in de jaren negentig bij elke eerste divisieclub mee kon, maar voor het Duitse koos. Singh is er ook zo een: een man met een neus voor de goal. Hij had de 2-2 kunnen maken, maar de gasten kregen de deksel op de neus toen Jakob Heymann al vroeg in de tweede helft de 3-1 maakte. Hij werd knap vrijgespeeld en door Phillip Krüssel bediend, een van de beste mensen bij de thuisploeg.

Daarna ging alles mis wat mis kon gaan bij SF Freren dat nog een tijdje heel aardig bleef spelen en de winst toch wel binnen zou moeten slepen. De ploeg was echter niet opgewassen tegen de ‘hoger’ spelende bezoekers die voorin levensgevaarlijk bleken. Eerst was er nog een goal uit het niets van Fabian Weidekat na ruim een uur spelen, even erna stond het gelijk door Ismael Konate en een vreemde treffer van Singh zorgde tien minuten voor tijd voor de Nordhorner winst. Hij liep maar door en dook net op tijd het gat in. Iedereen stond erbij en keek ernaar. Singh was de man die het feestje met zijn medespelers vierde, want nestelde zich met zijn ploeg in punten naast SG Freren en speelt net als de gastheren komend seizoen weer op hetzelfde niveau.

SG Freren-SV Eintracht Nordhorn 3-4
Scoreverloop: 4. Holt 1-0, 27. Schmidt 2-0, 39. Singh 2-1, 52. Heymann 3-1, 62. Weidekat 3-2, 67. Konate 3-3, 80. Singh 3-4.
Scheidsrechter: Dankert.
Toeschouwers: 125.

SG Freren: Gemen; Weichers, Scholz, Schmidt en Wecks; Meyer, Krüssel (90. Enneken), Heymann (74. Stegemann) en Steinhaus; Krüp (69. Temmen) en Holt.
SV Eintracht Nordhorn: Marsel Shehu; Verwolt, Stockmann, Lako en Milosevic (57. Lajci); Yilmaz, Yesilkaya (85. Rudi Shehu), Konate (72. Karadas), Weidekat en Erdem; Singh.

‘Zoon van’ Junior Obiku doet ACV de das om

Het Asser ACV startte gisteravond in de race om een plek in de Derde Divisie tegen SC Feyenoord. Na een seizoen waarin de ploeg te kort kwam voor de hoogste plek moet de stap omhoog via na de competitie worden gemaakt. De opening van het toetje van het seizoen verliep voor de Assenaren niet al te best, hoewel er na een helft voetballen op het eigen sportpark meer inzat: 0-0 en de betere kansen. Een uur later keek heel ACV bedroef: 0-1 op het scorebord en een lastig uitzicht richting komend weekend.

Drie kwartier lang was er eigenlijk niets te beleven op het Catawiki Sportpark. Sterker: de wedstrijd was gewoon mat en zeker niet goed. De gasten uit Rotterdam begonnen ook beter en hadden de zaakjes zichtbaar goed onder controle en speelden vooral zuinig. Heel zuinig, want er werd zoveel mogelijk tijd gepakt. Eigenlijk vanaf de eerste minuut al. Dit alles onder het devies: ‘de nul houden in Drenthe, hopen op een goaltje en het op Varkenoord afmaken’. Alles verliep volgens draaiboek voor de gasten. Ze haalden de rust met geen treffer tegen, maar hadden daar zelf eigenlijk helemaal geen aanspraak op gemaakt. De betere kansen waren voor de Drenten die ten minste een keer hadden moeten scoren. Ezra Schrijver en Gijs Jasper waren nog het meest dichtbij.

Na de thee leek het goed te komen met ACV. Er waren amper twee minuten gespeeld en er mocht een strafschop worden genomen. Rechtsback Jim de Leeuw kwam mee op en werd in het strafschopgebied gevloerd. Ezra Schrijver zou nu wél kunnen scoren, maar de ervaren Rotterdamse goalie, Rick van der Burg, stopte de penalty. Daarna knakte het bij de gastheren en was het SC Feyenoord dat gedurende de tweede helft beter was. Vooral fysiek en de slag op het middenveld was steeds voor de club uit Rotterdam-Zuid. Ze hadden een aardige schare fans meegenomen en ze zongen af en toe het welbekende lied van de club. Ook nadat Junior Obiku hun ploeg op voorsprong had gekopt. Het was de eerste serieuze kans van zijn club, maar ze hadden er zeker recht op gezien het goede spel van de tien minuten ervoor. Vader Mike Obiku coachte zijn zoon, gaf complimenten en als het niet goed ging zweeg ie als in ‘je moet nu zelf de oplossing zien te vinden’. Toen hij koppend scoorde juichte Mike Obiku.

