Grün-Weiss Dersum ziet geduld beloond

Gisteravond stond in het Duitse Dersum een echte streekderby op het programma. In de 1. Kreisklasse Nord ging het tussen Grün-Weiss Dersum en SuS Rhede, twee ploegen die nog aardig kort staan. Wat heet: SuS Rhede had dit seizoen nog niet verloren en de thuisploeg deed dat slechts één keer, namelijk vorige week woensdag bij SV Eintracht Börger. Toen met 6-4 door drie gigantische verdedigingsfouten. Onder het mom ‘dat overkomt ons niet weer’ besloot trainer Thomas Meinel de achterhoede tegen de hoogvlieger uit Rhede op slot te gooien. Het had succes, want er werd met 2-0 gewonnen.

Hij had ook weinig keus, de trainer van de thuisploeg, want moest ook nog eens twee sterkhouders in de voorhoede missen: Daniel Ahlers en Herman Schmees. En Janis Celten is er al maanden niet bij. Hij wordt node gemist, maar ook voor SuS Rhede gold dat er nogal wat mensen misten: Tom Widder bijvoorbeeld, de man die de lijnen in de achterhoede uitzet en goed is voor de organisatie. Ook was Kevin Wiemker niet inzetbaar en dus stond het wel ongeveer quitte met de afwezigen. Widder was wél aanwezig en de oud-speler van Blau-Weiss Dörpen uitte na afloop zijn ongenoegen: “Met Dörpen hadden we met 20-0 van Dersum gewonnen.” Ook trainer Uwe Frieling van de formatie uit Rhede was niet blij. “Zowel de eerste als tweede helft waren niet goed. Ik ben gewoon niet tevreden.” Zijn spelers stonden er na afloop bepaald niet vrolijk bij en gingen dan ook zo gauw mogelijk weg. Het was duidelijk: verliezen was niet nodig en ze hadden wel een punt.

Toch siert het Grün-Weiss Dersum dat het geduld werd beloond. De ploeg verdedigde en masse en er was voor de withemden uit Rhede geen doorkomen aan. Voetballend waren de bezoekers beter en lag het tempo ook hoger, maar een gaatje vinden was er niet bij. Een serieuze kans dus evenmin en dus schoot men maar uit de tweede lijn. Clubtopscorer Daniel Harders deed dat nog het meest goed en trof bijna doel en haalde verdediger Yannick Läken ook een keer verwoestend uit. Veel meer zat er in voor Frieling en de zijnen niet in.

Grün-Weiss Dersum is een aparte ploeg en kan maar zo het tij doen keren. Het bleek, want ze dachten vast van als we binnen vier minuten drie goals kunnen tegen krijgen dan kunnen we er binnen twee minuten ook twee maken. Het gebeurde en op betere momenten dan in de 51^ste en 53^ste minuut konden ze niet scoren. Jonas Kässens was de eerste die doeltrof en Carsten Husen erna. En dus waren de rollen omgedraaid. Heel SuS Rhede ergerde zich kapot en ging vol op de aanval spelen, maar de thuisploeg gaf geen krimp. Wederom kwamen de gasten tot maar weinig kansen dat een verdienste van de goed verdedigende Dersumers was. Grün-Weiss Dersum had de score zelfs nog kunnen opvoeren door Marvin Fiß, de man die dit seizoen al vijf keer scoorde. Hij schoot een keer over en tegen de paal en had zich onsterfelijk kunnen maken, maar met de 2-0 overwinning boekte zijn ploeg ook drie punten. Een puike prestatie door met effectief voetbal een beter voetballende ploeg te verslaan.

Grün-Weiss Dersum –SuS Rhede 2-0 
Scoreverloop: 51. Kässens 1-0, 53. Husen 2-0.
Scheidsrechter: mevr. Goldenstein.
Toeschouwers: 40.

Grün-Weiss Dersum: Hackman-Terhorst; Plock, Kuper, Markus Ahlers en Hannes Kampen; Wiels, Osteresch, Nankemann (81. Koop) en Husen (77. Santen); Kässens (66. Leon Kampen) en Marvin Fiß.
SuS Rhede: Florian Ahlers; Brelage, Yannick Läken, Bohmann en Prünie; Maier, Vries (54. Bruns), Florian Läken en Freericks (54. Wiels); Harders en Schipmann.

