Hoogland wacht nog een zware dobber in Noord-Brabant

Twee seizoenen speelde Hoogland in de Derde Divisie. Onderin weliswaar en nu vecht de ploeg ervoor om zich te handhaven. In een tweeluik met OJC Rosmalen moet het vege lijf gered zien te worden. Het kan, want na gisteravond staat het 2-1, maar in Noord-Brabant wordt het beslist. Een klein voordeel voor de Utrechters dus en op grond van de hele wedstrijd niet eens onverdiend.

Zondag zal het gaan spoken net zoals het gisteravond in Hoogland deed. Hoogland, een dorp van 10.000 inwoners net boven Amersfoort, waar ze vier decennia lang in de derde en vierde klasse speelden en waar de grote amateurclubs tot een dik decennium geleden nog nooit van hadden gehoord. Ook vv Hoogeveen niet, de Drentse topamateurclub die door de Hooglanders de weg naar de Derde Divisie werd versperd. Vanaf 2011 ging het hard met de club: heel snel werd de hoofdklasse bereikt en dus zelfs de Derde Divisie.

Een man of duizend waren gisteravond getuige van de overwinning van de ploeg die het eerst vrij lastig had. Een strafschop brak de wedstrijd voor hen open: de ervaren Bas Wobbes schoot tegen de felle zon in vanaf de stip raak. Het bleek ook de ruststand, al waren de gasten een paar keer dicht bij de gelijkmaker en dan vooral via standaardsituaties.

Pas na rust kwam die gelijkmaker van de voet van Dennis Knuiman. Een heel mooie en goede aanval werd afgerond. Het is ook echt de kwaliteit van de Noord-Brabanders: heel snel combineren in de voorhoede en zo proberen de tegenstander in de luren te liggen. Achterin zijn de Hooglanders ook kwetsbaar en dus probeerden ze meer en meer de aanval te zoeken en ervoor te zorgen dat de bezoekers de middellijn niet over konden komen. Dat lukte vrij aardig en de 2-1 vlak voor tijd van Coen Heus was dan naast een heel bevrijdende ook een erg belangrijke voor de ploeg van trainer Rick Hoogendorp.

Hoogland-OJC Rosmalen 2-1

31. Wobbes 1-0 (strafschop), 57. Knuiman 1-1, 89. Heus 2-1.

Dorpsclubje Reutum kan maar zo tweedeklasser worden

Het is het verhaal van een dorpsclubje dat geschiedenis kan schrijven: iets meer dan twaalfhonderd inwoners en op de drempel van de tweede klasse, dat geldt voor vv Reutum in Twente. Ergens Tussen Ootmarsum en Tubbergen gelegen en wie dat niet kent? Rechts van Almelo. De club dendert maar door en moet zondag alleen nog ‘even’ wilskracht tonen en winnen van Avanti Wilskracht uit Enschede, ook uit Twente dus. Wie dat duel wint is volgend seizoen tweedeklasser.

Afgelopen woensdag won de ploeg op eigen veld van een tweedeklasser, namelijk Wijhe’92. Een puike prestatie: 5-1 liegt er immers niet om en het moet al raar lopen wil de ploeg de sprong niet maken. Zóveel kwaliteit voorin. Sam Holsink bijvoorbeeld: jong, snel, sterk en een enorm Torinstinct. Dertig maakte ie er in dit seizoen. En ja, dat er dan clubs op de loer liggen is niet zo gek. En dus is de kans groot dat dit soort spelers snel vertrekt. Stevo, Quick’20, HSC’21? Zeg het maar. Hoe dan ook zal Holsink het eerst wel even in de tweede klasse willen proberen. En waarom ook niet? Nog nooit lukte de club uit ‘zijn Reutum’ dat. Woensdag schoot de spits er weer twee in. Net als Stijn Slaghekke. Er was geen houden aan voor de verdediging van de bezoekers uit het dorp aan de IJssel. Voor de thee was dat al zo: een aanvallend Reutum en Wijhe’92 dat er af en toe uitkwam. Halfweg koers stond het echter nog 0-0.