Een aantal jonge ACV-supporters hadd geen idee wie de man was en keken hem maar vreemd aan. Maar wat kon die man voetballen. Ex-Feyenoord 1 en ex-Nigeriaans elftal en ex-kampioen shirtjes uittrekken na het scoren. Zoon Junior deed het niet, maar stond precies op de goede plek zoals pa Mike dat ook kon. Gisteravond stond Mike precies weer goed. Naast Junior die steeds bij hem in buurt bleef, links voorin. Jim de Leeuw had zijn handen vol aan de behendige en sterke aanvaller en na de 0-1 hadden de Zuid-Hollanders er nog wel meer kunnen maken. ACV kwam goed weg en kon pas in de slotfase af en toe licht gevaarlijk worden, maar niet meer dan dat en dus wordt het komende zaterdag wel erg lastig in Rotterdam.

ACV-SC Feyenoord 0-1 
Scoreverloop: 57. Obiku 0-1.
Scheidsrechter: Rozendal.
Toeschouwers: 700.

ACV: Wormmeester; De Leeuw, Sankoh, Talens en De Vries; Huser (67. Hagenauw), Wielink en Jasper; Schrijver (75. Van der Werf), Van der Heide en Eleveld (75. Mulder)
SC Feyenoord: Van der Burg; Jones, Dobber, Tieleman en Eijck; Oosterom, Akanioui (86. Homan), en Schoonheim; Merrelaar (82. De Zwart), Isoufi en Obiku (73. Van Axel Dongen)

SV Eisten-Hüven sluit seizoen uitstekend af met winst tegen kampioen SuS Rhede II

Gistermiddag stond er in de 3. Kreisklasse in Weser-Ems een prachtige wedstrijd op het programma: SV Eisten-Hüven nam het op eigen veld op tegen het tweede van SuS Rhede. De gasten zijn al enkele weken kampioen en hebben een straatlengte voorsprong op de rest. De thuisploeg staat keurig vierde en sloot het seizoen ook als zodanig af na de 4-3 thuisoverwinning tegen de grensdorpbewoners.

De hele ploeg van SV Eisten-Hüven vocht tot de laatste minuut voor de overwinning tegen SuS Rhede II. Het lukt ook nog en het mag echt echt een prestatie van formaat worden genoemd. Immers, 2-0 achter bij rust en toch nog de winst naar zich toegetrokken. Het is niet iedere ploeg die dit seizoen tegen SuS Rhede 2 speelde gegeven. Sterker: Alleen de nummer twee in de stand, Lorup II, won en dat op de eerste speeldag toen de zwart-witten nog niet warm waren gedraaid. Dat zijn ze nu wel en de klad zat er echt niet in en bovendien wilden de bezoekers ‘gewoon’ winnen. Ze leken goed op weg en kwamen al rap aan de leiding door hun topscorer, Niklas Geiger, de man die ook in het eerste uit de voeten kan. In de 26^ste minuut verdubbelde hij de voorsprong, maar de thuisploeg speelde absoluut goed en kwam door twee persoonlijke fouten op achterstand. Na de 0-2 ging het ook stukken beter en kreeg de ploeg kansen en ontstond er steeds meer grip op het sterke, voetballende middenveld van de gasten en kreeg de formatie uit Hüven ook nog enkele kansen de aansluitingstreffer te maken. Vooral Tobias Dörtelmann was bij vlagen gevaarlijk.