Beroerde start voor WKE’16 in bekertoernooi

Gisteravond begon voor het Emmer WKE’16 het bekertoernooi al. De reden is het feit dat de eerste selectie komend weekend op trainingskamp is. Stadgenoot DZOH was de beroerdste niet en werkte mee om op donderdagavond al tegenstand in de eerste wedstrijd van WKE’16 in het bekertoernooi te geven. En de nieuwe ploeg van trainer Bert Doldersum was nog vriendelijk ook voor de thuisploeg. Dat klinkt gek, maar dat is het niet, hoewel 0-4 anders doet vermoeden.

De bezoekers hadden met veel ruimere cijfers kunnen winnen, maar verzaakten daarin. Een vroege voorsprong door Tim Aasman die attent reageerde op een niet heel beste uittrap van de jonge doelman Jan Wolters betekende na vijf minuten misschien wel een heel mooie avond voor de Rietlanders. Die kwam ook uit, want na de goal van Aasman had WKE’16 alle geluk van de wereld: inzetten van DZOH belandden op de paal en lat, verdwenen net over de goal of gingen rakelings naast en dat het lange tijd 0-1 bleef mag echt een wonder heten. WKE’16 probeerde het wel. Daar was niets mis mee en aanvallend was het ook zeker niet slecht, maar de ijzersterke spits Henk Bakker werd wel heel strak door de DZOH-mandekking bewaakt en ook Ferdy Poelman kon vanaf rechts niet heel dreigend worden. De aanvoer moet van Jochem Scholten komen, maar ook ‘de tien’ van WKE’16 werd het leven zuur gemaakt en omdat de gasten wat handiger aan de bal waren en de poppetjes goed hadden staan was het wachten op de 0-2. Die duurde even. Verdediger Youri Keen kopte de bal tien minuten voor de thee echter tegen de touwen nadat een vrije trap was genomen.

Daarna duurde het wel heel lang tot er weer werd gescoord. Daarmee deed DZOH zichzelf veel en veel te kort. WKE’16-trainer Jouke Jan Meertens probeerde na rust van alles, haalde Ferdy Poelman er ook af, maar het hielp allemaal weinig. DZOH bleef geduldig, zocht rustig de aanval en bleef de gevaarlijkste spelers isoleren en dus ontstond er meer ergernis bij de bespelers van Sportpark Grote Geert. Er volgden een aantal gele kaarten en het spel werd er niet beter op. WKE’16 bleef echter strijden, maar op het laatst was duidelijk dat de meeste verdedigers er wel doorheen zaten na keihard werken en dus was het op een gegeven moment de vrije man zoeken en in de roos schieten voor DZOH. Dat lukte met gemak, zij het eigenlijk veel te laat, want pas vijf minuten voor tijd was het naar de spits doorgeschoven Nils Tuijn die de 0-3 maakte. In de dying seconds schoot Robert Savenije het kwartet DZOH-treffers vol.


WKE’16-DZOH 0-4 
Scoreverloop: 5. Aasman 0-1, 35. Keen 0-2, 85. Tuijn 0-3, 90. Savenije 0-4.  
Scheidsrechter: Karacaoglan.
Toeschouwers: 75.

WKE’16: Jan Wolters; Hinke Scholten, Harm Hindriks, Maat en Bouke Scholten; Lorenzo Hindriks (66. Ronald Oosting), Jochem Scholten en Kallenkoot; Poelman (58. Gustin), Bakker en Brink (58. Khaddouri).
DZOH: Schepers; Savenije, Sanafikhah, Youri Keen en Bosman; Boer, Aasman, Rajabu  (68. Smit) en Tuijn; Rog (68. Jelmer Keen) en Hiemstra (49. Boughaleb).