Na rust ging het hard: twee goals aan het begin van die speelhelft en daarna de tegentreffer. Eerst de goal van Stijn Slaghekke, daarna Sam Holsink. Holsink had een grote rol in al die goals en ook in de latere penalty die door Slaghekke om zeep werd geholpen. Een half dozijn goals zat er dus in, maar het bleef bij een kwintet. Uiteraard schoten Holsink en Slaghekke dat vol en hielp Wout Mensink ook mee.

Komende zondag zullen ze voor een groot publiek de degens met Avanti Wilskracht gaan kruisen. Op neutraal terrein uiteraard, maar het vuurwerk ligt al klaar en de stembanden van de supporters zijn alvast gesmeerd. Als de club promoveert dan is het dubbel feest; een week later is in het dorp namelijk een feestweekend. En feest in Twente is echt geen ‘heanig an doon’.

ZatUno op drempel tweede klasse na winst op SC Loppersum

Ze wachten er al jaren op op De Esserberg: het zaterdagteam zal en moet naar de tweede klasse. Be Quick 1887 Zaterdag, door de spelers ZatUno, genoemd is er dichterbij dan ooit, want won gisteravond op eigen veld van SC Loppersum. 2-0 werd het. Een degelijk potje, bijna niets weggegeven en klaar voor promotie.

Nog even de drempel overstappen die FC Klazienaveen heet en het is gelukt. FC Klazienaveen dus, dat is de tegenstander komende zaterdag als op neutraal terrein de sprong naar de tweede klasse kan worden gemaakt. Die ploeg is het gewend om op dat niveau te spelen, de formatie uit Haren nog niet. Een mooi team met spelers die al in het ‘grote’  Be Quick Zondag-team speelden. Namen? Willem Lanjouw, een decennium geleden nog een van de beste amateurspitsen van ons land, Aron Strengholt, een betrouwbare middenvelder en de ijzersterke verdediging met Thomas Mak en Jelte van den Berg. Er kwam nauwelijks een muisje door, ook de ervaren Jacob Havinga niet en dus was het voor ‘Be Quick’ zakelijk voetballen en de kansen afwachten. Ze deden het bekwaam. Voor de rust scoorde Lanjouw en laat in de wedstrijd Mick Dollenkamp: echte stad-Groninger namen die dus niet in het eerste van Be Quick Zaterdag misstaan.

Loppersum wilde wel, maar kon niet beter en hoopte op dat ene goaltje. Het bleef lang spannend, maar dat deed thuisploeg zelf; voor de thee hadden ze de voorsprong allang moeten uitbouwen naar 3-0. Doelman Sebastiaan Meijwaard had een eenvoudige avond al moest hij een paar keer redding brengen. Hij deed dat goed en ziet de finale tegen de Drenten met vertrouwen tegemoet. Een veld moet dan nog wel worden gevonden, maar dat komt vast goed. “Wij hopen op ACV. Kunstgras immers.” Trainer Patrick Beek van FC Klazienaveen: “Wij niet. Wij spelen liever op gras. Be Quick is denk ik de favoriet, maar wij hebben gisteren ook een goede pot gespeeld.”

Be Quick 1887-SC Loppersum 2-0

25. Lanjouw 1-0, 85. Dollenkamp 2-0.
Scheidsrechter: Aartsen.
Toeschouwers: 200.

Broertjes Scherpen schieten met scherp in Zandpol

‘Maar’ 0-4 viel afgelopen avond aan het einde van het kelderduel in de zondag vijfde klasse D tussen Zandpol en Weiteveense Boys te noteren. Voor de bezoekers zat er nog wel meer in. Voor de thee al, maar het stond toen slechts 0-1 door een treffer van Jesper Scherpen, een van de smaakmakers bij de rood-witten. Broertje Stijn deed het ook goed en was vaak een plaag voor de ploeg die dit seizoen zo wordt geplaagd.