Na rust kwam dat nóg meer tot uitdrukking. In de 64^ste en 68te minuut scoorde hij twee keer op knappe wijze na een fase waarin zijn ploeg de overhand kreeg. Er werden een aantal tactische aanpassingen gedaan waardoor Sus Rhede II zijn spits, Geiger, nauwelijks nog kon bereiken en het middenveld ontregeld bleef worden. Ze deden het goed, de spelers van SV Eisten-Hüven dat in Hüven speelt, een dorp van iets meer dan vijfhonderd inwoners. Eisten ligt iets verderop en is ook een kleine plaats, maar voetballen kunnen ze er en met name strijden. Een hechte gemeenschap die voor elkaar knokt. Het staat ook op een bord net voor het sportcomplex: Willkommen in Hüven, klein aber fein. En ‘fein’ dat is vooral spits Tobias Dörtelmann, een youngster die bijna 1 op 1 scoort in deze competitie en nog A-junior is. In de Bezirksliga voor A-junioren scoort hij ook aan de lopende band en hij legde vooral na rust de verdedigers van SuS Rhede een aantal keren in de luren. Technisch een zeer goede speler met overzicht en het is de vraag of deze speler te behouden is voor de kleine club, SV Eisten-Hüven.

Normaal gesproken moet hij enkele niveaus hoger kunnen gaan spelen. Hij is nog jong, maar is nu al van grote waarde voor de groenhemden die na de twee treffers van Dörtelmann toch weer op achterstand kwamen, want tien minuten voor tijd liet de verdediging van de thuisploeg te veel ruimte aan de gasten en was Lukas Pieper er als de kippen bij op de 2-3 aan te tekenen. Daarna waas het weer de beurt aan de club uit de Hümmling, een stukje Drenthe in het Emsland: in de 83^ste minuut maakte Oliver Wester de gelijkmaker en vlak voor het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Hermann Cordes uit Werlte besliste Elias Rickermann de wedstrijd.

SV Eisten-Hüven in het groen en de gasten in het wit

SV Eisten-Hüven – SuS Rhede II 4-3
Scoreverloop: 3. Geiger 0-1, 26. Geiger 0-2, 64. Dörtelmann 1-2, 68. Dörtelmann 2-2, 80. Pieper 2-3, 83. Wester 3-3, 90. Rickermann 3-4.
Scheidsrechter: Cordes (Werlte).
Toeschouwers: 25.

SV Eisten-Hüven: Stottmann; Brinkmann, Wester, Hinrichs en Tim Baalmann (35. Johannes Plaggenborg); Sven Baalmann, Vorholt, Schwarte (46. Lucas Plaggenborg) en Eilers; Dörtelmann en Gerdes (60. Rickermann).
SuS Rhede II: Lucas Wemken; Blome (64. Pieper), Prünie, Alexander Langen en Schütte; Christian Langen, Haken, Wotte (56. Bültjer) en Thien; Hendrik Wemken (64. Hunfeld) en Geiger.

SV Meppen II kan nog steeds kampioen worden na ruime overwinning op Concordia Emsbüren

Het kampioenschap in de Bezirksliga 3 in Weser-Ems gaat nog tussen twee ploegen: Union Lohne en SV Meppen 2. De Eemslanders uit Meppen stonden een punt achter de formatie uit Bentheim en met nog twee wedstrijden te spelen is het dus ongemeen spannend. Gisteravond speelde het ‘Nachwuchsteam’ van de 3. Ligist op eigen veld tegen Concordia Emsbüren dat streekgenoot van Union Lohne is. De promovendus had nauwelijks iets in te brengen en ging kansloos onderuit: 5-1.

Twintig minuten lang hielden ze stand, de spelers van trainer Wolfgang Jager. Daarna was het de beurt aan de thuisploeg. De Nederlandse spits, Niels Grevink, maakte na 23 minuten spelen zijn eerste van drie treffers op een van de bijvelden van de Hänsch Arena. Een stokoud veld met dito staantribune en bankjes, maar het heeft zijn charme en het tweede van SV Meppen doet het er goed. Sterker: de blauwhemden verloren er dit seizoen geen duel. Op een gelijkspel na werden zelfs alle wedstrijden gewonnen. En dus is het terecht dat de ploeg meedoet voor de titel. Een goed team dat SV Meppen met jonge, talentvolle spelers en een paar krachten die ervaring in de Landes- en Oberliga hebben. Het geldt ook voor Union Lohne dat ondanks het vertrek van sterkhouder en topscorer Sergen Dönmez blijft scoren en winnen. Zo ook drie weken geleden toen SV Meppen II er met 2-1 verloor. Het hakte er goed in, maar beide ploegen geven elkaar weinig toe. SV Meppen II is nu weer even koploper met twee punten meer dan de club uit Lohne. Volgende week woensdag kan de nummer twee de koppositie heroveren en bij nog een winst zijn de Bentheimers kampioen. Nee, SV Meppen II heeft het niet in eigen hand, maar heeft er alles aan gedaan zo goed mogelijk voor de dag te komen. Zo is het doelsaldo goed opgekrikt en liet Niels Grevink zijn waarde zien. De Ter Apeler kwam over van Blau-Weiss Dörpen dat zich halverwege het seizoen terugtrok uit deze competitie.