Het gaat SV Langen voor de wind

Bij SV Langen gaat het dit seizoen prima. Het vlaggenschip draait op volle toeren in de Bezirksliga 3 in Weser-Ems en het tweede is medekoploper in de 2. Kreisklasse-Nord in het Emsland. De volle buit uit vier wedstrijden voor de kampioen (!) van vorig seizoen in dezelfde klasse. De reden van de prolongatie in de klasse? SV Langen 2 mocht niet promoveren. Een lang verhaal, maar feit is dat het niet anders is en ze dus op retour moeten. Geen straf, want lekker winnen is niet weg, maar duidelijk is dat deze ploeg veel te sterk voor de 2. Kreisklasse is. Dat geldt niet voor tegenstander SuS Rhede 2 dat afgelopen woensdagavond in het eigen Emspark met 2-0 kopje onder ging.

Daarmee mocht de thuisploeg nog blij zijn ook, want als Gerrit Schulte even iets scherper was geweest of de pass net even meer op maat gaf dan had SV Langen 2 met 4-0 of 5-0 kunnen winnen. Niet dat SuS Rhede heel slecht was, integendeel, de gasten waren ijzersterk. Ten eerste het verdedigingsblok dat als een huis stond, een solide middenveld en een aanvalslinie die door Gerrit Schulte en André Schulte van goede aanvoer werd voorzien. Bernd Heyers was de eenzame spits, maar scoorde niet. Dat deden Schubert en Schulte, die beiden al regelmatig in het eerste speelden en in dat team ook nu niet zouden misstaan, wél. In de eerste minuut bediende Schulte Schubert en de Rheder defensie keek al tegen een achterstand aan. Tien minuten later stond het 0-2 door Schulte zelf die gepruts bij de thuisploeg afstrafte; ze konden de bal zo uit de doelmond werken nadat er een corner was genomen, maar dat gebeurde niet en dus gaf Schulte maar het laatste zetje.

Daarna kreeg zijn ploeg een behoorlijk aantal overige kansen waarvan er geen een in ging. Sus Rhede kwam maar niet door de verdediging van de bezoekers en probeerde na rust wat meer creativiteit in de ploeg te brengen door Saikjou Jarjou en de ervaren Christian Langen te brengen. Af en toe kwam er wel eens een passje richting de eenzame spits Jarjou, maar soelaas bood het niet. Daarvoor stonden de mannen van Horst Hebbelmann even te goed op hun plek en dus blijft SV Langen 2 zonder puntenverlies koploper. SuS Rhede 2 doet het als promovendus heel aardig met negen punten uit vijf wedstrijden en moet zich kunnen handhaven al mist het een echte killer.

SuS Rhede 2 – SV Langen 2 0-2 
Scoreverloop: 1. Schubert 0-1, 11. Gerrit Schulte 0-2.
Scheidsrechter: Tiedeken.
Toeschouwers: 55.

SV Union Meppen moet nog even wennen aan nieuw stadion

Decennialang speelde SV Union Meppen zijn wedstrijden aan de Am Stadtforst in Meppen-West. Een prachtig oud stadion met dito tribune waar heel wat duels werden gespeeld. Met wisselend succes acteerde de formatie uit Meppen op menig niveau. De laatste jaren gaat het toch wel licht bergafwaarts met vorig seizoen slechts een veertiende plaats in de 1. Kreisklasse Mitte in het Emsland. Niet best en maar net degradatie voorkomen en dan ook nog eens een nieuw sportcomplex aanstaande. Gelukkig voor de ploeg werd het vege lijf gered, maar gaat het dit seizoen wederom niet naar wens; gisteravond werd op de prachtige nieuwe kunstgrasmat op het nieuwe sportcomplex met maar liefst 4-1 van SV Grün-Weiss Lehrte verloren.