De broertjes Scherpen waren samen goed voor drie goals: Jesper maakte na een klein kwartier in de tweede helft op fraaie wijze de tweede waarna Rencko Niers en Stijn Scherpen ook meedeelden in de feestvreugde. Het was eigenlijk een walk-over; van begin af aan was te zien dat de Boys de betere waren. De eerste goal van Jesper Scherpen viel al in de derde minuut en de kansen die Zandpol kreeg waren op slag van rust: twee heel grote overigens, maar de gelijkmaker zou niet verdiend zijn geweest.

En dus gaf Weiteveense Boys in het tweede bedrijf gas: hoger tempo, individuele acties en vaak ‘in de zestien’ te vinden. Zandpol werd nooit echt gevaarlijk en hoopte op een zo klein mogelijke nederlaag. Heel lang leek dat ook goed te gaan, maar op den duur was het niet meer te belopen, kregen de gasten waar ze recht op hadden en sloten ze door dit resultaat bij de heel brede middenmoot aan. Met een beetje mazzel stijgen ze naar plek vier, iets dat absoluut mogelijk is, want een ploeg met potentie. Voor Zandpol zal het knokken met De Treffer’16 worden om te bepalen wie als voorlaatste en laatste zal eindigen.

Zandpol-Weiteveense Boys 0-4

3. Jesper Scherpen 0-1, 59. Jesper Scherpen 0-2, 76. Niers 0-3, 84. Stijn Scherpen 0-4.
Toeschouwers: 80.
 

Romano Djababoe weer belangrijk voor LTC

LTC won afgelopen avond op eigen veld met 2-1 van DESZ: een heel belangrijke overwinning in de strijd om het halen van de nacompetitie voor promotie naar de zaterdag eerste klasse. Daar leek het lange tijd niet op, want de bezoekers uit Overijssel kregen tot de thee de betere kansen en kwamen door Arjan Krabbe ook op voorsprong. Daarna had de 0-2 ook kunnen vallen. In de tweede helft ging het stukken beter voor de Assenaren.

Romano Djababoe was de spil waar het om draaide. De ervaren en kwalitatief nog erg goede spits kreeg in de eerste helft niet zoveel ballen, maar na rust ging dat veel beter. Regelmatig liet hij zich ook zakken en was hij vaak een aanspeelpunt en eigenlijk erg lastig te verdedigen. De 1-1 werd ook door hem gemaakt. Er was net een uur gespeeld en uit een lepe counter tikte hij raak. De gasten waren net aan een aanval bezig en waren in de omschakeling gezien. Nog geen kwartier later was Djababoe weer belangrijk. Wederom een snelle omschakeling waaruit hij verlengde en Stefan Kuntz bereikte.

De Asser aanval is prima, maar achterin soms nog kwetsbaar, vooral als het middenveld wordt overlopen, zoals DESZ in de eerste helft erg goed deed. In het slotdeel van de wedstrijd kwam LTC eigenlijk niet echt meer in de problemen en werd de voorsprong vastgehouden. De aanhang van DESZ was niet blij met de tweede goal van de formatie uit Assen, want die riekte volgens hen naar buitenspel.

LTC blijft derde, maar moet wél zeven punten toegeven op de nummer twee, DZOH en acht op koploper Gorecht.

LTC-DESZ 2-1
17. Krabbe 0-1, 62. Djababoe 1-1, 74. Kuntz 2-1.
Toeschouwers: 100.

ASVB en Annen geven elkaar geen duimbreed toe

Eigenlijk was het ASVB-Annen, maar omdat er in Blijham problemen met de lichtinstallatie waren werd besloten het inhaalduel in Zondag 2L in Drenthe te spelen. Annen tegen ASVB dus en dat in een best wel gezellige ambiance. Gescoord werd er niet, maar een brilstand kan ook heel leuk zijn, zo was in Annen wel te zien. Beide ploegen schoten er niet veel mee op, maar zijn dan ook echte middenmoters.