Grevink was de man van de wedstrijd met drie mooie treffers: de 1-0 was belangrijk en dat waren later ook de 4-0 en 5-0 die de boomlange speler maakte. Voor rust zag hij dat teamgenoot Junior Raczak Kone de 2-0 maakte en op slag van rust verschalkte Leon Kugland doelman Thorsten Sabel van de club uit Emsbüren heel knap. De sluitpost baalde als een stekker en gaf net als een teamgenoot van hem aan dat de tegengoals niet nodig waren. Er zat wat in, maar ze verdedigden wel erg slecht en de gastgevers speelden bij vlagen frivool en daar waren de gasten niet tegen bestand.

De bezoekers kregen aan het begin van de tweede helft nog een tik te verwerken toen Grevink er dus nog twee maakte. De 5-0 was een rebound na een door hem genomen strafschop. Daarna lieten de Eemslanders de teugels duidelijk vieren en werd ook veelvuldig van positie gewisseld. Het leek wel of ze aan het testen waren. De bezoekers kwamen daarna prima voor de dag en kwamen door Oliver Ackerman terug in de wedstrijd voor zover daar nog van kon worden gesproken. Even eerder moest SV Meppen II-verdediger Bernd Krüssel de wedstrijd met een rode kaart verlaten. De scheidsrechter oordeelde ‘rood voor een doorgebroken speler’. Krüssel was het er absoluut niet mee eens en liet dat merken en maakte daarna maar dat ie wegkwam en sprong over de boarding. Hij had een punt, want ging puur voor de bal. Hoe dan ook moest zijn ploeg met tien man verder. Daardoor had Concordia Emsbüren het iets gemakkelijker en hadden er zeker nog twee kunnen maken. De thuisploeg had het vizier duidelijk niet op scherp en hadden er ook nog een aantal kunnen maken, maar voor de 5-1 hoeft de ploeg zich zeker niet te schamen.

SV Meppen II-Concordia Emsbüren 5-1
Scoreverloop: 23. Grevink 1-0, 28. Kone 2-0, 45. Kugland 3-0, 50. Grevink 4-0, 55. Grevink 5-0, 65. Ackermann 5-1.
Rode kaart: 64. Krügger (SV Meppen II).
Toeschouwers: 100.
Scheidsrechter: Schoppe.

SV Meppen II:  Hermsen; Dosquet, Wulkotte, Krüssel en Kugland; Schumacher (69. Buitys), Hopp (53. Gill), Holt en Berens; Kone (69. Abou Diwan) en Grevink.
Concordia Emsbüren: Thorsten Sabel; Humbert, Enking, Hoppmann en Ackermann; Küpker (46. Egbers), Niehof, Albers, en Michael Sabel (69. Berning); Koussaybani en Schüring (67. Korte).

SC Blau-Weiss 94 Papenburg te lief voor Ostfriesen, maar blijft in Landesliga

Wie halverwege het seizoen zou zeggen dat SC Blau-Weiss 94 Papenburg tot en met het eind van het seizoen zou moeten knokken voor lijfsbehoud zou voor gek worden verklaard. Best wel logisch, want de formatie stond keurig bij de beste ploegen geklasseerd en had volop kans mee te doen om de bovenste plaatsen en promotie naar de Oberliga. Ruim tien wedstrijden later en met de teruggekeerde trainer Thomas Priet aan het roer werden te veel wedstrijden verloren en was het echt billenknijpen. Gisteravond kwam alles goed: promovendus SV Grün-Weiss Firrel werd met 1-0 verslagen en daardoor blijven de Papenburgers Landesligist.