Het nieuwe sportpark ligt even verderop dan het oude aan de weg richting het mooie Versen waar een straatnaam ‘Zum Paradies’ heet, er een Mongools restaurant zit waar je voor een paar centen heel goedkoop en lekker kunt eten en je even verderop een prachtig zicht op de rivier de Ems hebt. Daar was SV Grün-Weiss Lehrte dus te gast. En SV Union Meppen wilde zich als ware gastheer niet laten wegspelen en dus zijn beste beentje voorzetten. Beide ploegen bivakkeren aan de onderkant van de ranglijst en dus was de opdracht wel duidelijk: winnen. De Meppeners begonnen prima aan de wedstrijd en kwamen ook aan de leiding. Een kleine twintig minuten waren gespeeld toen Iyad Koudsia de 1-0 aantekende. De goal ontstond na een genomen corner die knap door Koudsia werd binnengeschoten. Op dat moment niet onverdiend, want SV Union Meppen voetbalde beter, maar had de poppetjes later veel te ver uit elkaar staan en omdat de bezoekers dat door hadden werd slim op de counter gespeeld om zodoende gevaarlijk te worden. Daarna volgden ook snel twee goals: in de dertigste minuut was het Sebastian Hilbrath en twee minuten later Christoph Polke die voor SV Grün-Weiss Lehrte scoorden en dus waren de rollen omgedraaid.

De trainer van de thuisploeg, Erdem Cosar, zag het goed. Enkele keren riep hij dat er veel te veel spelers uit positie liepen en er veel te veel balverlies was. Hij had absoluut gelijk en zijn ploeg ging er na rust vrolijk mee verder met als gevolg dat de gasten uit het naburige Lehrte (enkele supporters van die ploeg waren zelfs op de fiets) wederom kansen kregen. De 1-3 was een schoolvoorbeeld van slecht verdedigen. Frank en vrij kon er worden gecombineerd en de mee opgekomen mandekker Stephan Menke, een van de beste spelers van het veld, zorgde voor de beslissing na iets meer dan een uur spelen. Negen minuten later maakte Jonas Backsmann de vierde treffer voor de bezoekers.

Daarna volgde nog een alles-of-niets-poging van de roodhemden van SV Union Meppen. Ze kregen nog een strafschop, maar Stefan Pöker zag zijn inzet door doelman Matthias Albers van Grün-Weiss Lehrte gestopt en dus zat de gastheren niets mee en moeten nog alle zeilen worden bijgezet om straks een goed figuur te slaan op het nieuwe sportcomplex. Het kunstgrasveld doet er dienst als ‘bijveld’, maar eentje om ‘Sie’ tegen te zeggen. Ernaast ligt het prachtige hoofdveld met een nagelnieuwe tribune die er ook prachtig uitziet. Eigenlijk zou deze club hoger moeten spelen, maar gezien het spel tegen de groen-witten uit Lehrte is dát voorlopig een utopie.

SV Union Meppen- SV Grün-Weiss Lehrte 1-4 
Scoreverloop: 19. Koudsia 1-0, 30. Hilbrath 1-1, 32. Christoph Polke 1-2, 63. Menke 1-3, 72. Backsmann 1-4.
Scheidsrechter: Albers.
Toeschouwers: 60.

SV Union Meppen: Adeli; Brinkers, Kellersmann (55. Feletti), Hopster en Kerner; Pöker (84. Mohamed), Beimesche, Schmidt en Koudsia; Strauch en El-Zein.
SV Grün-Weiss Lehrte: Albers; Oliver Tenne, Stephan Menke, Bürschen en Rolfes (78. Thomas Menke); Backsmann (73. Struckmann), Wilbers, Christoph Polke, Phillip Tenne (56. Lonnemann) en Gerdelmann; Hilbrath.

Grün-Weiss Firrel kan het ook niet met elf tegen negen

Vorig seizoen debuteerde Grün-Weiss Firrel in de Landesliga Weser-Ems en deed dat verdienstelijk. De ploeg handhaafde zich op dat niveau en trok dit seizoen weer wat goede spelers aan om wederom voor handhaving te gaan. Tot nu toe loopt het nog voor geen meter, want uit de eerste drie wedstrijden werd maar één punt gehaald. Ze wijten het aan de blessuregolf die er heerst, maar de betere spelers draven toch elke keer weer op als wordt de sterke verdediger Ralf Grotlüschen nog altijd gemist. Tegen BV Cloppenburg was dat gisteravond ook te zien. De man die alles neerzet en een man kan uitschakelen had vast zijn bedenkingen hoe zijn ploeg op eigen veld tegen de degradant uit de Oberliga verdedigde. De gasten wonnen met 3-0 en speelden meer dan een helft met een speler minder en moesten uiteindelijk nog ruim een half uur met negen spelers het karwei klaren. Het lukte. Met spelers minder was BV Cloppenburg nog beter ook.