Tot de rust waren de Anner Oelen net even beter dan de Blijhamsters. Ze kregen enkele mogelijkheden om te scoren, maar veel meer ook niet. ASVB kreeg eigenlijk geen kans, maar na rust was dat wel anders; in het laatste half uur ging het prima met de ploeg van de jonge trainer Jordin Louwes: “We kregen de meeste kansen en gaven niets meer weg. Op grond van de hele wedstrijd vind ik een gelijkspel terecht hoor, maar we hadden ook kunnen winnen.”

Vooral in de slotfase zat dat erin. De ingevallen Ivar Bruins is een uitstekende jonge speler en een goal van hem werd afgekeurd. “Onterecht in mijn ogen, want geen buitenspel. We missen gewoon te veel spelers. Denk aan Erwin Aukes. Als hij erbij was geweest dan krijg je veel meer rust binnen de lijnen, maar hij moest werken. Ik hoop dat we binnenkort compleet zijn”, sprak Louwes.

De drie broertjes Bruins zullen dan allen inzetbaar zijn. Mooi voor pa Bert Bruins, oud-speler van het eerste en ook nog eens voormalig topschaatser en wielrenner. Louwes is zeer gecharmeerd van de broertjes, maar weet zich trainer van een hecht team dat compact kan spelen en met behoudend spel nog tot grote dingen in staat zou kunnen zijn. “Als we compleet zijn moeten we gewoon voor de top drie spelen, maar daar spelen we nu niet meer om. Het wordt nu eerder ergens tussen plek zes en acht.”

 

Ook Zeeuwen van GOES te sterk voor ACV

Zo goed als ACV dit seizoen begon zo bergafwaarts gaat het de laatste weken. Het maken van een goal is lastig, zo was ook tegen GOES te zien, de club uit het Zeeuwse GOES. Hekkensluiter, maar van plan niet te degraderen, want twee keer op rij een overwinning. Ze pakten er nog een bij, want ACV werd ook een prooi voor de ploeg die als een vorst verdedigde en op de juiste momenten toesloeg. Dat deed ACV nu net niet; te veel fouten, geen goal kunnen maken en al vroeg achter de feiten aanlopend. Het werd 0-2.

Kansen waren er te over voor de Assenaren. Freddy Quispel kreeg zelfs een heel grote en dat na al twee minuten. De vraag ‘wat als?’ werd gehoord, maar daar heb je helemaal niets aan. Huib van Hecke moet een minuut later hebben gedacht ‘jij niet, dan ik maar’ en dus 0-1 voor de Zeeuwen die daarna veel moeite met ACV hadden. Tot aan de rust wel te verstaan, maar daarna was er niets meer aan de hand. Quispel dus, de man met een FC Emmen-verleden en een man die gemakkelijk kan scoren, maar dat dit seizoen veel te weinig doet. Een supporter van ACV zei nog ‘hij is vast al met zijn hoofd bij Staphorst’, de nieuwe club van de spits. Hoe dan ook schoot ACV niet raak en dan is het wachten op problemen en die kwamen dan ook.

GOES ging na rust nog beter verdedigen dan ze al deden en hoewel de thuisploeg enkele kansen kreeg was het GOES dat vooral fysiek veel sterker was en na goed verdedigen er snel uitkwam en dat met een goed middenveld. ACV had er alle moeite mee en kon zich niet wapenen toen Sylvio Hage met een weergaloze actie de 0-2 maakte. Een wereldgoal volgde nadat hij een paar man in de luren legde en ook doelman Ben Wormmeester die nog niet a la Edward Metgod applaudiseerde, maar het vast moet hebben gedacht.

Mooi voetbal zegt niet zo gek veel. Het bleek des te meer en ACV zal uit een ander vaatje moeten tappen. Er komt meer bij kijken om de drie punten over de streep te trekken: heel hard werken, minder fouten maken, iets zuiverder spelen en nooit een tegenstander onderschatten is een groot goed. De Zeeuwen deden dit wel goed en wonnen op basis van een perfecte organisatie, geduld en nog heel veel meer.

ACV-GOES 2-0
3. Van Hecke 1-0, 75. Hage 2-0.
Toeschouwers: 300.