Het kón heel anders aflopen, want in de voorlaatste minuut zorgden de gasten voor de gelijkmaker nadat Marek Janssen SC Blau-Weiss 94 Papenburg vlak voor rust aan de leiding had gebracht. De treffer van Manuel Suda ging echter – helaas voor de bezoekers – niet door, omdat de aanvaller van SV Grün-Weiss Firrel in buitenspelpositie stond. Het was ook niet verdiend geweest al kregen de Ostfriesen tot aan de thee twee behoorlijke kansen. Ook hier was Suda weer bij betrokken en ook Björn Ocken. Heel best was het zichtbaar niet wat beide ploegen de eerste twintig minuten van de wedstrijd – waarin heel veel op het spel stond – zien. Zowel de Papenburgers als de Firrelers wachtten, wachtten en wachtten nog maar eens. De keeper van de gasten, Florian Hartmann, had alle tijd van de wereld als hij weer eens een doeltrap mocht nemen en de opbouw verliep buitengewoon traag. Dat beeld is wel vaker in het Duitse amateurvoetbal te zien. De bezoekers probeerden op deze manier de Papenburgers te storen en te irriteren in de hoop dat hun sterk middenveld niet aan het voetballen toe kwamen daardoor de behendige spitsen niet in stelling konden worden gebracht. Na ruim een kwartier gebeurde dat wél en werd SC Blau-Weiss 94 Papenburg, dat eerder deze week in het kader van het 25-jarig bestaan van de club, nog tegen Werder Bremen oefende.

Het thuispubliek vond dat hun ploeg er tot aan de rust vier had moeten maken. Dat was ietwat overdreven al waren de blauwhemden beter dan de ploeg uit Ostfriesland. Een nietig dorp, Firrel. Nog geen duizend inwoners en op hoog amateurniveau acterend. Vorig seizoen werd ploeg van trainer/speler Bernd Grotlüschen kampioen in de Bezirksliga in Ostfriesland en werd historie geschreven. Zijn broer, Reinhard, speelt in de spits en Ralf is verdediger. Ralf is een blok beton, maar is een pure verdediger en zorgde ervoor dat de organisatie bij de Firrelers prima in orde was en het bij die ene tegentreffer tot aan de thee bleef. Ralf baalde als een stekker, want een cruciale tegentreffer van Marek Janssen, de topscorer van SC Blau-Weiss 94 Papenburg. Samen met Thorbe Lange die hem knap bediende, is hij een gevaar voor elke tegenstander. Dat bleek ook tegen SV Grün-Weiss Firrel dat een paar keer aan een tegentreffer ontsnapte.

Ook na rust toen de formatie van Thomas Priet de toon bleef aangeven. Zonder heel best te spelen, maar weinig weggevend en met een goed voetballend middenveld. Daar werd de slag vaak gewonnen en daar hadden Priet en de zijnen de inleiding tot de 2-0 en 3-0 moeten maken. Die goals kwamen niet en daarmee deed Blau-Weiss zich te kort. En eigenlijk was het dus wachten op de gelijkmaker. De gasten konden niet beter en hoopten op de gelukkige 1-1. Die werd helaas voor hen – terecht – afgekeurd. Tot overmaat van ramp voor de ploeg van Grotlüschen kreeg zijn rechtsback Gökay Baybay in blessuretijd een rode kaart, omdat hij de doorgebroken Marek Janssen onderuit haalde. Daaruit volgde niets. Het zegt veel over de wedstrijd waarin de thuisploeg beter was dan de bezoekers, maar er te weinig uithaalden al betekende de povere 1-0 ook drie punten en het klassenbehoud. Grün-Weiss Firrel staat op de hoogste degradatieplaats en moet in de resterende twee wedstrijden proberen nog minimaal één plaats te stijgen.

SC Blau-Weiss 94 Papenburg-SV Grün-Weiss Firrel 1-0
Scoreverloop: 44. Janssen 1-0.
Rode kaart: 90. Batbay (SV Grün-Weiss Firrel)
Scheidsrechter: Mevrouw Klim.
Toeschouwers: 400.

SC Blau-Weiss 94 Papenburg: Lass; Akkermann, Wemken, Schnettberg en Cordes (87. Pruin); Eissing, Nakelski, Papen en Bruns (67. Sellere); Janssen en Lange (76. Brands).
SV Grün-Weiss Firrel: Hartmann; Batbay, Schouwer, Ralf Grotlüschen en Vietor; Schmidt, Tülke en Härtel (64. Epkes); Ocken (85. Wilken) en Suda; Reinhard Grotlüschen.