Het is echt onbegrijpelijk dat Grün-Weiss Firrel het net maar niet kan vinden met een fantastische aanval: Manuel Suda, Reinhard Grotlüschen en ook Daniel Horn is geen kinderachtige speler. Kort erachter speelt trainer/speler Bernd Grotlüschen en dan heb je ook nog de dreiging van rechts van Eike Tulke en de aanvoer vanaf het middenveld van Alex Schmidt. Niets lukte, hoewel de thuisploeg helemaal niet slecht voetbalde. Het verdedigend werk zat niet goed, de passing was slecht en er waren veel te veel gaten te zien. En dat is nu net wat BV Cloppenburg-trainer Wolfgang Steinbach graag ziet. Hij zag zijn ploeg de eerste twee competitiewedstrijden verliezen, maar won vorige week van titelkandidaat Blau-Weiss Lohne en won dus wederom en dus gaat men nog wel wat van deze ploeg horen. Steinbach, ex-prof, DDR-international en winnaar van de Europacup 2 met 1. FC Magdeburg in 1974, kent de klappen van de zweep en was in de betere jaren van de Cloppenburgers al trainer bij de ploeg. Voor de 64-jarige een mooie uitdaging de ploeg terug te brengen naar de Oberliga. Met spelers van het kaliber Derrick Ampofo, Loth-Benny Boungou, de Nederlander Kristian Westerveld en onder meer spits Dionissios Ipsilos, die toch echt een Duitser is, is er altijd gevaar bij de ploeg. Zoals een echte DDR’er betaamt staat er een solide verdediging, wordt er nauwelijks ruimte weggegeven en en wordt er erg fysiek gespeeld. Het was dé manier om de beweeglijke aanvallers van Grün-Weiss te stuiten. Voor de vrije trap die Derrick Ampofo in de elfde minuut raakschoot was de eerste van de acht Cloppenburger kaarten al gevallen. Tien minuten voor rust was er een zeer grote scoringsmogelijkheid voor de gastheren: Manuel Suda ging alleen op de Tsjechische topkeeper Lukas Godula af. Voor Michael Lohe zaak aan de noodrem te trekken en hem te vloeren. Hij kreeg direct rood en de vrije trap belandde in de muur.

Loth-Benny Boungou verdubbelde de voorsprong na rust. Op een cruciaal moment gebeurde het net nadat er door een ploeggenoot van hem weer een beuk was uitgedeeld. Grün-Weiss Firrel schrok, moest bijkomen en ergerde zich en in de tegenstoot was het meteen raak. Drie minuten later moest er wederom een speler van BV Cloppenburg af. Jan Philipp Plaggenborg kreeg zijn tweede gele kaart van de wedstrijd en met iets meer dan een half uur te spelen zou het nog leuk kunnen worden voor Grün-Weiss Firrel, maar niets was minder waar. De bezoekers hielden stand en deden er alles aan om de formatie uit Firrel te treiteren en loerden op de counter. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze erg sterk bleven verdedigen, de mannen van Steinhaus. En de irritatie bij Grün-Weiss Firrel nam meer en meer toe. Ze bleven ondanks dat rustig en kregen nauwelijks kaarten. Maar echt gevaarlijk werden ze niet. Dat werd BV Cloppenburg bij vlagen wél en Ampofo besliste de wedstrijd vijf minuten voor tijd nadat keeper Carsten van Grün-Weiss Firrel blunderde.

Voor Grün-Weiss Firrel wordt het serieus zaak punten te pakken al geloven enkele fans er al niet meer in. Velen gingen voortijdig naar huis en na afloop spraken enkele mensen de woorden ‘hoe moeten we überhaupt nog punten pakken’? Ze hebben een punt, want er staat een aanval om u tegen te zeggen, maar achterin wordt een mannetjesputter gemist. Wellicht zal de ploeg het zaakje wat compacter moeten houden en meer en meer op de snelheid van de aanvallers moeten gokken zonder dat er in de omschakeling te veel gaten vallen. Hoe dan ook is er werk aan de winkel.

Grün-Weiss Firrel – BV Cloppenburg 0-3 
Scoreverloop: 11. Ampofo 0-1, 54. Boungou 0-2, 85. Ampofo 0-3.
Rode kaart: 35. Lohe (BV Cloppenburg), 57. Plaggenborg (BV Cloppenburg/2x geel)
Scheidsrechter: Gantschnig.
Toeschouwers: 350.

Grün-Weiss Firrel: Carstens; Batbay, Lücht, Schouwer en Ocken; Tulke, Bernd Grotlüschen en Schmidt; Horn; Reinhard Grotlüschen en Suda.
BV Cloppenburg: Godula; Ostendorf, Thoben, Krasniqi en Plaggenborg; Westerveld, Jakobs en Lohe; Ampofo en Boungou; Ipsilos.

Groninger Boys Zaterdag naar finale Gruno Van Dorland Toernooi

Afgelopen dinsdag begon in de stad Groningen het Gruno Van Dorland Toernooi op sportpark West-end in de wijk Vinkhuizen. Een van de clubs die er speelt is Gruno. De kersverse zondag tweedeklasser trad gisteravond tegen een vijfdeklasser aan met als inzet de finale van het toernooi die zaterdag a.s,. wordt gespeeld. Die vijfdeklasser is Groninger Boys Zaterdag, de buren van Gruno, want de clubgebouwen liggen nog geen tweehonderd meter van elkaar vandaan. Een prachtig affiche, maar het verschil in klassen zou ervoor moeten zorgen dat Gruno de finale wel zou halen. Zo was de gedachte. Het liep anders, want de Boys wonnen met 2-0.

Daar hadden niet veel mensen op gerekend. Ook Freddy de Grooth niet. De doelpuntenmachine dit op 477 competitiegoals staat en dit jaar voor de vijfhonderd goals gaat zei van tevoren dat het wel een nulletje of drie, vier voor Gruno zou worden. “Het verschil is te groot en het wordt niet gemakkelijk”, sprak het fenomeen de Grooth. Want dat is hij nog altijd. 35 jaar is hij en nog altijd levensgevaarlijk. Dat was hij ook in de eerste helft toen hij na twintig minuten spelen de 0-1 aantekende. Een prachtige voorzet van Gio Slijngaard bereikte de knap vrijgelopen De Grooth die prima binnenkopte. De voorsprong was niet eens onverdiend, hoewel Gruno wel gemakkelijker voetbalde, maar weinig echt grote kansen kreeg. Een verdienste van de roodhemden die het zaakje heel compact hielden en loerden op de counter. Ze combineerden het met heel veel strijd en het voor de voeten lopen van de sterke aanvallers van Gruno: Robert Oosterhof en Timmy van der Molen.

Over doelpuntenmachines gesproken. Daar stond wat gisteren. Oosterhof scoorde meer dan tweehonderd goals en Van der Molen bijna honderdvijftig. Oosterhof kreeg een grote kans, maar kon niet echt gevaarlijk worden. Van der Molen net zo. Het zat hen niet mee. En er werd ook nog eens een doelpunt van Timmy van der Molen afgekeurd. “Buitenspel”, oordeelde de scheidsrechter en de spits was het er niet mee eens. De leidsman had gelijk, maar wat deed Gruno zichzelf te kort. Een prima uitbraak met alle ruimte als gevolg leverde op dat als de ploeg het simpel uitspeelde het terecht 1-1 zou staan, want op dat moment was dat het geval.

Freddy de Grooth was later zo aardig om ook in buitenspelpositie te scoren. Hij deed het er vast niet om en dus baalde ook hij, maar bleef hij positief en zijn ploeg maar coachen, zoals een goede aanvoerder betaamt. Ze hielden het knap vol tot aan de korte rust van nog geen vijf minuten, Groninger Boys. Er werd af en toe flink tijdgerekt, maar heel onlogisch was dat niet. Toen doelman Sil Damsma het wel heel rustig aan deed zei Timmy van der Molen dat het geen Champions League is, maar Damsma dacht er het zijn van en voor Groninger Boys Zaterdag is het bereiken van de finale een prachtresultaat en Gruno verslaan telt. Ook de grensrechter van Gruno ergerde zich en zei tegen de scheidsrechter dat hij er wel iets aan mag doen. Er kwam later wel wat tijd bij dus dat kwam wel goed.

In de tweede helft ging Gruno vol op de aanval spelen en zakte Freddy de Grooth helemaal terug naar de achterste linie. Als een ouderwetse Ausputzer speelde hij amper een paar meter voor de keeper om alles weg te roeien wat de mandekkers niet konden tegenhouden. Hij deed het goed. Dat deed ook Maikel Hoiting. Als een rots in de branding speelde hij heel sterk controlerend op het middenveld. Gruno viel wel aan, maar kreeg maar een paar kansjes er iets van te maken. Groninger Boys Zaterdag kwam zelfs op 0-2 door een prachtige uitbraak via links. Gio Slijngaard stifte de bal keurig over de doelman van Gruno. A la Edward Metgod applaudisseerden zelfs twee spelers van Gruno voor de wonderschone treffer. Daarna liet Gruno zich nog flink gelden en had de 1-2 kunnen vallen, maar de sensatie van de dag hield stand en was na afloop wel erg blij en terecht. Zij spelen zaterdag om half vier de finale tegen Lycurgus.


Gruno-Groninger Boys 0-2 
Scoreverloop: 20. De Grooth 0-1, 55. Slijngaard 0-2.
Toeschouwers: 50.

VfL Herzlake verspeelt 3-0 voorsprong en komt nog goed weg ook

Er was geen vuiltje aan de lucht voor VfL Herzlake dat vorige week donderdagavond op eigen veld tegen hekkensluiter TuS Gildehaus speelde: heel gemakkelijk werd in de eerste helft een 3-0 voorsprong bereikt. Heel snel werd die ook weer door de ijverige gasten weggepoetst. In een knettergek duel werd het uiteindelijk 4-4. Totaal onnodig voor VfL Herzlake dat vorige seizoen het vege lijf in de Bezirksliga 3 Weser-Ems op het nippertje redde. Als de ploeg zo blijft stuntelen als tegen TuS Gildehaus werd gedaan dan wordt het wederom een erg moeilijk seizoen.

Ze kwamen op het laatst nog goed weg ook. Daniel Zwafing van de bezoekers had zich onsterfelijk kunnen maken door in de dying seconds vanaf de stip raak te schieten. Hij had al eerder vanaf elf meter gescoord, maar faalde nu en zijn ploeg zou met de 4-5 ook veel te veel hebben gekregen. Maar wat maakte de thuisploeg het zichzelf ongelooflijk en onnodig moeilijk door een comfortabele voorsprong te verspelen en zelfs nog bijna te verliezen. Aan de sfeer in het prachtige stadion aan de Hase lag het niet: best veel volk, een gezellige sfeer en veel bezoekers uit het Bentheimer land. Ze waren dusdanig fanatiek en wilden hun ploeg wel naar de winst schreeuwen.

Bijna zat dat er dus in en wat baalden ze toen het net niet lukte. Maar eigenlijk waren ze al dolblij met dat ene punt. Het eerste voor hun ploeg. TuS Gildehaus gaat een loodzwaar seizoen continueren en als de ploeg zich handhaaft is dat best wel een wonder, want het was een behoorlijk foutenfestival, maar op wilskracht worstelden de spelers zich naar een punt en dat valt te prijzen.

VfL Herzlake-TuS Gildehaus 4-4 
Scoreverloop: 34. Middendorf 1-0, 38. Timpe 2-0, 40. Gerdes 3-0, 45. Heddendorp 3-1, 52. Zwafing 3-2 (strafschop), 72. Hölzen 4-2, 75. Zwafing 4-3, 84. Troshani 4-4.
Toeschouwers: 300.